˹���á Forward Magazine

ตอบ

อีโตจัน (12)
ผู้ตั้ง ข้อความ
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ อีโตจัน (12) 


http://hysteriaculture.wordpress.com

http://www.facebook.com/hysteriaculture

บทความ/นิยายในเพจ Hysteria นี้ ถือเป็นลิขสิทธิ์แก่ผู้เขียน “นายมัลนร ล้ำสกุลวงศ์” (https://www.facebook.com/ArmandVladJekyllDangouleme8774 และเพจ http://www.facebook.com/hysteriaculture )เท่านั้น ห้ามทำซ้ำ ดัดแปลง คัดลอกส่วนหนึ่งส่วนใด หรือนำไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาติ

(ความเดิมตอนที่แล้ว) : มาดามDitaเรียกรวมพลเอเย่นต์เพื่อจะรับมือกับพวกของจันทราและราชินีพัดเหล็กคาโอริ ทำลายแก๊งค์ยากูซ่าคู่แข่งและเตรียมแผนที่จะล่ออีโตจันมาติดกับโดยใช้เคียวโกะ แผนลับของนางมารที่ยังไม่เปิดเผย

ณ บ้านเด็กกำพร้ากรุงโตเกียว – – มาดามDitaและDominicได้ต้อนรับสื่อมวลชนทุกแขนงที่ไปยืนออกันรอทำข่าวการกุศลของเธอด้วยอาหารฝรั่งเศสและของหวานรสเลิศ “แม้ว่าการมาญี่ปุ่นของดิฉันในครั้งนี้จะแค่มาพักผ่อนเป็นระยะเวลาสั้นๆแต่ดิฉันก็ดีใจค่ะที่ได้เป็นส่วนหนึ่งสำหรับการสมทบทุนเพื่อช่วยเหลือด้านการศึกษาและคุณภาพชีวิตของน้องๆทุกคน ก่อนที่จะกลับประเทศ” มาดามDitaในชุดสูทสีชมพูสดใสประกาศในห้องประชุมแถลงข่าว โดยมีแคทลายี โดมินิค ซาโตชิและผู้ติดตามปรบมือ เธอได้บริจาคเงินจำนวนเล็กน้อยเพียง2ล้านยูโรเพื่อเป็นทุนสำหรับบ้านเด็กกำพร้าที่จะนำไปใช้ในกิจกรรมเพื่อพัฒนาเด็ก การศึกษาและคุณภาพชีวิต แจกของขวัญ ขนมและเสื้อผ้าให้เด็กทุกๆคนรวมถึงยังตักอาหารฝรั่งเศสและของหวานนานาชนิดเสิร์ฟเด็กๆด้วยตัวเองร่วมกับผู้ติดตามด้วย “ทางเราขอขอบพระคุณสำหรับความกรุณาอย่างใหญ่หลวงในครั้งนี้นะคะ” ซิสเตอร์ผู้อำนวยการบ้านเด็กกำพร้าโค้งคำนับในขณะทีDitaโค้งตอบอย่างนอบน้อม “ด้วยจิตวิญญาณของความเป็นคริสตชนในตัวดิฉันไม่เคยลืมเสมอค่ะว่า พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงสถิตย์นิรันดร์ทรงพอพระทัยเสมอที่ลูกๆของพระองค์จะแบ่งปันโอกาสและสิ่งดีๆเพื่อเกื้อกูลกันและกัน” Ditaตอบพลางยิ้มหวาน ในขณะที่สื่อมวลชนได้ถ่ายภาพบรรยากาศทั้งหมด ภาพที่Ditaแม่พระผู้อารีกับกิจด้านสวัสดิการสังคมของเธอยามวันหยุดพักผ่อนที่ญี่ปุ่น ภาพของแคทลายีที่อุ้มเด็กผู้หญิงอายุ3แล้วร้องไห้ ภาพของซิสเตอร์กำลังยืนยิ้มให้Dominicและผู้ติดตามที่กำลังเล่นเกมส์กับเด็กๆตลอดจนภาพของซาโตชิที่สอนน้องๆชู๊ตบาส ณ โรงแรมโตเกียวพาราไดซ์ ราชินีพัดเหล็กคาโอริในชุดคอร์เซ็ตซีทรูสีดำบางเบากำลังนั่งดูรายการข่าวภาคเที่ยงของDitaพลางลูบใบมีดบนพัดเหล็กในมือและหัวเราะกับตัวเองเบาๆด้วยเสียงหัวเราะที่เยือกเย็นน่าสะพรึงกลัว “เตรียมพร้อมสำหรับคืนนี้ให้ดี” เธอกดโทรศัพท์หาฝน

อีโตจันที่หายดีเป็นปกติจนหมอและพยาบาลตกใจจากการช่วยเหลือด้านกำลังภายในของจันทราและเอียนจือ ดอกทองที่เยียวยาบาดแผลด้านในของเธอจนหายเป็นปลิดทิ้งได้ไปเป็นเพื่อนเคียวโกะกับอาจารย์มิซาเอะเพื่อไปรับผู้คุณพ่อคุณแม่ของเคียวโกะที่เพิ่งเดินทางกลับจากต่างประเทศ “คุณพ่อขา คุณแม่ขาหนูคิดถึงจังเลย” เคียวโกะวิ่งไปกอดพ่อกับแม่ “ขอบคุณอาจารย์มากเลยนะครับที่ช่วยดูแลเคียวโกะระหว่างที่พวกผมไม่อยู่ อีโตจันด้วยนะลูก” พ่อของเคียวโกะหันมาขอบคุณมิซาเอะและอีโตจัน “ด้วยความยินดีค่ะคุณฟูโกดะ ฉันรู้ว่าพวกคุณกลับมาเหนื่อยๆนะคะแต่ขอเวลาสำหรับคุยเรื่องสำคัญสักครึ่งชั่วโมง” มิซาเอะตอบก่อนทั้งหมดจะไปนั่งที่ร้านอาหารของสนามบินฮอกไกโดมิซาเอะและอีโตจันเล่าเรื่องทั้งหมดให้พ่อและแม่ของเคียวโกะฟัง คุณนายฟูโกดะดูเหมือนจะตกใจกับเรื่องราวทั้งหมด “อย่างที่ดิฉันบอกว่าตอนนี้เคียวโกะดูเหมือนจะเป็นเป้าหมายของพวกมันดิฉันจึงต้องขอเรียนว่าจะมีตำรวจไปเฝ้าบริเวณบ้านคุณตลอด24ชั่วโมง” มิซาเอะบอกด้วยน้ำเสียงเปี่ยมด้วยความกังวล “คือพวกมันทำอะไรหนูไม่ได้แล้วอาจารย์ก็อยู่ใกล้หนูกับแม่ตลอดหนูเชื่อว่าพวกมันต้องพุ่งเป้าไปเล่นงานเคียวโกะและคุณลุงคุณป้าแน่ๆ” อีโตจันเสริมในขณะที่นายฟูโกดะดูเหมือนจะมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีทันใด “ยังไงซะผมก็เชื่อใจเจ้าหน้าที่ตำรวจครับเชื่อว่าครอบครัวผมต้องปลอดภัย ระหว่างทางที่เดินไปประตูทางออกทั้งหมดได้สวนกับคณะของมาดามDitaและDominicที่กำลังจะขึ้นเครื่องเดินทางกลับประเทศ Dita หันมามองเคียวโกะและอีโตจันพร้อมกับรอยยิ้มที่อบอุ่นงดงามประดุจนางฟ้า “อ้าวสวัสดีค่ะคุณฟูโกดะคุณนายฟูโกดะ” แคทลายีเข้ามาโค้งคำนับทักทายอย่างเสแสร้งสุดๆ “ไม่ต้องมาทำเป็นตีหน้าซื่อครับคุณนายโอซาว่า ถ้าลูกสาวผมเป็นอะไรไปล่ะก็ผมจะไม่ปล่อยพวกคุณไว้แน่ ตำรวจ…” นายฟูโกดะตะคอกแต่อีโตจันมาจับมือห้ามไว้ “อย่าพูดอะไรท้งนั้นค่ะคุณพ่อ!!!” บอดี้การ์ดของDita4-5คนเดินเข้ามาประหนึ่งต้องการมีเรื่องแต่Ditaยกมือห้ามไว้ “เกรงว่าจะต้องมีการเข้าใจอะไรกันผิดแน่นอนค่ะเมอร์ซิเออร์ ดิฉันว่าเราควรหันหน้าเข้าปรองดองกันด้วยสันติวิธีนะคะ” Ditaพูดเสียงหวาน แต่อีโตจันและเคียวโกะรีบดึงนายฟูโกดะออกไปโดยมีคุณนายฟูโกะดะเดินตามไปด้วยสีหน้าหวาดกลัว “นี่กูจะบอกอะไรให้นะอีอ้วน!!! ไม่มีใครคิดจะยุ่งกับมึงเลยอย่าเอาตัวเข้ามาสอดแล้วทุกอย่างจะดีเอง” แคทลายีคว้าแขนมิซาเอะแต่มิซาเอะสะบัดออกแล้วผลักแคทลายีเต็มแรงจนล้มคว่ำกลางสนามบิน “เลว!!! ถ้าลูกศิษย์ของฉันเป็นอะไรไปฉันจะทำทุกอย่างที่จะลากคอพวกแกเข้าตะรางให้ได้” มิซาเอะแผดเสียงก่อนจะเดินจากไปท่ามกลางคณะของDitaที่ดูเหมือนจะอึ้งกับท่าที่ของมิซาเอะไม่น้อย “อีนี่ใช้ได้นะนี่!!! ฉันยกให้เธอจัดการนะDiamond”

มาดามDitaกับDominicและคณะเดินไปทางGate Wayของเครื่องบินส่วนตัวก่อนจะส่งบอดี้การ์ดปลายแถวและเลขาหญิงของเธอขึ้นเครื่องเดินทางกลับนครปารีสก่อนที่ทั้งสองจะกระโดดขึ้นรถตู้สีดำที่ฮโยรินมาจอดรอแล้วเดินทางออกนอกสนามบินไป “มีเส้นสายในระบบคมนาคมก็เหมือนกับกุมโลกทั้งใบไว้ดีๆนี่เอง แผนการกลับประเทศหลอกๆของฉันนับว่าแยบยลนักการลงมือในคืนนี้ยังไงซะก็ไม่สามารถสาวมาถึงตัวฉันได้และแน่นอนองค์กรของเราก็จะเดินหน้าต่อไป ต้องขอบคุณเธอนะฮโยรินที่ช่วยเสนอแนวคิดนี้จนเป็นรูปเป็นร่าง ไปเตรียมตัวกับเอเย่นต์ของพวกเราได้แล้ว!!!” Dita สั่งด้วยน้ำเสียงปลื้มปิติ “เจ้าค่ะ!!!” ฮโยรินตอบกลับพลางหันมายิ้ม ในขณะที่ราชินีพัดเหล็กคาโอริที่อยู่อีกฟากหนึ่งของโทรศัพท์ได้กดวางสาย “ขอบคุณฉันนี่ถึงจะถูกอีมาริลีน มอนโร” เธอแสยะยิ้มก่อนจะเดินเข้าร้านอาหารไทยใกล้ย่านชานเมือง “สวัสดียามบ่ายค่ะคุณนาย รับอะไรดีคะ” จันทราหันมายิ้มต้อนรับก่อนจะหน้าเจื่อนเมื่อเห็นนางมารในชุดเกาะอกสีครีมผมสีน้ำตาลประกายแดงปลิวสยายเดินเข้ามา จันทรากระโจนไปหยิบดาบแต่นางมารได้แต่ยืนหัวเราะ “วันนี้ข้าไม่มีอารมณ์มาฆ่าเจ้าหรอกนะสมุนเอก” เธอเดินตรงมานั่งที่เก้าอี้หน้าเค้านท์เตอร์ประจันหน้ากับจันทรา “มีมารยาทหน่อยสิ ข้าอยากดื่มน้ำส้มคั้น” เธอพูดใส่จันทรายังที่ชี้ดาบตรงมาทางเธอ “มีอะไรก็ว่ามาดีกว่าเมหลีฮั๊ว” จันทราพูดเสียงเย็น “เรียกใหม่ซะนะว่า ‘คาโอริ’ ตอนนี้ข้าอยู่ในญี่ปุ่นนะ” นางมารยิ้มแย้ม “ไม่กระดากอกกระดากใจบ้างเหรอ เกลียดญี่ปุ่น ทำลายญี่ปุ่นมาเป็นร้อยปีแต่่วันนี้มาใช้ชื่อญี่ปุ่น” จันทราจ้องเธอเขม็ง “ไม่!!! เพราะอีกไม่นานญี่ปุ่นจะกลายเป็นอดีต ข้าถือซะว่ามาฝึกการแอ็คติ้งบทละครก่อนที่มันจะอันตรธานไปจากแผนที่โลก” นางมารหยิบGalaxy Note 2 ขึ้นมาอัพสเตตัสเฟซบุ๊คส์และทวีตข้อความอย่างอารมณ์ดี “ถ้าข้าคิดจะฆ่าเจ้าล่ะก็เจ้าตายไปตั้งแต่ตอนข้าเข้าร้านแล้วล่ะนี่เราคุยกันก็จะ10นาทีได้แล้วนะ ยังไงข้าก็ต้องขอบคุณที่เจ้าเลี้ยงลูกสาวข้ามา16ปี” จันทราแผดเสียงหัวเราะ “อีโตจันไม่ใช่ลูกของท่าน ข้าเลี้ยงนางมาอย่างดีและไม่เคยคิดจะทอดทิ้งนาง” นางมารแสยะยิ้ม “เรียกให้ถูกก็ต้องบอกว่าลูกของเราสินะ เอาล่ะอาโตอิ จันทราข้าขอบอกเจ้าว่าข้าให้เวลาเจ้าฝึก’ลูกของเรา’ให้เก่งๆและข้าก็ไม่รู้นะว่าเจ้าจะยึดอาชีพนี้ไปได้กี่วัน แต่ถ้าชาติหน้ามีทวิตเตอร์ใช้จงจำใส่กะโหลกว่า ‘อย่าแปะIDตัวเองไว้ประเจิดประเจ้อ’ นักฆ่าของข้า” พูดจบนางมารก็เดินออกไป จันทรารีบหยิบไอโฟนขึ้นมเช็คข้อความในทวิตเตอร์แล้วพบทวีตจากคาโอริว่า “We Found Love In A Hopeless Place @Rihanna #ShineBrightLikeADiamond” จันทราหัวเราะพรื่ด!!! “อายุปาเข้าไปร่วมพันแล้วยังรู้จักริฮานน่าซะด้วย” จันทราหันไปเห็นกระเป๋ากุ๊ชชี่ของนางมารก่อนจะค่อยหยิบมาเปิดดูแล้วพบเงินกว่าสองแสนเยนในนั้นและโพสท์อิสข้อความว่า “ดูแลลูกของเราดีๆจนกว่าจะพร้อม!!!”

จันทรากลับมาถึงบ้านของมิซาเอะแล้วถึงกับอมยิ้มเมื่อเห็นมิซาเอะกำลังขมักเขม้นฝึกการฟันดาบอยู่กับเอียนจือและหลี่ชิง “อ้าวสาวๆทำอะไรกันอยู่ว่าแต่อีโตจันล่ะ?” จันทราถามอย่างอารมณ์ดีพลางหันซ้ายหันขวา “อีโตจันเอากับข้าวไปให้บ้านเคียวโกะและพี่จียอนกับพวกตำรวจค่ะ วันนี้หม่าม๊าเอาอาหารจีนในสต็อกมาทำเลี้ยงหมดเลย” หลี่ชิงตอบ “หอนางโลมต้องปิดประมาณเกือบเดือนได้เพื่อเร่งซ่อมร้านน่ะค่ะ” เอียนจือหันไปบอก “วันนี้ฉันฝึกมวยจีนเบื้องต้นกับการฟันดาบน่ะจันทรา” มิซาเอะหันมาบอก “คุณครูเก่งมากๆเลยนะคะ หนูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณครูจะหยิบทวนไปสู้กับผู้ชายคนนั้นแล้วชนะด้วย ถ้าพวกหนูไม่ได้ครูคงแย่” หลี่ชิงหันมายิ้ม “จริงๆแล้วครูไม่มีพื้นฐานการต่อสู้หรอกนะแต่ไม่รู้ว่าทำไปได้ยังไงคงเพราะว่าต้นตระกูลของครูเป็นนักดาบของท่านโชกุนด้วยล่ะมั้ง มันอยู่ในสายเลือดน่ะ” มิซาเอะยิ้มเขินๆ “โอ๊ยอย่ามาพูดเลยค่ะอาจารย์!!! อาจารย์มีพรสวรรค์นะคะถ้าได้ฝึกนี่หนูว่าอาจารย์น่าจะคว่ำยัยฮวายองอะไรนั่นได้” อีโตจันเดินเข้ามาในบ้านโดยมีดอนนี่วิ่งตามเข้ามาติดๆ “วันนี้ตำรวจไปที่ร้านพี่เอียนจือกับหน้าบ้านเคียวโกะเป็นส่วนมากนะคะทุกคน หม่าม๊าหนีตั่วแจ้บอกว่าอบอุ่นมากๆและสาวๆหอนางโลมฝากบอกพวกเธอทั้งสองด้วยว่าตรึงกำลังกันไว้เต็มที่” อีโตจันพูดโดยที่มีดอนนี่เต้นรำไปรอบๆตัว ทั้งหมดนั่งกินข้าวและมิซาเอะกับอีโตจันเริ่มเล่าเรื่องมาดามDitaกับแคทลายีที่สนามบินในวันนี้ “หืมม!!!เธอผลักยัยแคทลายีหัวทิ่มเลยเหรอ? เริ่ดมาก!!!!” จันทราหันมาชมมิซาเอะด้วยความทึ่ง “คุณครูนี่มีอะไรให้เราคาดไม่ถึงตลอดเลยโน๊ะ” หลี่ชิงหัวเราะก๊ากจนสำลักติ๋มซำ “แต่คุณฟูโกดะใจร้อนไปนะหนูล่ะกลัวว่าพวกมันจะอ่านเกมส์ออก” อีโตจันพูดพลางลูบหลังให้หลี่ชิง จันทราเป็นฝ่ายเล่าเรื่องระหว่างตัวเองกับนางมารให้ทุกคนบนโต๊ะฟังก่อนจะนึกถึงข้อความบนทวิตเตอร์ได้แล้วยื่นให้มิซาเอะดู “พวกเราได้พบกับความรักในที่อับจน @ริฮานน่า ส่องแสงประกายกล้าเจิดจรัสประดุจเพชร เธอหมายถึงอะไรอ่ะ?” มิซาเอะแปลข้อความทำเอาจันทรา เอียนจือและอีโตจันถึงกับเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกัน จันทราพลาดไปแล้วนี่ไม่ใช่ทวีตเก๋ๆตลกๆแต่เป็นข้อความลับที่นางมารจงใจสื่อให้จันทรารู้เรื่องบางอย่าง “…Shine Bright Like A Diamond เพราะดีนะเพลง ‘Diamond’ นี่” หลี่ชิงอ่านทวีตในไอโฟนพลางฮัมเป็นเพลง เป็นอีโตจันที่รีบลุกขึ้นมา “ไดมอนด์ แคทลายี…เคียวโกะ!!!” เธอตะโกนเมื่อรู้ว่าเพื่อนรักกำลังจะตกอยู่ในอันตราย ก่อนที่เธอจะอุ้มดอนนี่พาดบ่าแล้วกระโดดหลบไปข้างๆเช่นเดียวกับที่จันทราได้กดตัวหลี่ชิงและมิซาอะให้มอบราบกับพื้นและเอียนจือได้ม้วนตัวหลบห่ากระสุนปืนM16ที่ชายชุดดำกว่า50กราดยิงใส่พวกเธอ

เอียนจือใช้วิชาผ้าพุ่งเข้าโจมตีกลุ่มชายชุดดำผ้าของเธอโบกสะบัดหวดฟาดและรัดตัวพวกมันจนอาวุธสังหารกระเด็นออกจากตัวของพวกมันในขณะที่บางคนถูกผ้าของเธอรัดคอและเหวี่ยงไปมาจนขาดอากาศให้ใจตายอย่างทรมานผ้าของเอียนจือเปลี่ยนไปเป็นผ้าที่คมกริบประดุจมีดและพุ่งเข้าฟาดฟันพวกมันจนทรุดฮวบเลือดอาบเป็นแถบๆ เช่นเดียวกับจันทราที่ใช้พลังจิตเสกประกายไฟในเตาแก๊สให้ลุกโชนและพุ่งเข้าใส่เหล่าชายชุดดำประดุจเข็ม อีโตจันที่เอาตัวกันดอนนี่ได้หยิบดาวกระจายขึ้นมาซัดสาดใส่พวกมันจนเกิดเป็นแผลฉกรรจ์ก่อนที่เธอและจันทราจะแยกร่างนับคนละ20ร่างวิ่งเข้าใส่ชายชุดดำที่ควงสปาร์ต้าคู่เข้าใส่พวกเธอพวกมันฟันร่างจำแลงของอีโตจันขาดกระจุยในขณะที่ร่างจริงของอีโตจันได้วิ่งพามิซาเอะ หลี่ชิงและดอนนี่ออกจากบริเวณห้องครัวโดยมีเอียนจือที่ถือกระบี่ฟาดฟันกับพวกมันวิ่งตามออกมาติดๆ หากแต่ร่างจำแลงของจันทราที่มีวรยุทธ์กล้าแข็งกว่าอีโตจันเป็นเท่าตัวไม่เหมือนอีโตจันที่สามารถโจมตีและฆ่าได้จริงๆชายชุดดำที่ดาหน้าเข้ามาสู้กับจันทรานับ20ร่างและเอียนจือต่างค่อยๆล้มลงในสภาพศพที่น่าสังเวช

หน้าบ้านของเคียวโกะ – – ร่างอาบเลือดของตำรวจนับสิบนายที่ตรึงกำลังอารักขาบ้านได้นอนนิ่งเกลื่อนกลาดไม่ไหวติง ในขณะที่ในบ้านร่างของตำรวจสาวที่กำลังสู้เพื่อป้องกันเคียวโกะและพ่อแม่กำลังร่ายรำวิชากังฟูที่เธอร่ำเรียนมาอย่างสุดฝีมือใส่กลุ่มชายชุดดำที่ค่อยๆร่วงลงๆทีละรายเมื่อดาหน้าเข้ามาในวงโคจรการโจมตีของเธอ ‘จียอน’ ฉวยดาบสปาต้าร์คู่มาจากชายชุดดำที่ถูกเธอหักคอปลิดชีพมาได้แล้วกำลังกางตัวกำบังนายโฟกูดะที่ถูกสปาต้าร์ฟันได้รับบาดเจ็บและนางโฟกูดะที่กอดสามีด้วยท่าทีหวาดกลัว ‘เคียวโกะ’ คว้าดาบสปาต้าร์ขึ้นมาอันหนึ่งแล้วเดินมายืนคู่กับจียอน “หนูจะสู้เป็นเพื่อนพี่ มาถึงขั้นนี้ตายเป็นตาย” จียอนไม่มีท่าทีที่จะห้ามเคียวโกะแต่กลับหันมาหลิ่วตาให้ “ถ้าเรารอดไปด้วยกัน เราไปดูหนังด้วยกันนะเคียวโกะ” จียอนเปิดเผยความในใจก่อนที่จะหมุนตัวควงดาบฟันเข้าที่กลางอกของชายชุดดำสามนายที่ล้มฟุบสิ้นใจไปทันที ในขณะที่เคียวโกะเองก็ไม่ใช่ย่อยเธอม้วนตัวหลบการฟันของชายชุดดำแล้วหัวมาถีบเข้าที่กลางท้องก่อจะฟันลงไปที่คอของชายชะตาขาดได้อย่างแม่นยำแบบเดียวกับที่อีโตจันทำ “ถอยไปให้หมด!!!” ฮโยรินเดินถือสปาต้าร์เพียงด้ามเดียวเข้ามาในวง “ไม่ได้เรื่องแค่ผู้หญิงสองคนมึงยังจัดการกันไม่ได้จะไปทำห่าอะไรแดก!!!! ดูกูนี่!!!” เธอวิ่งเข้าใส่เคียวโกะที่ไม่ทันได้ตั้งตัวกระแทกเคียวโกะจนล้มไปก่อนจะหมุนมาควงดาบใส่จียอนที่ตั้งรับเธอด้วยดาบคู่ ฮโยรินถีบเข้าไปที่ท้องของจียอนก่อนเงื้อดาบหมายจะฟันแต่เคียวโกะวิ่งเข้าไปดึงผมเธอจากด้านหลังจนหงาย จียอนใช้โอกาสนี้แทงดาบลงไปใส่ฮโยรินที่สามารถปัดได้อย่างฉิวเฉียดก่อนเธอจะหมุนตัวสปินนิ่งแบบบีบอยขัดขาจียอนและเคียวโกะจนล้มฮโยรินยืนขึ้นแล้วหันไปกระทืบเคียวโกะจนนอนจุกติดกำแพงก่อนจะหันมารับดาบของจียอนแล้วขึ้นเป็นต่อในไม่กี่เพลงจนเธอสามารถฟันเข้าที่แขนข้างนึงของจียอนได้จนดาบกระเด็นหลุดไปแต่พลาดถูกจียอนใช้ท่อนแขนอีกข้างอัดกระแทกเอาที่ใบหน้าเข้าอย่างจังจนเลือดกำเดากระฉูด ฮโยรินโกรธจัดถึงขั้นเขวี้ยงสปาต้าร์ทิ้งแล้วกางเล็บประดุจนางสิงห์เข้าตะปบที่กลางใบหน้าของจียอนเธอหมุนเตะจียอนแบบนักเทควันโด้ซึ่งเฉียดไปแบบเส้นยาแดงผ่าแปด จียอนปัดดาบใส่ฮโยรินที่ตีลังกาหลบได้อย่างงามแล้วพุ่งกระโดดถีบแบบนกกระเรียนใส่ตำรวจสาวได้อย่างสง่างามจนกระเด็นติดโซฟา ฮโยรินคว้ามีดสั้นแล้วกระโดดขึ้นหมายจะปักใส่กลางอกคู่ต่อสู้แต่จียอนกลิ้งตัวหลบได้พร้อมยกโซฟาของฮโยรินเหวี่ยงใส่กลุ่มชายชุดดำที่ยืนชมการต่อสู้เต็มแรง

“ดอกทอง!!!!” ฮโยรินกรีดเสียงแต่ก็ถูกจียอนที่พุ่งตามมาซัดหมัดเข้าที่ใบหน้าก่อนจะแทงเข่า ถีบและชกใส่เธอไม่นับ ฮโยรินรับหมัดของจียอนได้ก่อนจะเอามือสับแบบคาราเต้เข้าไปที่คอของจียอนเต็มแรงแล้วคว้าข้อมือของจียอนทุ่มอัดกับตู้โชว์จนกระจกแตกกระจาย “พี่จียอน!!!” เคียวโกะกรี๊ดดด ฮโยรินหันมายิ้มอย่างเป็นต่อก่อนจะเดินย่างสามขุมมาทางเคียวโกะแต่เป็นพ่อของเคียวโกะที่วิ่งมาขวางพร้อมกับฉวยดาบสปาต้าร์ที่ตกที่พื้นมาชี้หน้าฮโยริน “เคียวโกะพาแม่หนีไป!!!” เคียวโกะที่ได้สติรีบคว้าตัวแม่วิ่งไปทางประตูบ้านแต่ก็ถูกดักด้วยชายชุดดำชุดใหม่ที่เดินมาขวางเข้าออกประตู “เคียวโกะหนีไปลูก!!!” นางฟูโกดะหยิบดาบขึ้นมาป้องกันลูกสาวก่อนจะฟาดมันใส่กลุ่มชายชุดดำที่ยืนหัวเราะกับความเหยาะแหยะของหญิงสาว พวกมันสามารถปัดดาบของนางฟูโกดะได้อย่างง่ายดายก่อนจะเสียบมันเข้าที่กลางท้องของหญิงสาวแล้วฟันซ้ำเข้าไปที่กลางอกจนนางฟูโกดะขาดใจตายทันที “แม่คะ!!! คุณแม่ๆๆๆ” เคียวโกะวิ่งเข้ามากอดศพมารดาและกรีดเสียงร้องไห้ ในขณะที่ฮโยรินดูเหมือนจะหมดอารมณ์เล่นกับนายฟูโกดะแล้วก็ได้กระโดดเข้าชาร์ตแย่งดาบมาจากมือของนายฟูโกดะได้สบายๆก่อนจะเชือดมันเข้าไปที่คอของนายฟูโกดะจนล้มลงดิ้นพราดสิ้นใจตายโดยทันทีอีกคน เคียวโกะคุกเข่าน้ำตาไหลพรากเมื่อเห็นภาพบิดาที่จากไปอีกคนภาพความทรงจำวันที่พ่อแม่ไปส่งเธอที่โรงเรียนอนุบาลวันแรก ภาพที่ทั้งสามคนไปเที่ยวชายทะเล ภาพที่เคียวโกะเป่าเค้กและเปิดห่อของขวัญชิ้นแรกเป็นตุ๊กตาหมีและเธอกระโดดเข้าไปกอดพ่อแล้วหอมแก้มแม่ “พ่อกับแม่รักลูกนะเคียวโกะ” เสียงของนายและนางฟูโกดะดังสะท้อนกึกก้องสลับซ้ำไปซ้ำมาในหัวจนเด็กสาวที่ใจสลายที่กับกรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่งและเสียสติ เคียวโกะนั่งคุกเข่าน้ำตานองหน้าและกรีดเสียงวนอยู่เพียงสองคำคือ “พ่อ!!! แม่!!!” ซ้ำไปซ้ำมา ฮโยรินดูเหมือนจะสะใจกับภาพที่เห็นได้กรีดเสียงหัวเราะออกมาอย่างรื่นเริงแล้วก็กลายเป็นเสียงขู่ฟ่อเมื่อเธอเห็นจียอนลุกขึ้นมาอีกครั้ง “มึงก็ตายไปอีกคนแล้วกันอีดอกกระทือ!!!” ฮโยรินคว้าปืนจากลูกน้องมายิงใส่จียอนจนล้มลงแน่นิ่งไป “เอาอีเคียวโกะไป!!!” ฮโยรินตะโกนสั่งลูกน้องที่เดินตรงไปที่ร่างของเคียวโกะที่น้ำตาไหลรินกอดร่างไร้วิญญาณของแม่แล้วร้องเพลงกล่อมเด็ก “หนูรักแม่นะคะ” เคียวโกะหัวเราะพลางสะอื้นและร้องเพลงสลับกับรอยยิ้มว่างเปล่าเลื่อนลอยบนใบหน้า

“เป็นไปตามแผนใช่มั้ยฮโยริน?” ราชินีพัดเหล็กคาโอริโทรศัพท์คุยกับฮโยริน “เจ้าค่ะท่านอาจารย์ พวกมันต้องการจะล่อเด็กอีโตจันกับแม่มันไปที่The Salon Of Loveที่ตอนนี้มีแต่กับดักทั้งนั้น” ฮโยรินตอบระหว่างขับรถส่วนตัว “ดีมากศิษย์ข้า!!! จำไว้เล่นให้แนบเนียนอย่าให้จันทราหรือลูกข้าตาย คนอื่นไม่ต้องสนใจ เพราะถึงบทที่พวกมันจะโดนทลายเจ้าก็รีบหาทางปลีกตัวทันทีข้าส่งฝนไปอยู่ไปแถวๆนั้นแล้ว” นางมารจิบไวน์พลางไขว่ห้างเล่นWar Craftอย่างอารมณ์ดี “ท่านอาจารย์คะไอ้โดมินิคไปถึงที่โรงแรมของท่านแล้วค่ะ มันยกพวกไปด้วยประมาณเกือบร้อยมือดีๆจากเยอรมันและอเมริกาที่คัดสรรมาแล้วทังนั้น” ฮโยรินรายงาน “ขอบใจเจ้ามากฮโยรินข้าได้ส่งหลงกับฮวายองไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลแล้ว ข้าเอาอยู่!!!” นางมารหัวเราะก่อนจะวางสายโทรศัพท์ไป พร้อมกับดวงตาที่เริ่มเปลี่ยนเป็นตางูจงอางสีแดงเช่นเดิมเมื่อเสียงฝีเท้าของพวกโดมินิคมาถึงหน้าห้อง โดมินิคถีบประตูเข้ามาพลางชี้ปืนมาตรงหน้าพวกกลุ่มชายตะวันตกร่างล่ำสันในเสื้อสูทต่างทยอยเข้ามาในห้องสูทที่ตกแต่งอย่างหรูหราหากแต่ว่างเปล่าปราศจากร่องรอยของเจ้าของห้อง “Where are they Dom?” มือสังหารจากเยอรมันเอ่ยถามก่อนไฟทั้งห้องจะดับพรึ่บ ท่ามกลางความมืดพวกเขารู้สึกหนาวเหน็บกับความเย็นยะเยือกบาดเนื้อและความมืดมิดที่ไม่เหมือนกับห้องที่ปิดไฟหากแต่เหมือนถูกดูดกลืนเข้าไปในหลุมดำไม่มีที่สิ้นสุด Dominicได้ยินเสียงหัวเราะแหลมบาดหูของหญิงสาวสะท้อนมาจากทุกทางก่อนจะหันไปยิงเงาดำที่วิ่งผ่านไปก่อนที่ไฟในห้องจะสว่งขึ้นพร้อมกับร่างของหนึ่งในกลุ่มที่ล้มลงจากการโดนกระสุนปืนของโดมินิคตัดขั้วหัวใจ “มันไปยืนตรงนั้นได้ยังไง?” โดมินิคอุทานก่อนจะปรากฏเงาดำๆบินโฉบเข้าใส่พวกเขาอย่างรวดเร็วเสียจนอาวุธปืนกระเด็นไปคนละทิศละทางก่อนที่พวกมันทุกคนจะรู้ตัวว่าถูกตรึงในใยแมงมุมขนาดใหญ่สีดำที่แผ่กระจายไปทั้งห้อง “Gentlemen!!! Actually I’d love to fight with all you guys,man to man,but I’m too lazy to clean the room myself ^ ^” ราชินีพัดเหล็กคาโอริในชุดคลุมสีดำยาวสยายติดกระดุมบนเพียงเม็ดเดียวเผยให้เห็นจีสตริงสีดำสั้นกุดเดินออกมาเธอดูโดดเด่นเฉิดฉายบนเรือนผมสีทองแบบตุ๊กตาบาร์บี้ก่อนที่เธอจะกางพัดแล้วฟาดลงไปบนใจกลางใยแมงมุมแล้วร่างทุกร่างก็ขาดสะบั้นออกจากกันเป็นชิ้นๆกระจายทั่วใยแมงมุม เหลือเพียงร่างเดียวคือ “โดมินิค” ที่ยังมีชีวิตอยู่ ชายหนุ่มคุกเข่าหน้าซีดด้วยความหวาดกลัวลุกขึ้นแล้วไสหัวไปซะ” เธอกางพัดพร้อมตวาด โดมินิคยืนขึ้นด้วยสีหน้าขอบคุณก่อนจะหันไปทางประตู “เดี๋ยว!!! ไม่ใช่ทางประตู” เธอชี้ไปทางหน้าต่างของชั้นที่37 โดมินิคทรุดลงไปนั่งคุกเข่าพลางปล่อยโฮออกมาด้วยความหวาดกลัวแต่แล้วร่างกายของเขาก็ขยับเองประหนึ่งถูกบังคับ โดมินิคพยายามจะฝืนตัวเองไม่ให้เดินไปทางหน้าต่างแต่ก็ไม่สามารถต้านการสะกดจิตที่ทรงอำนาจของนางมารได้ก่อนที่เขาจะโถมตัวดิ่งลงจากชั้นที่37ไปพบความตายด้านล่าง

มิซาเอะคว้าดาบคู่ประจำตระกูลที่ตั้งโชว์อยู่ที่ฝาผนังโยนให้หลี่ชิงด้ามนึงที่เธอสามารถหันไปฟันชายชุดดำที่วิ่งจู่โจ่มเข้ามาจนคอขาดสะบั้นในขณะที่อีโตจันกำลังใช้มีดสั้นร่ายระบำประดุจอาชูร่าพันมือเข้าสู้กับชายนับสิบ หลี่ชิงเดินอากาศแบบในหนังกำลังภายในจีนพร้อมร่ายรำเพลงดาบเช่นเดียวกับเอียนจือ ดอกทองที่ฟาดฟันกระบี่ได้อย่างสง่างามส่วนมิซาเอะหยิบดาบขึ้นมาปะทะกับชายสองคนพร้อมๆกันโดยมีดอนนี่คอยช่วยเหลือมิซาเอะวิ่งเข้าฟันที่กลางลำตัวของชายคนแรกก่อนจะต่อด้วยการฟันเข้าไปที่ขาของชายคนที่สองจนขาดกระเด็น ดอนนี่กระโดดเข้างับแล้วขย้ำชายชุดดำที่พลาดท่าล้มลงจนจมเขี้ยวในขณะเดียวกันอีโตจันได้นำดาบคู่ใจออกมาป้องกันเจ้าหมาแสนรู้ที่เกือบจะถูกดาบคู่ของชายโฉดปลิดชีพไปแบบเส้นยาแดงผ่าแปด ส่วนจันทราที่รวมร่างกลับมาเป็นคนเดียวแล้วได้กลายร่างเป็นควันหลบหลีกการโจมตีของคู่ต่อสู้ก่อนที่จะวิ่งทะลุมาจากกำแพงด้านหลังฟันคอพวกมันทุกคนหลุดจากบ่าได้อย่างสง่างาม “เฮ้ย!!!! พวกมึงวางดาบให้หมด” ชายคนหนึ่งที่กำลังรัดคอมิซาเอะพร้อมเอาสปาต้าร์จ่อคอของเธอพร้อมเชือดตะโกนขึ้น “มึงด้วยอีอ้วนถือดาบไว้ทำเหี้ยอะไรอีก?!!!” ชายชุดดำตะโกนใช้มิซาเอะ ดอนนี่แยกเขี้ยวและตั้งท่าจะวิ่งเข้ากัดชายคนนั้น “เฮ้ย อย่านะมึง!!!” ด้วยไหวพริบมิซาเอะอาศัยโอกาสนี้ยกดาบขึ้นในท่าประนมมือสอดสันดาบของศัตรูให้ออกห่างจากตัวก่อนจะกระทืบลงไปที่เท้าและศอกเข้าที่ใบหน้าของชายคนนั้น มิซาเอะเงื้อดาบและฟันเข้าไปที่ชายคนนั้นเต็มแรงชนิดขาดสะพายแล่ง “ครูหลบ!!!” เอียนจือ ดอกทองตะโกนให้มิซาเอะก้มหลบก่อนจะเขวี้ยงปิ่นปักผมไปปักเข้ากลางหลอดลมของชายที่เล็งปืนมาทางมิซาเอะ มิซาเอะม้วนตัวเข้ามารวมตัวกันอยู่ในกลุ่มก่อนที่เอียนจือ ดอกทองจะปล่อยพลังฝ่ามือโลหิตบดขยี้ร่างของชายอีก5คนที่เหลือจนแหลกเป็นผุยผง “คุณครูเก่งมากๆค่ะ ดอนนี่ก็เก่งนะช่วยได้มากทีเดียว” เอียนจือหันมาชม จันทราเปิดไอโฟนเมื่อได้ยินเสียงเตือนหวังว่าจะเป็นข่าวจากจียอนหากแต่เป็นนางมารทวีตID Skypeมา “พวกมันก็บุกมาที่นี่เหมือนกันแต่ฉันฆ่าโดมินิคได้แล้ว” ราชินีพัดเหล็กคาโอริออน Skype บอกจันทราด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพลางอวดใยแมงมุมสีดำในห้องที่ประดับไปด้วยเลือด ชิ้นส่วนจากอวัยวะต่างๆตลอดจนเครื่องใน “เด็กที่ชื่อเคียวโกะถูกจับไปแล้วและคืนนี้มันจะพาเคียวโกะออกนอกประเทศ” นางมารส่งจูบก่อนจะSign Out ไป “เชื่อได้แค่ไหนล่ะเนี่ย?!!!” มิซาเอะถามก่อนที่นางมารจะทวีตภาพมาให้จันทราเป็นภาพของจียอนที่นอนจมกองเลือดในบ้านเคียวโกะและอีกภาพนึงเป็นภาพศพของนางฟูโดกะ “ตายแล้ว!!!” มิซาเอะปิดปากพลางทรุดตัวลงร้องไห้ “มันจับเคียวโกะไปเราต้องรีบไปอาจจะยังทันฉันกับอีโตจันจะไปที่ร้านของแคทลายีไปช่วยเคียวโกะ ส่วนเอียนจือนำหลี่ชิงกับอาจารย์ไปที่บ้านเคียวโกะไปดูว่าพอจะมีใครรอดชีวิตมั้ยเราต้องมีคนเก่งๆไว้คอยเป็นทัพหน้าเอาดอนนี่ไปด้วยมันช่วยได้มากแน่ๆ” จันทราบอกก่อนที่เธอและอีโตจันจะรีบมุ่งไปที่ The Salon Of Love

ณ ห้องประชุมลับขซ The Salon Of Love – – มาดามDitaกับเอเย่นต์ใหญ่ในองค์กรแต่ละประเทศของเธอ “อย่างที่ทุกท่านได้เห็นในวิดีโอองค์กรของเรากำลังเผชิญสงครามกับผู้มีวิทยายุทธ์ซึ่งดูไม่น่าเชื่อเลยแต่ดิฉันขอให้วางใจเพราะนี่เป็นวันที่ทางเราจะถอนรากถอนโคน” เธอลุกขึ้นประกาศ “ผู้หญิงคนนี้(เธอเปิดรูปราชินีพัดเหล็กคาโอริ)คือคนที่คอยกวาดล้างองค์กรของเราในจีนแผ่นดินใหญ่ในตลอดหลายปีที่ผ่านมาและล่าสุดที่ฮ่องกง ดิฉันได้ส่งโดมินิคกับมือดีของเราในแต่ละประเทศที่เป็นหน่วยพลีชีพไปจัดการเธอและพรรคพวกแล้วคนของเธอน้อยกว่าเรายิ่งกว่า10ยังไม่ถึง1ดีเลยด้วยซ้ำ นี่เป็นโอกาสดีที่เราจะเสี่ยงเพื่อถอนรากถอนโคนเสี้ยนหนามของเรา” Dita เปลี่ยนสไลด์บนนั้นมีรูปของจันทรา อีโตจัน เอียนจือ มิซาเอะ จียอนและเคียวโกะ “เด็กสาวสองคนนี้อีโตจันและเคียวโกะคือสินค้าล็อตใหม่ที่ดิฉันภูมิใจจะนำไปที่ฝรั่งเศส โชคร้ายที่คนแรกมีวิชาการป้องกันตัวสูงมากๆดูเหมือนว่าเธอคล้ายๆจะเป็นพวกนินจาแต่คนที่สองดิฉันได้จัดการนำตัวเธอมาเป็นที่เรียบร้อย” Ditaปิดสไลด์แล้วเปิดไปที่ไลฟ์แคมในห้องๆหนึ่งเป็นภาพที่เคียวโกะกำลังถูกลูกค้ารายใหญ่ในญี่ปุ่นที่เป็นทั่งชาวญี่ปุ่นและฝรั่งรุมข่มขืนอย่างทารุณแต่ไม่มีใครสังเกตุสีหน้าที่ว่างเปล่าของเด็กสาวที่ไม่ส่งเสียงร้องแม้แต่แอะเดียว “เหตุการณ์นี้จะถูกอัดเป็นคลิปวิดีโอเพื่อประมูลในกลุ่มลูกค้ากระเป๋าหนักของเราที่นิยมเสพย์สื่อลามก” Ditaหัวเราะหึหึ “กลับมาที่เรื่องของศัตรูพวกเราโชคดีที่วันนี้ฮโยรินสามารถสังหารจียอนที่สายเราในกรมตำรวจรายงานมาว่าเป็นมือปราบที่มาจากเกาหลี มิซาเอะผู้หญิงอ้วนๆคนนี้ไม่ใช่ปัญหาเราจะเก็บเธอแน่นอนหลังจากคืนนี้แต่ตัวอันตรายคือสองคนนี้จันทราและเอียนจือ ดอกทองเธอสองคนมีวรยุทธ์ที่สูงส่งเหลือเชื่อจนดิฉันอ่อนใจ วันนี้ดิฉันจับเด็กเคียวโกะมาเพื่อล่อคนเหล่านี้มาถ้าโชคดีเราจะสามารถสังหารจันทรากับเอียนจือได้และจับอีโตจันมาเป็นสินค้าส่งล็อตนี้ได้ทันเวลา จึงขอให้ทุกคนดำเนินไปตามแผน” เธอเปิดไปที่ไลฟ์แคมอีกตัวที่เป็นภาพของอีโตจันและจันทรากำลังด้อมๆมองๆอยู่แถบๆซอกลานจอดรถ

จันทราและอีโตจันที่ยืนอยู่นอกลานจอดรถได้สังเกตุเห็นถึงความเงียบเชียบผิดปกติของ The Salon Of Love “มันเตรียมพร้อมรับมือพวกเราแล้วแน่ๆ” จันทรากระซิบ ทั้งคู่ตกลงกันว่าจะแยกกันโจมตีแบบขนาบข้างโดยจันทราได้ดำดินลงไปแล้วไปโผล่ที่ปีกตะวันออกส่วนอีโตจันกลายร่างเป็นควันไหลลงมาตามช่องแอร์ที่ปีกตะวันตก “หึหึ เข้ามาเลย” มาดามDitaที่กำลังดูภาพของจันทราและอีโตจันเคลื่อนไหวผ่านiPadกำลังหัวเราะอยู่ที่ห้องชั้นบนสุดอย่างชอบใจ เธอกดไปที่APPนึงในไอแพดแล้วไลฟ์แคมตรงฟากจันทราก็กลายเป็นเป้านิ่งเหมือนเกมส์ยิงซอมบี้ในResident Evil “เอาล่ะนะอีจันทรา!!!” เธอได้กดไปที่เป้าตรงภาพวิดีโอของจันทราบนไอแพดรัวๆและปืนกลที่ติดตัวบนเพดานและพนังเกือบสิบกระบอกก็เลื่อนออกมาและจู่โจมจันทราแบบแทบจะไม่ทันตั้งตัว ด้วยประสบการณ์จันทราตีลังกาม้วนตัวกลิ้งหลบหลีกห่ากระสุนปืนที่สาดมาทางเธออย่างบ้าคลั่ง อีโตจันได้ยินเสียงปืนทางปีกตะวันออกจึงรีบเร่งฝีเท้าหมายจะเร่งไปสมทบแต่ร่างของชายชุดดำนับสามสิบพร้อมดาบสปาต้าร์คู่กระโจนออกมารายล้อมเธอไว้ทุกทิศทาง จันทราได้ดำลงไปใต้พื้นหินอ่อนและเคลื่อนตัวผ่านการโจมตีของฝูงกระสุนปืนไปได้อย่างง่ายดายเธอโผล่ขึ้นมาหลังผนังที่ติดตั้งปืนและใช้พลังจิตระเบิดกระบอกปืนทั้งหมดจนเป็นผุยผงแต่แล้วเลื่อยคมกริบได้พุ่งเข้าฟันจันทราที่ก้มตัวหลบได้อย่างฉิวเฉียด Ditaที่นั่งอยู่บนห้องกำลังนั่งเอานิ้วชี้ปาดไอแพดอย่างบ้าคลั่งบนหน้าจอของAppที่ดูเหมือนเป็นเกมส์ใช้เลื่อยปาดผลไม้ที่เคลื่อนตัวหลบหลีกอย่างรวดเร็วซึ่งก็คือจันทรานั่นเอง

อีโตจันเสกคาถาไฟใส่ดาบนินจาของเธอซึ่งเป็นวิชาต้องห้ามโดยจันทราเนื่องจากวิทยายุทธ์ของเธอที่ไม่กล้าแข็งพออาจจะทำให้ไฟลุกท่วมตัวได้อีโตจันควงดาบไฟแล้วพุ่งเข้าใส่ชายชุดดำที่แตกกระจายเธอวิ่งผ่านร่างของชายสิบคนด้วยความเร็วประดุจสายฟ้าแล่บก่อนที่หัวของมันแต่ละคนจะขาดกระเด็นและเลือดพุ่งขึ้นฟ้าเป็นสาย อีโตจันรวบรวมพลังลมปราณแล้วเป่าไฟจากดาบลอยเข้าใส่ชายกลุ่มที่เหลือก่อนจะวาดบ่วงบาศเพลิงเข้ารัดตัวพวกมันแล้ววิ่งเข้าใช้ดาบเพลิงฟันจนพวกตัวพวกมันขาดกระเจิง จันทรากระโดดหลบเลื่อยที่วิ่งไล่ตามเธอและดาบที่ตวัดมาจากทุกทิศทางและกำแพงหนามที่ค่อยๆลดตัวลงมาเข้าไปในประตูห้องข้าง “เสร็จล่ะค่ะ!!!” Ditaแผดเสียงหัวเราะก่อนจะใช้นิ้วกดค้างไปที่ประตูบนไอแพดและประตูบานนั้นก็ปิดล็อคเองโดยอัติโนมัติพร้อมกับน้ำกรดที่ฉีดมาจากทุกทิศทาง แต่จันทราใช้วิชาบังคับมวลสารทำให้น้ำกรดที่ฉีดตรงมาทางเธอได้แต่ล้อมรอบๆตัวเธอก่อนที่จันทราจะชี้ดาบไปที่ประตูแล้วมวลน้ำกรดที่อัดแน่นก็พุ่งออกไปละลายกำแพงและอาวุธมีคมด้านนอกจนหมดสิ้น

“หอยหลอด!!!!” Ditaแผดเสียง ในขณะที่มองภาพจันทราวิ่งแกว่งดาบออกมาจากห้อง อีโตจันวิ่งเปิดประตูห้องทุกห้องด้านล่างเห็นเป็นภาพชายที่กำลังบังคับหญิงสาวร่วมเพศในท่าทางวิตถารต่างๆ “มาสนุกกับพี่มั้ยคนสวย?” นักเลงชาย5คนที่รุมโทรมหญิงสาวที่ถูกมัดหมดสติคาเตียงเดินย่างสามขุมมาทางเธอก่อนที่อีโตจันจะวิ่งเข้าไปปลิดชีพพวกมันทุกคนด้วยความแค้นใจกับภาพที่เห็นตรงหน้า “หนีไป!!!” เธอตะโกนเสียงดัวบอกหญิงสาวนับสิบที่ถูกลวงมาให้วิ่งออกไปจากขุมนรกในขณะที่กำลังตัดกุญแจมือให้เด็กสาวที่นอนนิ่งไม่ไหวติง จันทราปรากฏตัวท่ามกลางฝูงชนทั้งหญิงและชายที่วิ่งชุลมุนวุ่นวายหาทางออกจาก The Salon Of Love เธอเดินตรงเข้าฟันแมงดาคนหนึ่งท่พยายามควบคุมสถานการณ์จนขาดกระจายก่อนจะชี้ดาบไปที่บรรดาReceptionหญิงสองสามคนที่ยืนมองมาที่เธออย่างหวาดกลัว “เป็นผู้หญิงแท้ๆแต่มึงกลับไปเห็นใจผู้หญิงด้วยกัน” จันทราได้ฟาดดาบลงไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนร่างบอบบางของเหล่าหญิงสาวมักง่ายเหล่านั้นถึงกับกระจุยเป็นชิ้นๆ อีโตจันปะทะกับแมงดา5คนโดยที่เธอได้กวัดแก่งลูกตุ้มเข้าฟาดพวกมันอีโตจันหยิบมีดสั้นขึ้นก่อนจะโถมตัวเข้าไปปักที่กลางอกของชายคนหนึ่งที่ล้มลงดิ้นพราดๆเธอหมุนตัวควงมีดสั้นทั้งสองเล่มด้วยความไวบวกกับกำลังภายในจนเกิดแสงเหมือนวงแหวนดาวเสาร์แล้วร่างของชายอีก4คนที่ล้อมเธออยู่ถึงกับขาดครึ่งท่อน จันทราที่ตามมาได้เห็นอีโตจันที่ใช้วิชาต้องห้ามแล้วถึงกับภูมิใจท้ายที่สุดลูกสาวเธอก็ก้าวข้ามขอบเขตุของวรยุทธ์ที่มีจำกัดในตัวเธอได้แล้ว

อีโตจันวิ่งตรงมาหาจันทราแต่ก็ต้องชะงักเมื่อธนูนับสิบยิงตรงมาที่เธอและจันทรา จันทราใช้พลังจิตหยุดลูกธนูไว้กลางอากาศก่อนจะซัดดาบกระจายส่วนขึ้นไปใส่มือธนูเข้าที่เบ้าตาของพวกมันอย่างจัง ฮโยรินและกลุ่มของชายชุดดำได้ปรากฏตัวขวางบันไดไว้ “หยุดอยู่แค่นั้นแหละอีสองแม่ลูก!!!” ฮโยรินเดินกวัดแกว่งดาบลงมาพร้อมกลุ่มชายชุดดำที่เดิมตามเธอลงมาพวกมันร่วมสองร้อยคนล้อมอีโตจันและจันทราไว้ด้านล่างแต่แล้วกลุ่มที่ยืนปิดทางออกถึงกับถูกแรงระเบิดจากทางด้านหลังอัดกระเด็น เอียนจือ ดอกทอง,มิซาเอะ,หนีตัวแจ้,หลี่ชิงร่วมด้วยยอดฝีมือหญิงแห่งหอนางโลมนับ30ชีวิต สุนัขดอนนี่และตำรวจมือปราบร่วม50นายดาหน้าเข้ามา “อีโตจัน จันทรารีบไปช่วยเคียวโกะทางนี้พวกเราจะรับมือเอง” เอียนจือตะโกน “ก็ลองดูสิอีดอก!!!” ฮโยรินเล็งปืนกลมาทางเอียนจือแต่ก็ต้องหวีดร้องเสียงดังลั่นก่อนจะกระโดดหลบพลังฝ่ามือโลหิตที่เอียนจือยิงตรงไปแหวกทางตรงบันไดส่งผลให้บรรดาชายชุดดำนับสิบที่จ่อปืนมาทางพวกเธอนั้นร่างกายระเบิดเป็นจุณ จันทราและอีโตจันรีบวิ่งขึ้นไปชั้นบนในขณะที่กลุ่มคนด้านล่างเริ่มเปิดสงครามกัน ชายชุดดำได้เข้าฟาดฟันกับบรรดาหญิงสาวจากหอนางโลมที่นำทัพโดยหนีตั่วแจ้ถึงแม้จะเป็นหญิงและมีน้อยกว่าแต่ด้วยชั้นเชิงของวรยุทธ์ที่เหนือกว่าทำให้พวกเธอสามารถกำราบบรรดาชายฉกรรจ์ที่ตรงเข้าหมายจะทำร้ายพวกเธอได้ราบคาบ หนีตั่วแจ้ใช้ทวนได้อย่างคล่องแคล่วปัดดาบสปาต้าร์ของพวกมันคนแล้วคนเล่าก่อนจะกระหน่ำแทงไปอย่างไม่ยั้ง หลี่ชิงจับคู่กับมิซาเอะใช้ดาบเข้ารับมือพวกมันโดยมีดอนนี่และตำรวจมือปราบ4-5นายคอยเสริมทัพในขณะเดียวกันตำรวจมือปราบที่เหลือได้ใช้ปืนกระหน่ำยิงจนพวกมันไม่ล้มลงสิ้นใจตายก็้ต้องหนีหัวซุกหัวซุน ฮโยรินตรงเข้าใช้ดาบสปาต้าร์คู่ปะทะกับเอียนจือ ดอกทองที่ใช้กระบี่ได้อย่างคล่องแคล่วจนเธอต้องเป็นฝ่ายล่าถอยเนื่องจากวรยุทธ์ที่สูงกว่าหลายเท่าตัวของเอียนจือ ฮโยรินถูกเอียนจือเอากระบี่ฟันเข้าที่หัวไหล่จนต้องวิ่งหนีไปที่ทางลับโดยมีเอียนจือ หลี่ชิง มิซาเอะและดอนนี่วิ่งตามไปติดๆ

อีโตจันและจันทราเปิดประตูเข้ามาในห้องประชุมขนาดใหญ่ด้านบนซึ่งเงียบเชียบและว่างเปล่าก่อนจะปรากฏร่างของเอเย่นต์ใหญ่เกือบ30ร่างโผล่มาจากที่กำบังทุกทิศทางพวกมันทุกคนเล็งปืนมาทางทั้งสองและกระหน่ำยิงจนเลือดแดงฉานสาดกระเซ็นฉกมาจากร่างของสองแม่ลูก พวกมันทุกคนล้อมเข้ามาที่ศพของจันทราและอีโตจันก่อนจะผงะที่จู่ร่างทั่งสองก็ระเหยเป็นควันก่อนไฟในห้องจะดับลง “อีโตจันไปที่ห้องด้านในแม่จะจัดการพวกมันเอง” จันทรากระซิบก่อนที่ไฟในห้องจะเปิดขึ้นอีกครั้งปรากฏร่างของจันทรายืนล้อมกลุ่มพวกมันรอบห้องก่อนจะใช้ดาบพุ่งเข้าต่อสู้กับพวกมันทั้งหมด อีโตจันวิ่งเข้ามาในห้องแล้วพบDitaนั่งจิบไวน์ไขว่ห้างรอ “แกเอาเคียวโกะไปไว้ที่ไหน?!!” อีโตจันแผดเสียงแต่Ditaได้แต่ยิ้มหวานพลางเปิดเปิดวิดีโอที่เคียวโกะโดนชายทั้ง5คนข่มขืนอย่างทารุณให้อีโตจันดู อีโตจันดูเหมือนจะเลือดขึ้นหน้าพุ่งเอาดาบเข้าฟันDitaแต่ก็เพียงแค่ทะลุผ่านร่างของเธอไป “ไม่ใช่เธอคนเดียวที่จะแยกร่างได้นี่สาวน้อย!!!” เสียงของDitaดังมาจากมุมใดมุมหนึ่งของห้องในขณะที่ภาพฉายของDitaด้านหน้าเธอยังคงจิบไวน์พลางอวดรอยยิ้มเย้ยหยัน Ditaโผล่ขึ้นมาจากมุมมืดตรงมุมหนังสือแต่ก็ถูกอีโตจันเอาดาวกระจายซัดใส่แต่ก็เป็นเพียงแค่ภาพฉายอีกอีกหนึ่งอัน ร่างของDitaนับสิบปรากฏขึ้นรอบห้องพลางเล็งปืนตรงมาที่อีโตจันซึ่งก่อนที่กระสุนปืนจากกระบอกปืนกลที่ฟังอยู่ตรงผนังทั้ง10จุดจะพุ่งเข้าใส่อีโตจันที่กระโดดขึ้นไปเกาะบนเพดานอย่างรวดเร้วก่อนจะกรีดร้องแล้วตกลงมาเพราะถูกไฟฟ้าแรงสูงที่วิ่งอยู่ด้านบนเพดาน

อีโตจันขยับตัวอย่างอ่อนเปลี้ยก่อนจะต้องบังคับตัวให้กลิ้งหลบการโจมตีของนักดาบ5คน – – ที่ข่มขืนเคียวโกะ – – อีโตจันที่บาดเจ็บสาหัสแต่ก็ยังสามารถป้องกันการโจมตีของพวกมันได้อย่างหวุดหวิด เธอใช้ดาบฟันเข้าที่แขนของฝรั่งคนนึ่งที่พยายามจะล็อคเธอที่ด้านหลังได้ก่อนจะล้มลงเนื่องจากถูกของมีคมปักเข้าที่กลางหัวไหล่ ‘แคทลายี’ ยิงฉมวกยาสลบใส่อีโตจันเข้าอย่างจังก่อนจะกรีดร้องออกมาด้วยความดีใจ “มาดามคะ จะให้ดิฉันส่งอีเด็กนี่ขึ้นเครื่องตามไปเลยมั้ยคะ?” เธอโทรหาDitaที่อยู่บนเฮลิคอปเตอร์ “ดีมากDiamondฉันกับเด็กเคียวโกะจะต่อเครื่องบินสาวนตัวที่จอดรออยู่บนฟูจิล่วงหน้าไปก่อน” Ditaตอบกลับมาโดยหันไปมองที่เคียวโกะที่นั่งตาลอยอยู่ในกรงขังสัตว์ด้านหลัง “ฉันสงสัยว่าโดมินิคจะรอดมั้ย?” Ditaพึมพำกับตัวเองก่อนจะหยิบไอโฟนขึ้นมาเปิดเช็คข้อความที่Dominicส่งมาให้ในLineก่อนที่เธอจะกรีดเสียงร้องด้วยความโกรธแค้นกับภาพนอนจมกองเลือดของDominicแล้วข้อความจากราชินีพัดเหล็กคาโอริ “หนีฉันให้ดีเพราะแกจะเป็นรายต่อไป!!!”

จันทราเปิดประตูเข้ามาในห้องหลังจากที่แคทลายีวางสายจากDitaใบหน้าของเธอเหี้ยมเกรี้ยมเคียดแค้นฉายแววใบหน้าของอดีตนักฆ่าเมื่อ16ปีที่แล้ว ชายทั้ง5และแคทลายีที่เล็งปืนมาทางเธอลอยกระเด็นไปคนละทิศคนละทางด้วยพลังภายในที่จันทราระเบิดออกมา จันทราตรงเข้าตัดคอชายทั้ง5ที่ไม่มีเวลาพอที่จะลุกขึ้นมาตั้งรับเธออย่างสยดสยอง “หยิบดาบของแกออกมาซะเราจะได้สะสางบัญชีแค้นกันเสียที” จันทราชี้ดาบของเธอตรงไปทางแคทลายี “อย่านะจันทรา!!! ฉันไม่เคยมีความแค้นอะไรกับเธอ” แคทลายีที่ปราศจากอาวุธถอยหลังไปติดกับกำแพง “แกจำเด็กสาวคนไทยที่แกหลอกไปขายซ่องที่เซี่ยวไฮ้เมื่อ28ปีก่อนได้มั้ย Diamond คนที่แกเฆี่ยน คนที่แกให้อดข้าวอดน้ำและทุบตีทำร้ายสารพัด นั่นล่ะกูเอง!!!” จันทราแผดเสียง แคทลายีน้ำตาไหลพรากก่อนจะยกมือขอชีวิตจากจันทราอ้างถึงชีวิตของซาโตชิก่อนจะดึงปืนกลที่ยื่นออกมาจากผนังด้านข้างกระหน่ำยิงไปที่จันทรา จันทรากระโดดหลบอย่างคล่องแคล่วพลางเขวี้ยงดาวกระจายใส่แคทลายีที่กลิ้งตัวหลบอย่างรวดเร็วเธอเล็งปืนตรงไปที่จันทราอีกครั้งแต่แล้วปืนในมือเธอก็ระเบิดออกด้วยพลังจิตของจันทรา แคทลายีค้าแส้ในมือตวัดฟาดใส่จันทราที่ไม่ทันตั้งตัวจนดาบในมือกระเด็นหลุดไปเธอหวดฟาดแส้ใส่จันทราอย่างไม่อย่างก่อนจะตวัดแส้เข้ารัดคอจันทราที่กระชากมันขาดได้โดยง่ายดายก่อนจะจับแส้ในมือเหวี่ยงตัวแคทลายีจนลอยข้ามห้องมาชนกับตู้หนังสือจนล้มระเนระนาดแคทลายีชักมีดสั้นออกมาจากใต้รองเท้าแล้วพุ่งเข้าแทงอีโตจันที่นอนหลับหมดสติที่พื้นแต่จันทราเป็นฝ่ายโถมตัวเข้ามากันจนถูกแทงเข้าที่กลางหลังเสียเอง แคทลายีเตะเข้าที่ใบหน้าของจันทราก่อนจะจับอีโตจันเข้ามาล็อคแล้วลากเดินออกไปนอกห้องโดยมีจันทราที่พยายามลุกเดินโขยกเขยกตามอ่อนมา แคทลายีลากร่างของอีโตจันมาพ้นประตูห้องแล้วกดไอโฟนก่อให้เกิดแสงเลเซอร์สีเขียวที่คมกริบประดุจใบมีดนับร้อยเส้นตัดเชือดสิ่งของทุกสิ่งในห้องนั้นจนเป็นชิ้นหากแต่ร่างของจันทราที่ยืนโปร่งแสงอยู่ท่ามกลางเลเซอร์สีเขียวมรกตกลับยังปกติคงเดิม ก่อนไฟทั้งชั้นบนจะดับลงแคทลายีคว้าดาบของอีโตจันออกมาพลางชี้ไปตรงไปทุกทิศทางก่อนที่เธอจะเห็นร่างอาบเลือดที่ยืนพิงกำแพงของจันทราจากอาการบาดเจ็บอย่างหนัก แคทลายีพุ่งเข้าไปที่คอของจันทราจนขาดกระเด็นก่อนที่แสงสีเขียวจะสว่างวาบขึ้นพร้อมกับความสว่างไสวที่กลับคืนสู่ชั้นบนอีกครั้ง จันทรานั่งคุกเข่าเอามือโอบอีโตจันที่ยังคงหลับสนิทพลางนั่งมองร่างของแคทลายีในห้องที่เต็มไปด้วยแสงเลเซอร์สีเขียวคมกริบประดุจมีด ร่างของหญิงชั่วที่ถูกฉีกไม่มีชิ้นดีก่อนที่หัวของแคทลายีที่ขาดกระเด็นออกมาจากห้องจะค่อยๆกลิ้งมาหยุดที่แถบเท้าใต้ชุดคลุมสีม่วงของจันทรา

เอียนจือ มิซาเอะ หนีตั่วแจ้และหลี่ชิงได้เดินขึ้นมาด้านบนแล้วเห็นภาพชวนน่าสังเวชของแคทลายี “อีโตจันๆ” มิซาเอะและหลี่ชิงรีบวิ่งเข้ามาดูโดยมีดอนนี่วิ่งเข้ามาเลียตามใบหน้าและแขนของอีโตจัน “แค่สลบไปน่ะ” จันทราบอก “เคียวโกะล่ะคะ” เอียนจือรีบถามแต่จันทราส่ายหน้าพลางปล่อยโฮออกมาด้วยความเสียใจ “เรามาช้าไปพวกมันเอาเคียวโกะไปแล้ว” มิซาเอะเอามืออุดปากพร้อมกับร้องไห้โดยมีหนีตั่วแจ้และหลี่ชิงเข้ามาปลอบ “เราจะตามไปเอาตัวเคียวโกะกลับมาให้ได้” เอียนจือพูด “ฮโยรินหนีไปได้เพราะฝนสมุนของนางมารส่งมาช่วยข้าค่อนข้างแน่ใจว่านางเป็นสายของนางมารที่ส่งเข้ามาทำงานให้องค์กรของDita คุณจียอนบาดเจ็บหนักตอนนี้อยู่ห้องICUยังไม่พ้นขีดอันตราย แต่เราทลายแก๊งค์ในญี่ปุ่นของDitaและได้เอเย่นต์ตัวใหญ่จากตลาดแนวหน้าของมันแล้ว ตำรวจพบว่าชั้นใต้ดินยังมีศพของเด็กสาวและเด็กสาวที่ถูกล่อล่วงมาขายรวมถึงวันนี้ตำรวจยังคุมตัวพวกลูกค้าต่างกลุ่มของมันที่เป็นสัมปทานเสพย์ติดและอาวุธสงครามได้เชื่อว่าตำรวจคงจะคุมตัวเพื่อสืฝไปถึงหัวหน้าใหญ่ได้ สิ้นสุดช่วงเวลาของอิทธิพลมืดในญี่ปุ่นเสียที” แต่จันทราพูดขัดจังหวะขึ้นมา “ยังหรอกเอียนจือ!!! อิทธิพลมืดที่แท้จริงไม่ใช่Dita คนที่เราต้องระวังมากกว่าเธอยังอยู่” จันทราพอจะเดาออกว่าเรื่องทั้งหมดเป็นการวางหมากของราชินีพัดเหล็กคาโอริอย่างแน่นอน


ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  


ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
แสดงเฉพาะข้อความที่ตอบในระยะเวลา:
ตอบ หน้า 1 จาก 1
คุณไม่สามารถสร้างหัวข้อใหม่
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
คุณไม่สามารถแก้ไขข้อความของคุณ
คุณไม่สามารถลบข้อความของคุณ
คุณไม่สามารถลงคะแนน
  


copyright : forwardmag.com - contact : forwardmag@yahoo.com, forwardmag@gmail.com