ก่อนอ่าน ++ เดี๊ยนเป็นคนรักพ่อแม่ค่ะ และเข้าใจความรู้สึกของท่านๆดี แต่สิ่งที่เล่าก็เป็นความจิง แต่บทความนี้ก็อยากระบายบ้างเพราะเดี๊ยนเห็นเพื่อนเดียนมานักต่อนักที่เจ๊บปวด ชอกช้ำเพราะเรื่องนี้ และบทความนี้เป็นมุมมองมุมมองหนึ่งของเดี๋ยนเท่านั้น และคำอาจจะดูสับสนหน่อย เพราะภาษาไทยได้โหล่เสมอค่ะ
กริ๊ดดดดดดดดดดดดด ทำกันได้ไหมคะข้อสอบแกทแพท สำหรับเด็กแอดปีนี้ เดี๊ยนเชื่อว่าต้องมีหลายคนที่เป็นเด็ดแอดและแฝงกายอยู่ตามซอกบอร์ดต่างๆ กำลังซุ่มอ่านหนังสือจนจิ๋มแหกสุดริด เป็นกำลังใจให้กับทุกคนนะคะ สำหรับสอบเข้ามหาวิทยาลัย และเลือกคณะดังใจหวังค่ะ
แต่เรื่องที่จะมาเล่าในวันนี้เป็นกึ่งรีวิวนิดๆคะ ซึ่งเป็นส่วนที่เจ็บปวดสร้างความทุกข์ใจให้กับเด็กที่จะเข้าเอนทรานซ์อยู่ไม่น้อยก็คือ การตั้งความหวังของพ่อแม่ค่ะ
เดี๊ยนว่าประเด็นหลักของการสอบเข้ามหาลัย สำหรับพวกเด็กแอด ส่วนใหญ่ก็มีความฝันและอนาคตที่วาดกันเองไปแล้วชิมิคะ แต่สำหรับการคัดเลือกมหาลัยของคนบางคนแล้ว พ่อกับแม่เรานี่เองค่ะ ที่เป็นส่วนสำคัญในการเลือกคณะ บางครอบครัวที่เด๊ยนฟังเค้าเล่าเรื่องมา แล้วแอบหมั่นใส้นิดๆก็คือครอบครัวแห่งความคาดหวังค่ะ ด้วยความที่ว่าสมัยนี้เป็นสมัยการแข่งขัน ไม่ต้องพูดค่ะ ว่าสังคมแข่งขันกันขนาดไหน วัตุถุนิยม เรื่องเงิน เรื่องงาน หน้าตา เป็นชอยส์แรกของการดำรงชีพในสังคมนี้ค่ะ สิ่งเหล่านี้ถูกำให้สังคมบีบจน พ่อแม่หลายๆคนต้องหาทางรอดของตัวเองในอนาคตอันโรยราและหน้าตาของตัวเอง โดยการใช้ลูกเป็นเครื่องมือในการสร้างสิ่งเหล่านี้ให้เป็นจิง เกินขอบเขตและเป็นการอุดช่องว่างความต้องการบางอย่าง พ่อแม่หลายๆคนลืมนึกถึงความรู้สึกของลูกว่าพวกเค้าจะรู้สึกอย่างไร หลายคนเครียดจัด บ้าไปเลยก็มี ซึ่งพ่อแม่บางคนอาจจะชักจูงลูกในทางอ้อมๆพอไม่ได้ก็พูดจาไม่ดี ผิดหวัง หรือบางคนแรงๆเลยก็มี เด๊ยนว่าสิ่งเหล่านี้แผลใจเด็กแอดที่สุดค่ะ ซึ่งมันอาจจะครอบคลุงเหตุผลที่ว่า ก็ชั้นเลี๊ยงของชั้นมา ชั้นก็ต้องสั่งลูกได้ว่าอยากให้เข้าโน้นเข้านี้ได้ แล้วใครจะทำไม
แต่ข้อความเหล่านี้คงสะท้อนอะไรหลายๆอย่างในเรื่องนี้ไม่มากก็น้อยค่ะ
1.**น้องแค่โดนแบนกับถูกด่าสู้ของพี่ไม่ได้หรอก พี่อยากเป็นวิดวะแต่สอบแพทย์ด้วยเพราะแม่อยากให้สอบ
ปรากฎว่าบุญส่งได้ถึงแพทย์จุฬา เท่านั้นแหละน้องเอ้ยงานเข้า!! ทั้งๆที่บอกไว้แล้วนะว่าแค่สอบถึงติดก็จะไม่เรียนแม่ก็รู็
แต่พอติดเท่านั้นแหละบังคับทุกอย่างถึงขั้นเอาปืนมาขู่ว่าถ้าไม่เรียนจะยิงตัวตายให้ดู โอ้แม่เจ้า!!!! ทะเลาะกันบ้านแทบแตกสวรรค์เลยกลายเป็นนรกทันตา ย่า+ญาติก็บังคับให้เรียนอีก แต่สุดท้ายพี่ก็ยืนกระต่ายขาเดียวว่าจะเรียนวิดวะ
สุดท้ายแม่เค้าก็ยอมเพราะเค้ารักอยากเห็นเรามีความสุข ปัจจุบันพี่ก็ได้เรียนวิดวะจุฬาสมใจแถมยังทำให้แม่เห็นได้ว่า
เมื่อเรียนในสิ่งที่รักเราจะไปได้ดี เกรดพี่3.03 ตอนนี้แม่พี่เค้าก็มีค .สุขดี ไปๆมาเค้าเลยไปคุยกับชาวบ้านได้อย่างสบายใจ ว่า ลูกชั้นติดหมอแต่ไม่เรียน พี่อยากให้เรื่องของพี่เป็นอุทาหรณ์สำหรับคนที่มีปัญหาคล้ายกัน โชคดีนะ
2. **เราเองครอบครัวก็ค่อนข้างมีฐานะอะ สบายๆแต่แบบ บางทีพ่อเราก็ชอบพูดอะไรทำร้ายจิตใจเรา
ช่วงก่อนสอบหมอนะ เราร้องไห้ทุกวันเราคิดว่าตัวเองติดหมออยู่แล้ว 100%((มีใครคิดงี้ก่อนสอบปะ)) ทั้งๆที่เราก็เป็นเด็กบ้านๆจากโรงเรียนไม่ใช่ท๊อปๆแค่คิดว่า อันดับ3-4ที่เลือกไป (มช - พระมงกุฎ) ติดชัววว แบบชิวๆ(เก่งอังกฤษ เลข)
ที่1-2ลุ้นเอา ตามโชคสาเหตุที่ร้องไห้ก็คือ เราไม่ใช่คนอ่านหนังสือเป็นเวลาอ่ะ เราอ่าน 6โมงเยนถึง2ทุ่มมั่ง เที่ยงคืนถึงตี1มั่ง ตี4-ตี5 อะไรก็ได้ตามอารมอ่านวันละชั่วโมง 2 ช่วงโมง อาทิดนึงอ่านมั่ง ไม่อ่านมั่ง การบ้านเยอะก็ปั่น ไม่ได้ซีเรียสไรเลยไงแล้ว เวลาเล่นคอม มันเป็นเวลาไง! คือ กลับบ้าน อาบน้าม แล้วนั่งหน้าคอมถึงเวลาที่อยากจะเลิก
พ่อชอบแบบ บอกว่า ระหว่างที่เธอนั่งเล่นเกม คนที่สอบติดจุฬาเค้ากำลังอ่านหนังสืออยู่นะ อะไรทำนองนี้
เข้าใจนะว่าเค้าห่วงอะ แต่คำพูดคือ ไม่เคยมีคำพูดให้กำลังใจเค้าไม่เคยรุ้หนิว่าเราเป็นไง เราก็วางแผนของเรา เราก็อยากจะทำอะไรในแบบของเราที่เสียใจที่สุดคือ เคยอ่านหนังสือ ทั้งวัน วันนึง แล้วพอลงมาจากห้อง แม่ไม่ถามไร ด่าเลย ตื่นสายป่านนี้ "วันๆไม่ทำห่าอะไร"...คำพูดนี้ติดหูจริงๆนะ จำแม่นถึงวันนี้ก่อนสอบแพทย์ เราก็ หยุดเรียนอ่านหนังสืออยู่บ้าน ช่วงนี้แหละ ร้องไห้ทุกวัน ไม่รุ้มันเปนบ้าไร เกบกด น้อยใจ ไม่ใช่กลัวไม่ติด
ต๊ายสงสารทั้งพ่อแม่ทั้งลูกนะคะที่เป็นแบบนี้ เดี๊ยนว่าอาชีพทุกอาชีพมีจุดพีคและ ทางของมันเองแหละค่ะ อยู่ที่ว่าเราพอใจกับมันหรือเปล่า เด๊ยนว่าคนเป็นมอหรืออะไรก็ช่างค่ะ สู้คำว่าคนดีไม่ได้ค่ะ คำว่าคนดีเดี๊ยนว่าเป็นคำที่จับต้องได้ยากแล้วหล่ะค่ะ
ก็เลยอยากมาถามความคิดเห็นเราๆกันค่ะ ว่ารู้สึกยังไงบ้างกับคนที่โดนการตั้งความหวังจากพ่อแม่ค่ะ สำหรับเดี๊ยนมุมมองในเรื่องนี้อาจจะเหมือนกบในกะลาเลยก็ได้ ก็เลยอยากจะมาถามค่ะว่ารู้สึกอย่างไรและเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยในการตั้งความคาดหวังสำหรับการเข้ามาหลัย
-*อ๊ะๆๆรู้สึกจะมีเดอะสตาร์ หนึ่งคนนะคะ ที่เจอเคสแบบนี้หมออะไรก็ไม่รุค่ะ
ขอบคุณค่ะที่อ่าน












