อยากให้ดูกันทุกคนค่ะ โดยเฉพาะคนที่ไม่เคยมีเวลาให้กับครอบครัวและพ่อแม่เลย
แล้วจะได้ตระหนักถึงความรักที่แท้จริง ที่อยู่รอบๆตัวเราคอยมาหามาเราเสมอแม้เวลาที่เราไม่เหลือใคร นั่นคือความรักของพ่อแม่นั่นเอง
เรื่องนี้เป็นหนังที่ดำเนินอยู่บนความธรรมดาของสังคมที่พวกเราเห็นกันอยู่ทุกวัน แต่มันจะโฟกัสไปถึงภาพรวมของครอบครัวในสังคมปัจจุบัน ที่ลูกๆที่โตกันหมดแล้วยุ่งอยู่กับงานจนต่างคนต่างก็หันหลังให้กับครอบครัวและพ่อแม่ของตัวเอง จนลืมตระหนักถึงพวกเค้าเหล่านั้น ลืมนึกไปว่าเค้ากำลังรอเราอยู่ ก็อย่างที่ปัจจุบันเราเห็นคนชรามากมายถูกทอดทิ้งนั่นแหละค่ะ
เรื่องย่อ
แฟรงค์ (โรเบิร์ต เดอนีโร) ต้องอยู่คนเดียวในช่วงวันหยุดปลายปี ทั้งๆ ที่เป็นวันพิเศษ แต่ลูกๆ ของเขากลับไม่มาหา จะทำก็แค่เพียงฝากข้อความทางโทรศัพท์ว่าสบายดีและมาไม่ได้ แฟรงค์ จึงตัดสินใจที่จะไปหาลูกๆ แทน นี่จึงเป็นเหตุผลที่ดีของตาแก่ขี้เหงาอย่างเขาที่จะได้ออกเดินทางไปไหนบ้าง เมื่อเดินทางไปหาลูกๆ แต่ละคนแฟรงค์ ถึงได้รู้ว่าทุกคนไม่ได้สบายดีเหมือนอย่างที่บอกพ่อ
โรเบิร์ต เดอ นีโร แสดงได้ดีมากๆ สื่ออารมณ์ออกมาให้เห็นภาพคนแก่ที่อ้างว้าง ไม่ได้พูดคุย พบหน้าลูกหลานทุกๆวัน และทำให้เราเข้าถึงความห่วงใยของคนเป็นพ่อ ดูเรื่องนี้แอบบ่อน้ำตาแตก มันเป็นอะไรที่สะกิดหัวใจมากๆ
ขอบคุณโรซี่ เดอลองเก้ ที่แนะนำหนังดีๆอย่างนี้นะจ้ะ พอดูแล้วประทับใจก็อยากแนะนำอีกต่อนึง
_________________
