เรื่องสยองที่1ชาย ขาย น้ำ
ครั้งที่แล้วผมเจอผู้ชายคนนึงบนรถเมล์ขาไปยิม อายุราวๆ35ดำๆหุ่นบึกๆกล้ามๆแต่งตัวเหมือนตำรวจนอกเครื่องแบบ
ฉีดโคโลนฟุ้งฉุนๆ กลิ่นนี่ตีกันยับผสมกับกลิ่นเจลเหม็นๆ เดินมายืนตรงหน้าผม แล้วก็ยืนหล่อ
ที่อื่นมีถมเถเสือกไม่เดินไป มายืนเหี้นไรตรงนี้วะแม่ง
ไอ้ผมก็แพ้อากาศเพิ่งตื่นจามคันหูคันตาคันจมูก แค่ควันรถก็จะตายห่าอยู่แล้วมาเจอหางน้ำหอมโหลยโท่ยฟุ้งอยู่ข้างหน้าก็สุดจะทนเลยแกล้งควักยาพ่นจมูกออกมาพ่นสองที
พร้อมตาแดงๆน้ำตาน้ำมูกก็ไหลเอาๆ เอาผ้าปิดจมูกก็แล้ว เบือนหน้า ตีหน้าเซงก็แล้วพี่แกก็ไม่ไป แม่งยืนเก็กหล่ออยู่ได้จนสุดป้าย
พอขากลับก็เจอแม่งอีก
ผมเห็นพี่เขาแอบมองๆผมแต่ผมก็แกล้งทำไม่สนใจเล่นเกมส์ในโทสับต่อ แล้วพอถึงบ้านผมก็ลง แต่แม่งไม่รู้โชคชะตากำหนดหรือให้โชคร้ายคับ
เจอแม่งทุกรอบเลยวันที่ไปกลับยิมเกือบทั้งอาทิตย์
โดยรอบล่าสุดที่เจอมันวันนั้นผมกำลังออก พี่แกขึ้นมาบนรถคันเดียวกับผมตามเคยก็มานั่งมองหน้าผมแล้วก็พูดนั่นนี่ พูดมากอะครับ ผมก็ไม่เสียมารยาทก็ยิ้มแหยๆแต่ก็ไม่รู้จักนี่นา เขาก็ชวนคุยนั่นนี่ คุยข้ามฝากเลยทีเดียวไม่สนใจใครทั้งนั้น ผมก็อายคนเค้าอ่ะพี่เขาคุยดังมากเลย ผมก็พยายามอืมๆอ่อๆ คับๆ แล้วไม่พูดต่อ พี่แกก็ชวนพูดอยู่นั่น
จนพี่กระเป๋าเขารำคานเขาก็มองหน้าผมแบบงงๆว่ารู้จักไอนี่ด้วยหรอ แล้วก็ทำหน้าเหม็นใส่ผู้ชายที่ว่าที่นั่งอยู่ข้างๆ ผมก็เลยจะทำเป็นใส่หูฟังเพลง พี่แกก็แทรกชวนผมคุยอิก จนสุดป้าย ผมก็รีบแซงคนลงรถเลยคับรีบไปยิมด่วน เดี๋ยวแม่งตามไปคุยด้วย ห้าๆๆ
พอขากลับแม่งช่างบังเอิญยังกะแม่งเป็นเงาตามตัว พี่แกขึ้นมาบนรถผมก็ตีนิ่งๆ แหมเดินมาทักผมนี่ ว่า อ้าวเจอกันอีกแระงั้นงี้ บังเอิญเนอะ แล้วเสือกมานั่งข้างผมอิก แล้วก็มาคุยเรื่องส่วนตัวให้ผมฟังว่าเขาทำงานเป็นพวกผู้ชายขายน้ำมีฝรั่งเลี้ยง กูล่ะเห้อ อายคนบนรถแทบแทรกแผ่นดินหนี แล้วก็บอกว่าเขาเป็นเสือไบให้คนบนรถฟัง แล้วก็มาทำเป็นชมผมน่ารักอะไรทำนองนั้น แล้วก็พูดถึงเรื่องใต้สะดือ ความนิยมทางเซกส์ ต่างๆ แล้วก็ชวนให้ผมไปทำงานตามผับ
โหยแม่งอายมากอ่ะ กูลาอายยิ่งนัก หายใจแทบไม่ออกติดขัดไปหมด
หลังจากวันนั้น พออีกวันผมเลยหยุดไปยิมเกือบอาทิตย์ ช็อคกับเหตุการณ์นี้มาก ผมกัวว่าถ้าออกไปเด่วเจอมันก็เลยเก็บเนื้อเก็บตัว ใจเสียๆไปพักนึงหลังจากนั้นพอนั่งรถก็กลายเป็นคนละแวงคนไปเลย กัวคนแปลกหน้ามาตีซี้พูดด้วย และก็แต่นั้นมาผมก็ไม่เห็นเขาขึ้นรถอีกเลยเหมือนกัน ดีใจมากๆ
เรื่องสยองที่2สาว สั่น สิว
หลังจากที่ผมไม่ได้ออกไปยิมตั้งเดือนเลยอยู่ช่วยงานที่บ้านตลอด แล้วก็ช่วงหน้าฝนด้วยตัวก็คันเป็นผื่นแพ้น้ำฝนตามตัวเลยพักอยู่บ้านไม่ได้ไปไหนเลย
และวันนี้ผมออกไปยิมวันแรก พอขากลับผมก็ขึ้นรถด้วยความเหนื่อยๆเหงื่อยท่วมตัวเลยเพิ่งกำลังเสร็จมาหมาดๆก็เลยหาที่นั่งโล่งๆ
มีผู้หญิงคนนึงนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามผม ตอนนั้นคนก็กำลังทยอยขึ้นรถเยอะมาก พี่แกก็เลยเปลี่ยนฝั่งรีบวิ่งมานั่งข้างผมซะงั้น แต่ผมก็ไม่เอะใจอะไรผมก็เล่นๆโทสับต่อเพราะเห็นว่าเป็นผู้หญิงแต่ก็ไม่ได้มองหน้ามองตาเขา
สักพักผมก็เริ่มตกหนักคนก็แน่นเอี้ยด ผมก็เล่นเกมส์เพชรในโทรสับไปไม่สนใจทั้งนั้นแล้วก็เสียบmp3ฟัง glee britney cover V.2 กับ cher lloyd Swagger Jagger แล้วก็พวก train , maroon5 ด่งเด็กคนก่งคนแก่ตัวใครตัวมันแล้วกันวันนี้กุเหนื่อยมากขอนั่งวันนึง กูกำลังมีฟามสุขผ่อนคลายมากๆ
คนข้างๆก็มองผมเล่นเกมส์ ผมก็แอบมองด้วยรอบโฟกัสของผม แบบเบลอๆไม่ชัด ผู้หญิงข้างๆเขาก็แอบมองๆนั่นนี่ผมแต่ก็ไม่คิดไร ผมก็แต่งตัวธรรมดาบ้านๆ เสื้อยืดกางเกงวอร์ม ก็ไม่ได้มีอะไรหรูหราน่าวิ่งราวนัก มองก็มองไป นึกในใจแต่ขอร้องอย่ามาจิตใส่กูนะ อิอิ
ผ่านไปครึ่งทางผู้หญิงข้างๆแม่งสั่น สั่นเหมือนหนาวอ่ะ ผมตกใจดิเลยเล่นไประแวงไปgame over ระเนระนาด ผมก็เริ่มเครียดๆวิตกๆ ไม่มีสมาธิเลยคับเหลือบมองหญิงนั่นตลอด คนก็นั่งกันเบียดเสียด
อีผู้หญิงที่ว่าก็นั่งก้มหน้าสั่นไม่หยุด ผมก็เลย puase เกมส์ไว้แล้วก็ชะโงกตัวดูหน้า พระเจ้า เจ๊อะ!!!หน้าเป็นสิวเต็มไปหมดเลย ผิวออกคล้ำๆ ผมสั้นยุ่งๆ เสื้อผ้ามอซอๆแต่ไม่มาก
ผมก็ทำหน้าเครียดๆอยากรู้ว่าเขาเป็นอะไร พอเขาเห็นผมมองเขาก็หยุดสั่น ผมก็เล่นเกมส์ต่อกลบเกลื่อนแบบหงุดหงิดๆ แล้วเขาก็สั่นอิก แล้วมีไอแค่กๆด้วย ผมก็เลยเพิ่มโวลลุ่มเพลงดังๆให้เสียงแลบออกนอกหูแบ่งให้คนข้างๆฟังไปเลยทีเดียว (ฟีลแบบว่ามึงสั่นได้กูก็สั่นได้นะ กูสั่นสู้ ห้าๆๆ)
สักพักไอเด็กผู้ชายที่นั่งข้างผมด้านซ้ายหลับสับพะหงก กระดึกๆชนผมเป็นระลอกๆ ส่วนอีคนด้านขวาก็นั่งสั่นเป็นผีเข้า
(แวบแรกผมก็อุส่าคิดดีนะ หรือว่าเขาจะหนาวฝนวะ ฝนตกแล้วหนาวหรอ หรือไง แต่แวบหลัง เอะใจ เอ๊ะ หรือว่าเป็นโรค โรคจิต หรือโรคติดเชื้ออะไรรึป่าว แล้วสิวบนหน้าก็อาจจะไม่ใช่สสิววะ ตายยยยย..ลากู...)
ผมจะลุกไปยืนให้คนอื่นมานั่งก็เหมือนไปแกล้งคนไม่รู้อิโหน่อิเหน่ เดี๋ยวถ้าจะลุกจิงๆไปก็จะกลายเป็นไปทำรังเกียจเขา เขาอาจจะไม่ได้เป็นอะไรอย่างที่เราคิดก็ได้
ผมก็เลยถอนหายใจชะโงกมองทางทำตัวกระวนกระวายเมื่อไหร่จะถึงบ้านสักที จนคนรองข้างก็มองที่ผมว่าเป็นไรป่ะ
ผมก็เลยขยับตัวเบียดไปทางไอเด็กผู้ชายข้างๆให้มันตื่น และสักพักมันก็ตื่นจริงๆ ได้ผลแฮะ
ผมก็ทำนั่งสลับฟันปลาโย้ตัวก้มลงมาเอาศอกชันเข่าเล่นเกมส์ต่อโดยเอียงๆไปทางไอเด็กผู้ชายข้างๆเพราะผมกัวอีผู้หญิงที่ว่า....ผีเข้ารึป่าวก็ไม่รุ พอไกล้ถึงป้ายผมกำลังจะลุกขึ้น อีผู้หญิงสะกิดผม แล้วถามว่า ซอย (พนธ) ไปทางไหน
ผมก็งง บวกตกใจ แล้วก็บอกไปว่า ก็เนี่ยอ่ะ ซอย (พนธ)
ผมก็เลยบอกต่อไปว่า (พนธ) เป็นชื่อซอย แล้วก็มีโรงเรียนด้วยนะคับ ทุกๆคนบนรถก็มองมาที่ผมกับผู้หญิงคนนี้อย่างสงสัย
เขาก็บอกว่า ไปโรงเรียนค่ะ
ผมก็เลยพูดต่อว่านี่ก็จะสุดสายแล้วเด่วไปลงป้ายสุดท้ายแล้วต่อรถขาออกไปดิ งั้นเด่วผมบอกกระเป๋าให้ว่าพี่ไม่รู้ทางนะ
มันก็ค่ะๆแล้วสรุปแม่งก็ลุกเดินตามผมมา
พอเจอกระเป๋ารถผมก็เลยบอกพี่เขาให้ แต่อีผู้หญิงคนนั้นก็ก้มหน้าก้มตาไม่ฟังเสียงจ่ายตังลงจากรถตามผมมาเลย (เอ๊ะยังไงอีนี่)
ผมก็หงุดหงิด อีกระเป๋าก็แก่ๆบ็องๆแถมเสือกเป็นเด็กพังค์อิก เจาะตุ้มหูตุ้มจมูกเป็นสิบๆแถว กำรงกำไร หวงแหวนส่กสักต็มไปหมดออกแนวเฮฟวี่ๆแรงๆนักเลงๆและก็ไม่ฟังที่กูพูดด้วยเพราะรถจะรีบออก
สรุป ผมก็ยืนงงอยู่กลางถนนกับอีนั่นสักสามวิ รถก็ติดรอผมกับอีนี่ข้ามกันอยู่สองคน ผมก็เลยหันหลังให้มันโบกมือ ประมานว่า มาๆตามมาไหนๆก็ลงมาละรอขึ้นแม่งตรงเนี้ยะล่ะ เด่วกูบอกให้
ผมก็อธิบายให้มันฟังสอนมันอย่างละเอียดว่าทีหลังก่อนขึ้นรถถ้าไม่รู้ทางให้ถามคนแถวนั้นและกระเป๋าก่อนขึ้นทุกครั้ง อย่าทำแบบนี้อีกเดี๋ยวจะหลงไปไกลนะ บลาๆๆ....
มันก็บอก ค่ะๆ ขอบคุนนะคะ แล้วก็ยิ้มหวานใส่ ทำเจี๋ยมเจี้ยมแบบน่ากลัวๆ ผมก็ตอนพูดกับมันก็แทบไม่มองหน้าเลยคับ สยองพูดไปมองถนนต้นไม้ไป สักพักมันก็ถามขึ้นมาอีกว่า รพ.ศิริราชไปทางไหนคะ(ในใจนึก กูว่าแล้วอีนี่ต้องเป็นอะไรแน่ๆ กูก็ยิ่งแพ้ๆอะไรๆง่ายๆอยู่ด้วย มานั่งข้างๆอีนี่ทั้งสั่นทั้งไอ มันต้องเป็นอะไรแน่ๆ)
ผมก็เลยโมโห เลยพูดไปว่า สรุปจะไปไหน (พนธ) หรือ รพ.ศิริราช ถ้าจะไป รพ.ก็นั่งรถออกไปแล้วไปถามคนแถวสุดป้ายเอา บอกตรงนี้ก็ไม่รู้เรื่องอยู่ดีนะคับ มันก็เงียบใส่ไม่ตอบ
พอผมทำท่าจะกลับบ้านอีนั่นก็เลยบอกต่อว่าพี่อยู่ส่งหนูก่อนได้ไมคะ
ผมก็บอกว่า อืม.... ได้ๆตามมารยาท(แอบหันหน้าไปทางอื่นแล้วก็ถอนหายใจ)
อีนั่นก็พูดอีกว่าพี่คะ พอมีตังให้หนูสักยี่สิบไหมคะ
ผม : ด้วยความที่ผมตกใจผมก็เลยบอกไปว่ามีๆ พร้อมกับควักตังค์ให้อย่างด่วนจี๋เพราะกลัวมัน แล้วมันก็ไหว้ผมใหญ่เลยคับ ผมบอกว่าไม่ต้องไหว้เลยพี่ไม่เป็นไรฮะ แล้วผมก็ไหว้มันคืน เพราะดูแล้วมันน่าจะแก่กว่า
(ดีนะไม่ถามว่าพี่ๆมีตังให้หนูสักพันมั้ยคะ ถ้าตอนนั้นมีแบงค์พันคงควักให้แม่งไปละ อีสาดดดดด เนียนนะมึง)
แต่ก็ไม่เป็นไรถ้าเขาหลงทางจริงก็น่าสงสารนะ ดูสภาพแล้วก็ให้ๆไปถือว่าทำทานช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ แต่แม่งทำกูสยองมากเลย มาแบบนี้
สักพักพอรถมาอีนี่ก็พูดว่าพี่คะไปศิริราชหรอคะคันนี้ (นึกในใจแม่งเลอะเทอะว่ะ สรุปจะไปไหนกันแน่)
ผมก็บอกว่าคับขึ้นไปเลยแล้วไปถามคนหน้าซอยดูตัดบทไป
ผมก็เลยโบกรถให้มันขึ้น
มันก็พูดอีกว่าขอบคุนคะๆ
ผมก็เลยส่ายมือเป็นซิกว่าไม่เป็นไรคับๆพร้อมกับพูดไปด้วยแบบมือตกๆ ส่วนมันก็บ้ายบายให้ผมพร้อมรอยยิ้มเหมือนราวกับว่าสนิทกันมานานเหมือนแฟนมาส่งแฟนขึ้นรถ(ผมนึกในใจเพื่อนผมยังไม่ทำกันอย่างงี้เลยอ่า) ผมก็เลยยิ้มแหยๆแอบส่ายหน้าเล็กๆว่าม่ากี้ไม่ได้บ้ายบายมึงนะ
กูแค่ส่ายมือต่ำๆว่าไม่เป็นไรไม่ต้องขอบคุนกูมากรีบๆไปๆซะ
คนแถวบ้านผมก็มองผมกันหมดเลยตรงป้าย ผมละอายชิพหายกัวเดี๋ยวคนอื่นจะเข้าใจผิดแถวนี้แม่งปากกอสสิบซะด้วย ผมก็เลยแกล้งทำถอดสีหน้าแล้วก็เดินส่ายหัวกลับบ้านฝ่าน้ำฝนอย่างร่างกายปลอดภัย แต่จิตใจโดนทำลายอย่างมหาศาล พอถึงบ้านแทบไม่แตะใครในบ้านเลย อัดบุหรี่ยับแก้ใจหายใจคว่ำ กัวแม่งตามมาบ้านชิพหายเลย
แล้วก็เอาสปาขัดตีนภูตะวันที่ขัดตีนแม่เมื่อคืนมาขัดแขนขัดตัวทุกซอกทุกมุม สระหัวแปรงฟันตั้งสามสี่รอบ ดีนะที่ยังมีสติอยู่ไม่งั้นสปาขัดตีนมีหวังได้ใช้ตั้งแต่หัวยันตีนล้างไส้ล้างพุงแน่ๆเลยอ่ะ สยองที่สุด ขนลุก สภาพจิตใจแย่สุดๆ ไม่อยากจะออกไปไหนก็เพราะเงี้ยะ...
สรุปแม่งหลงทาง หรือ มิฉาชีพ ขอทาน โรคประสาท หรือเป็นห่าไรกันแน่วะ
พอเล่าให้แม่ฟัง แม่ดันถามกลับมาว่า แล้วทำไม เขาไม่สวยหรอ แม่นี่คิดอะไรของแม่เนี่ย วอร์คเครียดนะแม่!!!!
_________________
BETTER SORE THAN SORRY...
