http://hysteriaculture.wordpress.com
http://www.facebook.com/hysteriaculture
Katy Perry Roar (3/5) by Paradizer (10/8/13)
ช่วงปลายปีนี้เป็นช่วงที่ศิลปินหญิงต่างพร้อมใจกันร่วมขบวนกลับมาเต็มไปหมด หนึ่งในนั้นก็มีแม่ Katy Perry ที่หลายคนต่างคาดหวังเพราะอัลบั้มที่แล้วคุณเธอกวาดที่ 1 ไปเยอะแยะมากมาย จนเป็นที่น่าจับตามองว่าในอัลบั้มใหม่ที่เธอบอกว่าเพลงเธอจะโตขึ้นหม่นขึ้นนั้นจะออกมาเป็นยังไงจะถูกหูคนฟังอีกหรือไม่ มาพิสูจน์กันในซิงเกิ้ลแรก Roar
เอาจริงๆ ตอนฟังพรีวิวเพลงบวกกับเห็นหน้าปกซิงเกิ้ลแล้วไม่อยากคาดหวังอะไรมากมายสักเท่าไหร่ จนวันนี้เพลงได้หลุดออกมาให้ฟัง สิ่งแรกที่แว้บเข้ามาในหัวหลังจากฟังจบคือ เธอโตขึ้น Roar มาในภาคดนตรีที่ยืนพื้นปีอปร็อคเช่นเดิมแต่ติดกลิ่นอาร์แอนด์บีนิดๆ ดูนุ้งนิ้งๆ ก่อนจะตบความเป็นอัลเทอร์เนทีฟอ่อนๆเข้ามาในท่อนฮุค ฟังโดมรวมแล้วก็โอนะไม่ได้น่าเกลียดอะไรมาก
แต่ ถึงแม้ว่าท่อนฮุคจะติดหูแต่ต้องเรียนตามตรงนะว่าเพลงวนอยู่ไม่กี่ท่อน บวกกับคู่แข่งในสมรภูมิเพลงปีอปของเธอทเพลงออกมาน่าสนใจกว่ามาก ยังดีที่อารมณ์เพลงมาเต็มอยู่ ยังไงงวดนี้ก็เอาใจช่วยรอลุ้นว่าเหล่า KatyCat จะช่วยดันกันไปได้ถึงไหนละกัน รับคะแนนไปที่ 3/5
Katy Perry : Roar : Pop-Rock (75% = 3.5/5) By Nastina (24/8/13)
จริงๆเพลงนี้แอดมินพาราเขียนรีวิวไปตั้งแต่แทบจะวันแรกๆที่เพลงหลุดมาให้ฟังกันเลยกระมังคะแถมยังโปรโมตลงบล็อคของHysteriaในWordpressไปแล้วซะด้วยคือตอนแรกนี่กะจะ ไม่เขียน ถึงเพลงนี้นะคะแต่พอนานไปแล้วขอบอกว่าอดใจไม่ไหวจริงๆเพราะยิ่งฟังยิ่งซึมซับทำความรู้จักกันนานไปก็ยิ่งรู้สึกว่า Roar ของสาว เคที่ เพอร์รี่ ขวัญใจอเมริกันชนและลูกรักบิลบอร์ดชาร์ตนางนี้นี่มันยิ่งเพราะและติดหูขึ้นเรื่อยๆเลยจริงเชียว โอ๊ะโอ๊โอว๊โว๊ะโอ๊วโอวโอ่ว
วินาทีแรกสุดที่เพลงนี้ปรากฏต่อสาธารณชนดิฉันขอยอมรับว่าไม่ได้สนใจจะฟังอะไร (เพลงหลุดมาเกือบสัปดาห์ได้มั้งถึงจะสนใจหามาฟังจริงๆจังๆ) แถมยังได้เห็นได้ยินความเห็นที่แตกออกเป็นสองฝักสองฝ่ายได้อย่างชัดเจนฝ่ายที่ประทับใจก็บอกปลื้มปิติในความติดหูและเมโลดี้ไพเราะๆของตัวเพลงแต่อีกฝ่ายก็ตบกลับค้านมาว่า เดิมๆ งั้นๆแหละไม่มีความเปลี่ยนแปลง ตลาดแปดสาแหรกและไร้ซึ่งพัฒนาการใดๆ ฯลฯ (ซวยแล้วตู) ว่าแล้วอีแบบนี้อะไรจะเยี่ยมยุทธ์ไปกว่าลองสัมผัสด้วยหูท่านเอง!ซึ่งวินาทีแรกที่ Roar ดังก้องเข้าสู่โสตประสาทของดิฉันนี่เล่นเอาแทบกรี๊ดคือขอบอกตามตรงว่า รักเพลงนี้เลย! โอเคไม่ปฏิเสธว่าตัวเพลงอาจจะเป็นงานพ็อพร็อคสูตรสำเร็จสไตล์เคที่ เพอร์รี่ที่แกลมบีทอิเล็คโทรนิคเจือจาง อาร์แอนด์บีกระฉึกกระฉักและตบเอาวัฒนธรรมความเป็นทีนพ็อพสมยุคสมัยสมกับความเป็นหนึ่งใน ทีนควีนประจำยุค ที่เธอมีอยู่สูงลิบในตัวนำมาขับขานถ่ายทอดเพลงสูตรสำเร็จที่ดูเหมือนจะเกลื่อนกลาดนี้ให้ทรงพลังจับใจจนมีสิทธิ์ที่จะขึ้นเป็นหนึ่งในเพลงชาติประจำปี2013ได้ไม่ยาก จริงอยู่ว่าปฏิเสธไม่ได้ว่าข้อบกพร่องของ Roar คือ ความเป็นเคที่ ที่สูงตระหง่านเสียดฟ้าจนดูเหมือนว่าเธอขายของเดิมๆไม่ได้ก้าวหน้าหรือพัฒนาไปไหนแต่ในฐานะคนติดตามเพลงพ็อพดิฉันมองอีกมุมแล้วคิดว่าไม่ใช่เรื่องง่ายนะกับการสร้าง ธีม ให้เป็นเอกลักษณ์ของตัวเองเพราะเท่าที่จำได้ศิลปินหญิงก่อนหน้าเคที่ที่มีโลโก้เป็นของตัวเองก็เห็นจะมีแค่มาดอนน่า,บริทนี่ย์ สเปียรส์และบียอนเซ่หันกลับมามองเคที่ที่สามารถต่อยอดความสำเร็จได้อย่างสง่างามตั้งแต่ I Kissed A Girlไปจนถึงบรรดาซิงเกิ้ลที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงบนชาร์ตในอัลบั้ม Teenage Dream จะเห็นว่าเคที่ได้สร้างอัตลักษณ์ที่ศิลปินหลายๆคนที่ประสบความสำเร็จบนชาร์ตมากมายในแต่ละยุคทำได้นั่นคือความเป็น เพลงแบบเคที่ ที่ทุกคนฟังแล้วเห็นหน้าเธอลอยมาเลยไม่ต่างอะไรจากยี่ห้อดังอื่นๆอย่างเพลงของเอลวิสหรือเพลงของไมเคิล บริทนี่ย์ Backstreet Boys ซึ่ง Roar ก็ตอกย้ำความสำเร็จนั้นได้สูงขึ้นไปอีกระดับ - ซึ่งคุณคิดว่าเป็นเรื่องง่ายเหรอ?
อาจจะปิดท้ายไม่ค่อยสวยนักเพราะมีคนอ่านหลายท่านขอให้ดิฉันลองเปรียบเทียบระหว่าง เคที่ เพอร์รี่ กับ เลดี้ กาก้า ส่วนตัวก็ขอเปรียบเทียบตรงๆเลยว่าในแง่ของความเป็น ศิลปิน สำหรับดิฉันแล้วเลดี้กาก้ายังคงมีภาษีเหนือกว่าเคที่อยู่มากนักทั้งในเรื่องของวิสัยทัศน์ในการทำเพลง ไอเดีย การเพอร์ฟอร์มที่ทรงพลังแถมเธอยังแต่งเพลงเก่งและมีพลังเสียงที่เรียกได้ว่าเอาจริงๆก็ไม่แพ้ใครในขณะที่ตัวของเคที่ เพอร์รี่เองอาจจะยังไม่มีอัลบั้มที่พิสูจน์ความเด็ดดวงในฐานะศิลปินเทียบเท่ากับที่กาก้าได้พิสูจน์มาให้ประจักษ์แล้วในThe FameกับBorn This Wayแต่ในขณะเดียวกันเคที่ที่ยังโดนค่อนขอดว่ายังไม่พ้นจากความเป็นกระแสนั้นมาดูดีๆแล้วดิฉันว่าเธอพิสูจน์ตัวเองในฐานะ Americans Sweetheart ได้ดีนะคะคือวัดกัน ณ วันนี้เธอคือปรากฏการณ์ที่ไม่ธรรมดานะทั้งความสำเร็จบนชาร์ตเพลง การเป็นที่ยอมรับและครองใจตลาดวัยรุ่นในระดับมหาศาลขนาดนี้ที่ถึงแม้ว่าแรกๆ เลดี้กาก้า จะดูเหมือนมาพัดโลกให้กระเจิงแต่วัดกัน ณ ขณะนี้ที่กระแสของเลดี้กาก้าแผ่วลงไปเยอะแล้วในขณะที่เคที่ยังเป็นคนพิเศษของ Pop Culture อยู่ก็คงเห็นได้ชัดแล้วว่าในฐานะ พ็อพไอค่อน เธอสามารถพิสูจน์ตัวเองได้อย่างดีว่าวินาทีนี้เธอครองความนิยมจริงๆ บริทนี่ย์ยังใช้เวลาตั้งนานกว่าคนจะยอมรับเธอในฐานะศิลปินแต่ถามจริงๆในยุคบริทนี่ย์คนที่ๆก็รับการยอมรับว่าเหนือมนุษย์มีใครสามารถดังจนเอาบัลลังก์ของวัฒนธรรมกระแสหลักมาสยบแทบเท้าได้เทียบเท่าเธอบ้างมั้น? ก็ไม่มี! เคที่ก็อารมณ์ใกล้ๆกันนั่นแหละมีฝีมือแต่คนมองเป็นแค่กระแสชั่วข้ามคืนเพราะเพียงคำๆเดียว พ็อพ วงการนี้เอาจริงๆแล้วมันก็มีพื้นที่สำหรับคนที่ประสบความสำเร็จในแง่ความดังพอๆกับคนที่เสนองานมีคุณภาพสูงเสียดฟ้านั่นแหละมาตรวัดมันคนละอย่างกันคุณเป็นผู้ฟังก็เลือกเอาสิว่า อยากจะนิยมที่ตรงไหน เพลงพ็อพเอาจริงๆเป็นเรื่องสนุกและมีสีสันดังนั้นอย่าทำให้ดนตรีที่ไม่เคยทำร้ายใครมาบั่นทอนสุขภาพจิตของตัวเองและผู้อื่นด้วยการเปลี่ยนมันให้เป็นสมรภูมิทำร้ายกันเลย เก่งหรือดังแค่ไหนก็ไม่มีใครอยู่ค้ำฟ้า!!!
(แต่เชอบ roar มากกว่าอีกเพลงที่ปล่อยออกมาแข่งในเวลาไล่เลี่ยกัน)
