พูดๆกันอาทิตย์หน้าติดทะลุหมื่นตายทะลุร้อย พอถึงเวลาที่มันเกิดขึ้นมาจริงๆ มันหดหู่จนพูดอะไรไม่ออก มันทั้งเศร้าและโกรธแค้น พูดตรงๆไม่อยากมาฟลัดอะไรแบบนี้ในบอร์ดเพลงเลย เพราะเข้าใจว่ามันไม่ใช่SNSส่วนตัว (แม้เว็บบอร์ดจะเป็นSNSแพลตฟอร์มนึงก็ตาม) แต่พอเห็นตัวเลข ทั้งๆที่ทำใจไว้แล้วว่ามันต้องเกิดขึ้นภายในไม่กี่วันนี้ก็ตาม
อีกเรื่องก็เรื่องตรวจคัดกรอง ช้านนี่บั่บ เห็นภาพแล้วทั้งสงสาร ทั้งโกรธ ทั้งเกลียด จนบั่บ กูจะโทษอะไรดี นกหวีดก็ไม่เคยเป่า ไอ้เทือกกูก็สาปส่งแล้วสาปส่งอีกตั้งแต่สมัยเรียน ไอ้ตู่ช้านก็ไม่ได้เป็นคนกาเลือกมันมา ถึงแม้จะไม่ได้ปลาบปลื้มอะไรกับอีตระกูลชินก็ตาม คือทำไมกูและคนที่เค้าไม่ได้ไปเป่าเรียกอีสัตว์นรกพวกนี้มา ต้องมาทนนั่งรับกรรมอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ
กูถามมึงนอนหลับกันลงได้ยังไงว่ะ เสียงด่าเสียงสาปแช่งประนามของประชาชนแซ่ซ้องขนาดนี้ ทุกวันนี้เลื่อนฟีดเจอคลิปดราม่ารอเตียงจนตายงี้ รอตรวจโควิดตรงfootpathงี้ ช้านแทบไม่อยากจะเปิดดูเลยแม้แต่นิดเดียว มันสะเทือนใจมากๆ อีกทั้งกังวลต่างๆนาๆ ว่าวันนึงจะมีชื่อของเราหรือชื่อคนที่เรารักไปอยู่ในจำนวนหลักหมื่นหลักร้อยนั้นไหม
ทุกวันนี้ต้องเอากรมธรรม์ของคนในบ้านมานั่งเช็ค เอาสิทธิ์ประกันจากบรรดาโปรโมชั่นส่งเสริมการขายที่เราเป็นลูกค้ามาตรวจสอบ โดยไม่รู้เลยว่าสิ่งที่ช้านกำลังตรวจเช็คอยู่ตอนนี้ จะกลายเป็นกระดาษเอกสารเปล่าภายในเวลาอีกไม่กี่วันที่กำลังจะมาถึงนี้หรือเปล่า เพราะจำนวนคนติดก็เพิ่มขึ้นทุกวัน จนไม่รู้ว่าระบบสาธารณสุของประเทศนี้จะอยู่ได้อีกกี่วัน เอาแค่ทุกวันนี้ ต่อให้พอมีเงิน แต่ไม่รวยเป็นมหาเศรษฐี ก็หาเตียงกันแทบไม่ได้แล้ว
ช้านไม่อยากจะจินตนาการถึงภาพที่ว่าไม่มีเตียงรองรับผู้ป่วยอีกต่อไป หรือแม้แต่เตาเผาศพไม่พอ เหมือนในข่าวต่างประเทศ ซึ่งภาพเหล่านั้น ที่เราคิดว่าเป็นเรื่องไกลตัว มันกำลังจะเกิดขึ้นกับประเทศนี้
_________________






