วิสัชนา : หมอตำแย มีมาตั้งแต่สมัยใดไม่ทราบแน่ชัด
แต่เป็นอาชีพที่ศักดิ์สิทธิ์มาก ผู้สืบต่ออาชีพนี้ต้องฝึกฝนเป็นอย่างดี
ถ่ายทอดให้คนต่อคนเท่านั้น และหมอตำแยผู้ที่ให้สืบ จะไปแย่งงานของลูกศิษย์ไม่ได้
หมอตำแยที่ดี ต้องมีอายุ 40 ปีขึ้นไป และต้องผ่านการมีลูกมีผัวแล้วเท่านั้น
คนสมัยโบราณ ถ้าใครจะคลอดลูก ต้องไปตามหมอตำแยมา
แต่ต้องไปตาม 2 คน มิฉะนั้น หมอตำแยจะไม่มาด้วย
เพราะเชื่อว่า เลขคี่เป็นเลขไม่เป็นมงคล
พอถึงบ้านคนท้อง
หมอตำแยจะทำการเค้นท้องก่อน เพื่อให้ลูกออกมาโดยง่าย
ในขณะที่แม่ลูกอ่อน จะร้องเจ็บท้องอยู่ 2 กรณีคือ ร้องอ้อนผัวคือร้องยาวๆเอื่อยๆ
และร้องออกจริง คือร้องสั้นๆ เร็วๆ แบบเจ็บจริงๆ ครานั้นหมอตำแยจึงทำคลอดให้
ระหว่างที่ทำคลอดนั้น
ถ้าหัวเด็กโผล่มาจากช่องคลอด หมอตำแยจะตะโกนว่า ล้มฝืน
นั่นหมายถึง ให้คนที่รออยู่ข้างนอกล้มฟืนเพื่อเอาเคล็ด และนำฟืนนั้นมาเป็นเชื้อเพลิงในการต้มน้ำล้างเด็ก
และหมอตำแยจะเอาเกลือทาบริเวณจิ๋มแม่ แล้วผ่า เพื่อให้เด็กคลอดง่าย
หลังจากที่คลอดเสร็จ
หมอตำแยและคนในหมู่บ้านจะพากันเลี้ยงฉลอง ดื่มเหล้า แต่ต้องไม่เมา
พอตกดึก หมอตำแยจะต้องเอารกเด็กไปฝังบริเวณบ้าน เพราะเชื่อว่า โตมาเด็กจะไม่ห่างจากบ้าน
ก่อนคลอดและหลังคลอด หมอตำแยจะดูแลอย่างดี
อาชีพหมอตะแย หมดลงราวๆปี 2500
เพราะกระทรวงสาธารณสุขมีการฝึกหัดหมอตำแยอย่างจริงจัง
ทำให้หมอตำแยตามบ้าน หายไปหมดแล้ว
แก้ไขล่าสุดโดย ป้าเจนนี่ คิ้ม เมื่อ Sat Nov 15, 2008 10:45 pm, ทั้งหมด 1 ครั้ง
_________________
