VJ พิมพ์ว่า:

ก่อนอื่นต้องเข้าใจก่อนว่าตัวละครหลักในเรื่องนั้นมีรสนิยม"ทางเพศ" แบบเดียวกันก่อนนะคับ มันจะช่วยให้เข้าใจถึงความกดดันและอึดอัดบีบคั้นที่ตัวละครยุค 1920 และ 1950 ไม่สามารถแสดงออกมาได้ ต่างจากตัวละครในยุค 2001 ที่มีอิสระแสดงออกได้ถึงความรู้สึกและตัวตนที่แท้จริง

ในขณะที่ผู้หญิงสองคนในยุคก่อนไม่อาจเลือกชีวิตที่เธอต้องการได้ ด้วยกฎและเกณฑ์ต่างๆ แต่ผู้หญิงคนสุดท้ายในปัจจุบันที่แม้มีเสรีภาพที่จะทำในสิ่งที่ผู้หญิงสองคนแรกไม่อาจทำได้คือควบคุมชีวิตตนเอง ก็ยังต้องทนทุกข์ต่อช่วงเวลาหลังความสุขที่ผ่านเข้ามา

ในตอนหนึ่งของหนังมีคำพูดที่ว่า เราไม่จำเป็นต้องไปปาร์ตี้ ไม่ต้องไปฉลองอะไร ไม่ต้องทำอะไรที่ไม่อยากทำ ทำอะไรอย่างที่อยากทำ

แต่ว่าเราทุกคนต้องเผชิญกับโมงยามนั้น ยามที่ปาร์ตี้และงานเลี้ยงสิ้นสุดลง ทุกชั่วยามหลังจากนั้น

ถ้าชีวิตคนเราจำต้องดำเนินเดินไปตามวิถีที่ถูกกำหนด เหมือนเข็มนาฬิกาที่ต้องเดินวนเวียนผ่านไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าและไม่อาจหลุดไปจากกรอบเวลาเดิมๆ ได้ การที่เราจะเลือกช่วงเวลาที่เป็นความสุขก็ขึ้นอยู่กับว่าเรารอที่จะมีคนซื้อดอกไม้มาให้หรือเลือกที่จะไปซื้ออกไม้ด้วยตัวเองนั่นเอง