˹���á Forward Magazine

ตอบ

ไปที่หน้า 1, 2  ถัดไป
เรื่องเล่าสยองขวัญ แก้ไขแล้ว คราวนี้สยองจริงๆ กรี๊ดดดด
ผู้ตั้ง ข้อความ
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ เรื่องเล่าสยองขวัญ แก้ไขแล้ว คราวนี้สยองจริงๆ กรี๊ดดดด 
ณ หอพักอาคาร5 มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง มีนักศึกษาที่มีอาการทางประสาทคนหนึ่ง เคลียดเรื่องเรียนจนคลุ้มคลั่งและฆ่าตัวตายโดยการกรีดข้อมือ รูทเมทพบศพเมื่อกลับจากบ้าน สภาพศพกำลังอืด โกนหัวออกหมด นิ้วมือซ้ายถูกตัดกองอยู่แถวนั้น ทางมหาวิทยาลัยสั่งปิดหอ ปิดเรื่องทุกอย่าง และนิมนต์พระมาสวดหลายครั้ง ยังมีเสียงดัง กรึกๆๆ ในตอนดึกที่ไม่รู้จะปิดยังไง

หลายปีผ่านไป หอ 5 เปิดให้นักศึกษาเข้าพักอีกครั้ง มีข่าวลือเรื่องผีเหมือนกับทุกหอ แต่ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จน กระทั่งคืน long weekend ที่นักศึกษาจะกลับบ้านจนหมด ณ ห้องที่เกิดเหตุตามที่กล่าวข้างต้น เวลาประมาณตี3 บรรยากาศเงียบสงัด เหมาะแก่การอ่านหนังสือในความคิดของใครบางคน นักศึกษาที่ไม่กลับบ้านในห้องพักดังกล่าว นั่งหลังพิงอ่านหนังสือเรื่อง "ฆาตกรรมสยองขวัญ" อยู่คนเดียว เพราะรูทเมทเดินทางกลับบ้านกันหมดแล้ว คืนนี้ช่างเงียบจริงๆ เงียบจนได้ยินเสียงแปลกๆ เป็นเสียงกุกกักน่ารำคาญ เขาเริ่มหาที่มาของเสียง เสียงนั้นดังขึ้นเรื่อยๆ จากโต๊ะของเขา คล้ายกับมีอะไรบางอย่างพยายามดันออกมา จากในลิ้นชักที่ล็อกอยู่ "มัน" เริ่มดันแรงขึ้นทุกที!! เขาได้แต่มองลิ้นชักที่สะเทือนตามแรงดันออกมา จนในที่สุดก็เปิดออก! มือที่ไม่มีนิ้วเกาะอยู่ที่ขอบลิ้นชัก แล้ว...หัวที่ไม่มีผมและร่างที่พองกลมโตก็โผล่ตูม!! แล้วมันก็พูดกับนักศึกษาคนนั้น รู้มั้ยว่ามันพูดว่าไง?....










โนบิตะนายล็อกลิ้นชักทำไมห๊า!!! ฉันต้องดันออกมาเนี่ย....

อั๊งอังอัง โตะเต๊โมดาอิ๊คุฉิ โดระเอม่อน...

คืนนี้ฝันดีกันนะ อิอิ
แถมภาพนี้ไปล่ะกัน ดูกี่ทีๆก็น่ากลัวง่ะ จะกล้านอนคนเดียวไหมเนี่ยคืนนี่






แก้ไขล่าสุดโดย ::. AJ .:: เมื่อ Tue Jul 07, 2009 1:48 am, ทั้งหมด 6 ครั้ง

_________________
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  
กรี๊ดดดดดดด Surprised


_________________

ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  
โอ๋ว มุขนี้อมตะ จริงๆ

จำได้ฟังครั้งแรก

สมัย 9-10 ปีที่แล้ว

เพียงแต่เนื้อเรื่องเปลี่ยนแปลงนิดหน่อย


_________________
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว MSN Messenger
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  
ที่ห้องน้ำชั้นล่างของคณะหนึ่งของมหาวิทยาลัยแถวลาดกระบังซึ่งอยู่ติดกับทางรถไฟที่ขึ้นชื่อเรื่องมีคนมาฆ่าตัวตายโดยกระโดดให้รถไฟทับอยู่เรื่อยๆ จนทำให้มีเรื่องเล่ากันว่าหากเข้าห้องน้ำในคณะที่ว่านี้ตอนตีหนึ่งและมองออกไปนอกห้องน้ำซึ่งมองเห็นทางรถไฟ จะเห็นผี

เรื่องนี้จึงเป็นธรรมเนียมการรับน้องที่นำมาแกล้งกัน โดยมีการบังคับให้รุ่นน้องต้องเข้าห้องน้ำกลางดึก โดยมีกฎว่าน้องต้องส่องกระจกในห้องน้ำเพื่อมองออกไปยังทางรถไฟ และจะได้เห็นผีตามที่ร่ำลือกัน

เวลาผ่านไป จนเมื่อน้องกลับมาหารุ่นพี่ซึ่งต่างรอคอยว่าจะได้แกล้งรุ่นน้องให้กลัวนั้นก็ได้ซักถามว่าเกิดอะไรขึ้น เห็นอะไรไหม

แต่รุ่นน้องกลับส่ายหน้าและบอกว่าไม่เห็นมีอะไรเลย หลงกลัวแทบตาย

รุ่นพี่ก็สงสัยจึงถามต่อว่าตกลงได้ส่องกระจกจริงหรือเปล่า ไม่เห็นอะไรเหรอ

รุ่นน้องก็ยืนกรานว่าส่องกระจกแล้วไม่เห็นอะไรเลย

จนรุ่นพี่โมโห หาว่ารุ่นน้องโกหก

จึงได้ตะโกนถามไปว่า แล้วส่องกระจกแล้วเห็นอะไร

รุ่นน้องก็ตอบว่า ก็เห็นแค่เงาตัวเอง

เท่านั้นรุ่นพี่ทั้งหมดก็เงียบเสียง

แล้วพากันพูดเพียงว่า





มึงจะเห็นอะไรได้ไงในเมื่อกูเอากระจอกออกมาแล้ว


ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว MSN Messenger
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  
จะหาว่ากันแก่ก็ได้นะคะ

แต่ว่ามุขนี้ทันสมัยมากๆ เมื่อราว
15 ปีที่แล้วหนะคะ


ปล กฏของบอร์ดมีข้อหนึ่งว่าห้ามใช้รูปสยองขวัยเป็นซิกเป็นอวาต้านะคะ


ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว ชมเว็บส่วนตัว
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  
ถ้าออกมาจะจับกัดให้


_________________
.
.
.
.
I want to drag u down
.
.
.
.
.
.
.
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  
ว้ายยย ห้องน้ำม.ลาดกระบังนั่นวิดวะป่ะคะ อยากลอง ๆ Very Happy


_________________

ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  
ภาพแรงเว่อร์

สามีคนดีของเดี๊ยนคร่ะ...


_________________
พกความมั่นใจ ก้าวต่อไปเพื่อผู้ชาย ......เดี๊ยนคือประธานสมาคมเมียฝรั่งคร้า
ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
ตอบโดยอ้างข้อความ
ตอบ  
อีดอก หลอกให้กูกลัว


_________________
CLICK

ดูข้อมูลส่วนตัว ส่งข้อความส่วนตัว
แสดงเฉพาะข้อความที่ตอบในระยะเวลา:
ตอบ หน้า 1 จาก 2
ไปที่หน้า 1, 2  ถัดไป
คุณไม่สามารถสร้างหัวข้อใหม่
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
คุณไม่สามารถแก้ไขข้อความของคุณ
คุณไม่สามารถลบข้อความของคุณ
คุณไม่สามารถลงคะแนน
  


copyright : forwardmag.com - contact : forwardmag@yahoo.com, forwardmag@gmail.com