ส่วนที่หยิบมาเขียนนี้ เป็นสิ่งที่อยากเขียนตั้งนานแล้วค่ะ ตั้งแต่ปลายปี2010ด้วยซ้ำ แต่บอกตรงๆว่า"ไม่กล้า"เพราะรู้ว่าวิชาไม่ถึง555 โดยการเขียนงานชั้นครูแบบดนตรีพวกโซล บลู แจ๊ส อะไรเทือกนี้ ต้องศึกษามาเป็นอย่างน้อย แล้วต้องมีกึ๋นเรื่องเพลงสากลมาพอตัว ซึ่งตรงนี้บอกตามตรงเลยเลยว่าไม่มี ด้วยความเป็นคนไม่ชอบคิดอะไรให้มันซ้ำซ้อน เลยเป็นประเภทฟังผ่านมาก็ผ่านไป เลยกลายเป็นพวกไม่ถูกจริตกับเพลงที่ต้อง"ถึง"จริงๆ แต่ก็นะ ซึ่งตอนนั้นก็พยายามยัดเหยียดให้ฟังได้อยู่ ซึ่งก็ไม่รู้จะทำไปทำไมอ่ะค่ะ ไม่สนุกเลย การฟังเพลงคือการผ่อนคลายไปกับมัน ดนตรีก็เป็นเหมือนศิลปะ มันอยู่ที่เราเลือกเสพ ขนาดภาพเขียนงานเดียวกัน ศิลปินคนวาดก็คนเดียวกัน แต่นักวิจารณ์ยังให้ราคาและค่ามันต่างกันเลย จะไปว่าคนที่เสพเหมือนไม่เราเป็นพวกหูไม่ถึงอะไรแบบนี้ก็คงไม่ได้อะค่ะ ต่างคนต่างความคิด ห้ามกันไม่ได้ค่ะ เทสต์ใครเทสต์มันอะน่ะ
เข้าประเด็นดีกว่า คือตอนแรกกะเขียน10เพลงที่ชอบที่สุดของนังคีย์ ซึ่งก็ต้องกลับไปฟังต้องแทร็คแรกอัลบั้มแรกยันแทร็คสุดท้ายอัลบั้มล่าสุด ไหนจะมีซาวด์แทร็ค อันรีลีสอีกเยอะแยะ ชวนปวดหัวมากๆ ซึ่งตอนแรกก็แพลนไปเป็นช่วงปลายปีที่แล้ว จนตอนนี้เลิกฟังไปแล้ว แต่ก็น่ะ ด้วยความที่เอียนเกาหลีซินโดรมซึ่งแชร์เมมโมรีในไอพอดไปมากกว่า80เปอร์เซนต์ เลยลองหาเพลงที่เหลือในไอพอดที่เป็นเพลงสากลบ้าง ซึ่งก็น้อยมาก จนสะดุดกับอัลบั้มล่าสุดของแม่กุญแจ ก่อนที่ชีจะท้องเพราะแย่งผัวเขาอะค่ะ 555 ซึ่งขอบอกก่อนว่าน้ำท่วมมากจะไล่ฟังเขียนทุกแทร็คแบบแพลนเดิมคงไม่ได้แล้วเพราะเพลงส่วนใหญ่(ทั้งหมดเลยดีกว่า มีเพียงเกาหลี2-3อัลบั้มที่พึ่งโหลดเข้าแล็บท็อปไป)ก็ติดในคอม ทั้งตัวพกมามีแค่โทรศัพท์มือถือกับไอพอดและแล็บท็อปที่ใช้มา3ปีแล้ว คือติดมาแค่นั้นจริงๆ(หนีตายอะค่ะ น้ำท่วมขนาดนั้น หนังสือเรียนยังต้องทิ้งไว้บ้านเลย) ผนวชกับร้างบอร์ดไปนาน กลับเข้าบอร์ดแล้วบอกตรงๆว่าแทบไม่รู้จักใครเลย(พูดเหมือนหายไปเป็นปีน่ะ555) แต่ก่อนหน้านั้นก็เฟดลงไปเยอะอะค่ะ เข้าแต่ห้องเกาหลี ก็คุ้นๆแค่ห้องเดียว บอร์ดหลักแทบไม่แตะเลย
เข้าประเด็นจริงๆจังๆดีกว่านะค่ะ วันนี้ก็ฤกษ์ดีมาเขียนเพราะว่างจริงๆ แล้วก็พอนึกได้ว่ามีloginอยู่(พี่สตาร์ฟเห็นไม่เล่นนานๆก็อย่าลบนะค่ะ เสียดายแรงค์ อุตส่าห์ปั๊มมาตั้งนาน5555)เลยเข้ามาเสียหน่อย ก็เห็นรีวิวพี่แอมเป็น100หน้า เลยคึกอยากเขียนบ้าง คือปกติก็ไม่ค่อยเห็นชีเขียนสาระอะไรได้ยาวขนาดนั้น5555 เลยเป็นแรงบรรดาลใจอะค่ะ วันนี้เลยขอหยิบ5เพลงจากอัลบั้มล่าสุดของนังคีย์มาวิจารณ์บ้างนะค่ะ คือขอพูดในฐานะแฟนเกิร์ลอีนี้ด้วยเลย จะหาว่าบทความนี้อวยก็ได้(เพราะยกแต่เพลงที่ชอบมาแล้วก็ต้องอวยอะค่ะ ธรรมดา)
พูดถึงอัลบั้มล่าสุดของแม่กุญแจกันเสียหน่อย อัลบั้มนี้แฟนเกิร์ลแฟนเกย์ของนังคีย์อาจเบื่อๆอัลบั้มนี้ไปบ้าง เพราะเหมือนcoppy&pasteอัลบั้มก่อนๆเกินไป ที่สำคัญดันซอล์ฟกว่าเดิมอีกต่างหาก ไหนจะไร้แทร็คดิบๆโชว์ความเป็นโซลจัดๆเข้มๆแบบ2อัลบั้มแรก เอาเข้าจริงๆอัลบั้ม3ก็ซอล์ฟมากแล้วอะค่ะ ขนาดว่าเมื่อก่อนฟังแนวนี้ไม่ได้เลย ขยาดแนวเพลงเทือกนี้มากๆม แต่อัลบั้มนั้นก็ทำให้เป็นขาจรของนังกุญแจจนตามติดถึงปัจจุบันได้ ก็ต้องบอกเลยว่าซอล์ฟมากๆพอตัวก็ว่าได้ แต่เจออัลบั้มนี้แล้วแบบ เห่ย อีกนิดนึงก้ทำเพลงไปกล่อมลูกนอนที่บ้านเหอะ น่ารำคาญพอกับเพลงอีป้าซูสวนสัตว์หรืออีหมีเลยกระนั้นเชียว(ไม่ถึงหรอกค่ะ พูดเว่อๆไปเท่านั้น) คือปกติเกลียดสายดิว่าอยู่แล้วด้วยไงอะ เพราะฟังแล้วรู้สึกอึดอัดไม่สบายหูเลย คือมีอยู่2คนที่ฟังได้แบบขอไปทีก็อีติ๊กับอีสิงโต ซึ่งอีรายหลังก็ผิดหวังมากกกกๆๆๆๆๆกับเพลงซิงเกิ้ลล่าสุด(มันตัดเพิ่มอีกป่ะ ไม่แน่ใจ เขียนไปเลยละกันอีเพลงcollideอะค่ะ) ก็เหมือนเอาเพลงหรี่ๆของอีแขมามิกซ์ใหม่ เปลี่ยนเนื้อเปลี่ยนคนร้องใหม่ แต่รวมๆคือเหี้ยอะค่ะ เทียบรัศมีไม่ต่างกันเลย แต่ส่วนตัวไม่ได้ปลื้มอะไรอีแขอยู่แล้วเลยไม่เท่าไหร่ แต่อีสิงโตนี้หวังไว้เยอะน่ะ เจอแบบนี้ขอเซย์กูดบายละกันนะ นอกเรื่องอีกแล่ะ กลับเข้าเรื่องนะค่ะ มาสรุปรูปแบบอัลบั้มของelement of freedomนิดหน่อย พื้นฐานอัลบั้มนี้ก็ยังคงrnb กับเสียงโซลแหบๆของมันเป็นเมน ส่วนรูปแบบเพลงส่วนใหญ่ในแต่ละแทร็คก็เนิบนาบ(ออกแนวน่าเบื่อเล็กน้อย)สไตล์นีโอโซลที่บางมากจนแทบละลายกลายเป็นrnbคอนเทมธรรมด๊าธรรมดา ผสมกับแจ๊ส นิวเอจ ร็อคอ่อน แล้วก็พวกเทคนิคพวกคอสเพลในบางแทร็คค่ะ ส่วนถ้าใครหาโซลเข้มๆสไตล์ผิวมืดตื้อ หรือผสมร็อคอัลเตอร์เนทีฟเข้มๆที่เคยหลงในอัลบั้มก่อนนี้คิดผิดน่ะ หาไม่เจอค่ะ ด้วยความที่เป็นป็อปโซลลลลลลลลจ๋าของอัลบั้มนี้ แฟนเก่าแก่หูเทพตามเวทีรางวัลแกรมมี่อาจไม่ถูกใจนัก แต่สำหรับรีชอบมากกกกกกกอ่ะ คือรู้สึกว่าไม่เยอะ ไม่โชว์เทพไป และรักษาคอนเซ็ปและมาตรฐานอยู่ ไม่สูญเสียความเป็นตัวเองไป แม้มันจะจางๆไปบ้างก็ตาม แล้วความที่มันไม่ง่ายเกินไป แล้วไม่ยากขนาดต้องปีนบรรไดแหงนหูฟังนี้แหล่ะค่ะ คือจุดเด่นของอัลบั้มนี้ คือถ้าคุณหวังว่าเสพเป็นงานศิลป์ที่จัดว่าดี มีปัจเจกความเป็นงานศิลป์ครบองค์แล้วละก็ มันก็ตอบโจทย์คุณครบน่ะ แต่ถ้าต้องการเพลงทำให้ขึ้นหิ้งให้ศาสดาฟังหรือลงไปฟังกับโลมาได้น้ำละก็ รีคงให้คำตอบที่ถูกใจไม่ได้อะค่ะ เชิญคุณไปฟังกับมนุษย์ต่างดาวเหอะค่ะ ถ้าถึงขนาดนั้นนะน่ะ
มาถึงแทร็คบายแทร็คนะค่ะ คือไม่ได้เรียงลำดับและไม่ขอให้คะแนนน่ะ เพราะมันกึ่งๆกันไปหมด คือ5เพลงนี้คือเลือกมาแล้ว อาจถูกใจไม่ถูกใจก็อย่าว่ากันนะค่ะ
unthinkable
ต้องบอกเลยว่าแทร็คนี้เหมือนภาคสโลว์ของtry sleeping with a broken heart เป็นrnb มิดเทม เบาๆ โหวงๆ แต่กับซ้อนไปด้วยความเร้าร้อนและความหนักแน่นของดนตรีสดๆmixแบบขัดกันแปลกๆ ดูจงใจให้paradoxกับอารมณ์เพลงโหวงๆ บวกกับตัวเพลงที่มันก็พอจะหวานอยู่ในทีก็เบรคอารมณ์เพลงให้ฟุ้งกระจายเตลิดเข้าไปใหญ่ ราวกับล่องลอยบนปลุยเมฆขึ้นสวรรค์ชั้น7ปานนั้น ซึ่งรวมๆก็ไม่รู้ว่าตกลงเพลงนี้จะบิ้วคนฟังให้อารมณ์ไปทิศทางไหนกันแน่ บางอารมณ์ก็รู้สึกหม่นๆเบาๆ แต่ที่แปลกกว่านั้นคือนั้งอ่านเนื้อแล้วก็2แง่2ง้ามมากๆ คืออะไรอะค่ะ ไม่สามารถจินตการได้นิ่ ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ถ้าคุณถามว่าฉันพร้อมหรือยัง กรี๊ดดดดด อะไรแบบนั้น ซึ่งก็น่ะ ก็เข้ากับธีมเพลงทั้งชื่อเพลง ทั้งเนื้อหา ฟีลลิ่งดีค่ะ มันไม่สามารถจินตการได้เลยจริงๆว่าหล่อนจะสื่ออะไร ให้ตายเถอะ
try sleeping with a broken heart
เป็นแทร็คที่ชอบต้นๆของอีคีย์เลยค่ะ(คือรวมทุกอัลบั้มนะน่ะ) จากตอนแรกรำคาญมากๆ กับเสียงกลองที่คือแบบ..ช่วยบีบเสียงลงหน่อยจะได้มั๊ย จะมิกซ์ให้ดังหาสวรรค์วิมานอะไรหนักหนา โซลน่ะค่ะ ไม่ใช่เทคโนจะให้ดังจนผับแตกหรือไง แต่ก็น่ะ ถ้าลดบีทหนักๆออก เพลงนี้แทบไม่เหลือความน่าสนใจเลย นอกจากจะเป็นrnb อดัลท์คอมเทมโพรารี่กลาดๆทั่วไป แต่ความเก๋ไม่ได้มีเพียงแค่เฮฟวี่บัลลาดอาร์แอนด์เจือร็อคบางๆหรอกนะค่ะ มันง่ายไป ด้วยลูกเล่นของซินธิไซเซอร์มีบทบาทเด่นมากๆในเพลงนี้ก็ทำให้เพลงนี้มีคลาสขึ้นมาก แล้วจบด้วยการโซโล่เปียโนหวานๆ แล้วเสียงกลองก็จำลองเหมือนการเต้นของหัวใจที่กำลังหมดแรงอะไรประมาณนี้รวมๆกับเนื้อหาโซแซดด้วยแล้ว ขอกรี๊ดดดดค่ะ ครบสูตรมากๆ เสียดายไม่ดังเท่าที่ควรอ่ะ เพลงออกจะน่าเริ่ดเรอแบบนี้ แกรมมี่ตาบอดลืมลูกรักได้ไงค่ะ(ถึงจะได้จากempire state of mindมาก็เถอะน่ะ)
Wait Til You See My Smile
นีโอโซล rnbคอมเทมโพลารี่หว๊านนนนนนหวาน ที่ขนทั้งเปียโน กลองทิม วงมโหรีออเดสต้าหรือเครื่องดนตรีอะไรก็ได้มายัดลงเพลงนี้(ดีไม่เอาขิม ระนาดมาด้วยอะน่ะ555) แบบเอาให้อลังตายไปข้างๆนึงเลยทีเดียว นี้ยังไม่รวมกับคอรัสที่มาหวีดเป็นเปรตรวัดสุทัศน์อีกแบบโชว์พาว์ให้ตายห่าไปข้างนึงเลยทีเดียว แต่ชอบนะค่ะ เพลงให้กำลังใจก็ต้องอลังค์การณ์แบบนี้แหล่ะ ถึงจะรู้สึกฮึกเหิม จะให้ทำเป็นเพลงกะเทยๆหีแตดแบบอีเพลงพลุของอีแขที่เพลงซะแดนซ์ ถ้ากระจายมิกซ์อีกหน่อยก็เพลงกะหรี่ดีๆนี้เอง แล้วบอกว่านี้แหล่ะ เนื้อหาให้กำลังใจอะ ประสาทค่ะ มันเข้ากันตรงไหนมิทราบ
pray for forgiveness
โซลเบาๆสไตล์rnbคอนเทมโพรารี่ผสมนิวเอจ เจือบัลลาดร็อคอ่อนๆและออเครสต้าเป็นแบล็กกราวน์เบาๆเป็นตัวชูรสให้เนื้อเสียงทรงพลังและบาดลึกจนหนาวเหน็บราวกับยืนบนเทือกเขาหิมาลัย เอาให้เว่อกันขนาดนั้นเลยทีเดียวเชียว ยิ่งบวกกับเนื้อหาเพลงที่เคร้นความเศร้าให้บาดลึกกินใจที่รอการให้อภัยและจมปรักอยู่กับความผิดพลาดที่เกิดขึ้น แอร๊ยยยยย ขนลุกอะค่ะ ลงตัวมากๆ ตุ๊ดคนไหนผัวทิ้ง คงกินไบกิ้นหรือยาฉีดปลวกฆ่าตัวตายไปเลยเชียว
empire state of mind (part II) broken down
จากภาคฮิฟฮอฟดุดันสู่ภาคโซลหวานๆ 1ในเพลงที่ดังที่สุดในช่วงก่อนขึ้นทศวรรษ2010s กับเพลงมาสคอตประจำรัฐนิวยอร์คไปเสียแล้ว และเป็นอีกเพลงนึงที่สร้างหน้าประวัติศาสตร์ให้กับเจ้าพ่อแร็ฟเปอร์อย่างเจย์ซีและสุภาพสตรีป็อปโซลหมายเลข1ของอเมริกาอย่างอีคีย์ อะน่ะ แต่ก็ไม่มีใครสามารถปฏิเสธได้เลยว่าเพลงนี้เป็น1ในเพลงที่ทำให้ช่วงปี2009คึกคักอีกครั้งในช่วงปลายปีและกลายเป็นเพลงฮิตทั่วโลกในที่สุด ในส่วนกับเว่อร์ชั่นbroken downก็ปรับบีทให้ซอล์ฟลงกลายเป็นเปียโนบัลลาดอาร์แอนด์บีที่งดงามสะอาด ไพเราะ และสมบูรณ์แบบ ผนวชกับเสียงโซลทุ้มๆของนังคีย์ ช่างลงตัวมากๆค่ะ เข้ากันเหมือนสีน้ำมันกับกระดานผ้าอะไรแบบนั้นอ่ะ ช่างเป็นงานศิลป์ที่งดงามมาก ขออวยแบบthailand got talentเสียหน่อย โอว์ มันช่างยอดเยี่ยมอะไรเช่นนี้ 555
ครบห้าเพลงแล้วค่ะ จริงๆเลือกยากมากๆอ่ะ อย่างdoesn't mean anythingหรือdistance and timeก็ชอบเว่อๆไม่แพ้แทร็คที่รีวิวเลย แต่ด้วยความขี้เกียจพิม ก็เลือกมาแค่นี้ละค่ะ แค่นี้ก็รู้สึกตันกลวงจนมีแต่น้ำแล้วอะค่ะ พบกันใหม่รีวิวหน้านะค่ะ
_________________
