บียอนเซ่มาเอง พิมพ์ว่า:
พล็อตเรื่องไม่ผ่าน
มีผู้หญิงคนหนึ่งงามมาก เธอสวยบาดตาชายทั้งหลาย
ตัวเล็ก ผิวขาว น่ารักน่าชัง เสียนี่กระไร
อยู่ในตระกูลผู้สูงศักดิ์ และเธอก็ชอบกินมาม่ามากๆ
วันนึงเขาก็เข้ามาในชีวิตผม แต่ผมกลับไม่สนใจใยดีเธอเลยสักนิด
แถมยังชอบว่าเธอต่างๆนาๆ จากคนพูดเก่งๆจนทำให้เธอเฉยชากับผมไป
ในภายหลังผมกลับมาทบทวนความเปนไปแล้วเรื่องทีาผ่านมา ผมรู้สึกดีกับเธอมากๆ ผมจึงอ้อนวอนขอความรักนั้นอีกครั้ง
แต่ในขณะนั้น เมื่อเธอเพิ่งได้รับข่าวว่าแฟนเก่าของเธอกำลังจะกลับจากอังกฤษ เธอจึงปฏิเสธความรักของผมอย่างไม่มีเยื่อใย
เธอจำกัดความว่า "เราเป็นเพื่อนกันเถอะนะ"
ผมรู้สึกเศร้ามากๆ เสียใจสุดซึ้ง ที่ผมช้าไป ปล่อยให้โอกาสนั้นเลือนลาง
จากคนที่พูดจาไม่แคร์สิ่งใดในโลก
ผมกลับตกอยู่ในห้วงความลุ่มหลง มายา ของเธอ
และทุกๆครั้งที่ผมนั่งมองรูปเธอ มันทำให้ผมเจ็บ ทรมานมาก วันๆผมนั่งเพ้อแต่เธอ ได้อยู่ไกล้เธอ ได้กลิ่นตัวเธอ ได้ยินเสียงเธอ ดูแลเธอ แต่มันรู้สึกทำให้ผม ฮือๆๆ ผมจึง ...ผมจึง จำเป็นต้อง ฉีกรูปเธอทิ้งซะ คิดว่าสักวันขอให้ผมจะทำใจได้ แล้วหวังว่าสักวันผมคงจะมีค่าพอในสายตาของเขาอีกครั้ง
_________________
BETTER SORE THAN SORRY...
