คือด้วยความเพลินๆและไม่รู้จะหาอะไรฟังดี เลยหาเพลงเก่าในยุคปลาย90และช่วงต้นยุคMillenniumมาฟัง แล้วก็ไปสะดุดกับอัลบั้มหนึ่งของป็อปสตาร์ชื่อดังก้องโลก อย่าง Princess of Pop บริตนี่ย์ สเปียร์สฺ นั้นก็คืออัลบั้ม Oops!... I Did It Again จริงๆจะบอกว่าเป็นอัลบั้มที่ถูกลืมของคนทั่วไปก็ได้นะ เพราะเมื่อนึกถึงบริตนี่ย์คนส่วนใหญ่จะนึกถึงอัลบั้มแรกอย่าง...Baby One More Timeหรืออัลบั้ม3อย่างBritneyมากกว่า แม้แต่In the ZoneหรือBlackout ก็ยังดูเป็นที่พูดถึงมากกว่า โดยลืมไปเลยว่าประวัติศาสตร์หน้าสำคัญมากๆหน้าหนึ่งของบรินีย์ สเปียร์สฺนั้นได้มาจากอัลบั้มนี้ แม้กระทั่งเหล่าBrit-Armyเอง เมื่อถามถึงอัลบั้มโปรด หรือเพลงโปรดก็ไม่มีใครนึกถึงอัลบั้มนี้กันซักเท่าไหร่
พูดถึงตัวอัลบั้มนี้กันบ้างดีกว่า อัลบั้มนี้สามารถสร้างปรากฏการณ์ต่างๆมากมาย แล้วถ้าพูดถึงความนิยมที่ล้นหลามของบริตนี่ย์แล้ว อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่ตอบโจทย์ตรงจุดนี้ได้ดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นยอดขายสูงสุดของนักร้องหญิงอเมริกาในสัปดาห์แรก ที่สามารถขายได้มากกว่า1,319,193ก็อปปี้ส์ ซึ่งทุกวันนี้ก็ยังไม่มีนักร้องหญิงคนไหนล้มสถิตินี้ได้ รวมไปถึงยอดขายอัลบั้มนี้ที่มากกว่า20ล้านก็อปปี้ส์ ส่งผลทำให้อัลบั้มนี้ ติดชาร์ตBillboard 200 of Decade2000sในลำดับที่6อีกด้วย ทั้งความสำเร็จและความโด่งดังจากอัลบั้มนี้นั้นมากมาย สามารถต่อยอดจากRookieในอัลบั้มแรก ก้าวขึ้นเป็นศิลปินแถวหน้าของวงการตลาดเพลงทั่วโลกในทันที และ ณ ตอนนั้นเองฉายา Teen Queen และ American Teenage Dreamก็ฉายจรัสขึ้นบนตัวของเธอ
Oops!... I Did It Again : 89/100
งานพ็อพเมนสตรีม ที่ครบรส จัดจ้าน และเข้าถึงง่าย ด้วยรูปแบบและแนวทางที่ตอบโจทย์ความเป็น American Pop Industry ความเป็นบับเบิ้ลกรัมพ็อพ และความเป็นเพลงแห่งยุคMillennium ผ่านเมโลดี้ที่ขับขานโดยเจ้าหญิงเพลงพ็อพ บรินี่ย์ เสปียร์สฺ ซึ่งตัวงานอัลบั้มนี้ผ่านการเจียระไนจากโปรดิวเซอร์มากมายทั้ง Max Martin, Rami Yacoub, Per Magnusson, David Kreuger, Kristian Lundin, Jake Schulze, Larry "Rock" Campbell, Barry Eastmond, Robert Jazayeri, Darkchild, Robert John "Mutt" Lange, Steve Lunt, Timmy Allen ทุกอย่างผสมผสารจนได้อัลบั้มพ็อพที่กลมกล่อม ตอบสนองทุกความต้องการมนุษย์ ความนึกคิดของมนุษย์ ปัจจัยและการดำรงชีวิต รวมทั้งการก้าวไปสู่ยุคfuturistic ทำให้อัลบั้มนี้ก้าวจากขีดกำจัดของงานพ็อพเมนสตรีมทั่วไป กลายเป็นงานพ็อพระดับตำนานอีกหนึ่งอัลบั้มที่นักฟังอย่างเราไม่ควรพลาด
จุดเด่น
อัลบั้มนี้นอกจากจะตอบโจทย์ความเป็นพ็อพบับเบิ้ลกรัมอย่างครบถ้วนแล้ว อัลบั้มนี้เรายังจะได้เห็นพัฒนาการของบริตนี่ย์ผ่านแต่ละเพลงในอัลบั้มอีกด้วย โดยเฉพาะพัฒนาการร้องและการใช้เสียง ที่อัลบั้มนี้มีเพลงช้าๆซึ้งๆหลายต่อหลายแทร็ค สำหรับใครที่ปรามาสความสามารถในการร้องเพลงของเธอลองมาฟังอัลบั้มนี้ดู แล้วจะเห็นรูปแบบVoice of Britneyในอีกรูปแบบที่ไม่เคยเห็น รวมทั้งใครที่เป็นคอเพลงในบอยแบนด์ เกิร์ลกรุ๊ฟ ทีนไอดอลครองเมือง อัลบั้มนี้จะทำให้เรากลับไปสู่ห้วงเวลานั้นอีกครั้ง รับรองว่าต้องเป็นที่ถูกใจมากๆอย่างแน่นอน
จุดด้อย
ด้วยความเป็นดนตรีพ็อพแบบง่ายๆ ดังนั้นอัลบั้มนี้ไม่ได้มีแนวดนตรีหรูเลิศ ประเภทโซล โมทาว์น แจ๊ส บาดจิตบาดใจอย่างแน่นอน และด้วยอัลบั้มนี้ ใช้เวลาอัดต่อจากอัลบั้มแรกไม่นานนัก ทำให้กลิ่นไอของ ...Baby One More Timeในอัลบั้มนี้นั้นมีไม่น้อยเลยทีเดียว ทำให้อาจจะพาลนึกว่าเป็นอัลบั้มจานด่วนก็ว่าได้
Oops!... I Did It Again : 4/5
ผลงานไตเติ้ลซิงเกิ้ลที่มีชื่อเดียวกับอัลบั้ม โดยได้โปรดิวเซอร์คู่บุญอย่างMax MartinและRami Yacoubมาดูแลให้ โดยเพลงนี้พีคสูงสุดอันดับ9ในชาร์ตBillboard Hot 100 ตัวเพลงเป็นพ็อพเมนสตรีม รูปแบบเป็นบับเบิ้ลพ็อพกรัมสมัยนิยม ตัวเพลงดีไซน์ออกมาเป็นpop danceใสๆ เดินบีทแบบR&Bและมิกซ์ออกมาได้ร่วมสมัย ตัวท่อนฮุคเน้นคอรัสแน่นๆซึ่งเป็นเอกลักษณ์ในยุคนั้น มีท่าเต้นและคอสตูมที่น่าจดจำ ตัวเนื้อเพลงเองก็ดีไซน์ให้จำง่าย ร้องง่ายและติดหู เนื้อเพลงก็ตอบโจทย์ความเป็นผู้หญิงยุคใหม่ได้ดี เมื่อทุกคุณสมบัติทั้งหมดมารวมกัน เพลงนี้จึงกลายเป็นหนึ่งในเพลงฮิตของบริตนี่ย์ไปโดยปฏิยาย
Stronger : 3/5
พ็อพแดนซ์ บับเบิ้ลกรัม บีทแน่นๆและมิกซ์ในลักษณะแบบที่เคยทำในYou Drive Me Crazy ตัวเพลงแม้จะเป็นพ็อพง่ายๆพื้นๆ แต่กลับทรงพลัง ภาคเนื้อหาเองก็เป็นเชิงให้กำลังใจตามชื่อเพลง โดยเพลงนี้เองก็ได้ตัดเป็นซิงเกิ้ลเช่นกัน ส่วนMusic Videoเพลงนี้ได้Joseph Kahn ผู้กำกับเพลงToxicและWomanizerมากำกับให้นั้นเอง
Don't Go Knockin' on My Door : 3/5
พ็อพอาร์แอนด์บี สไตล์ทีนพ็อพ ตัวบีทเดินบีทแบบอาร์แอนด์บีหม่นๆจังหวะมิดเทมโป ตัวเพลงดีไซน์ออกมาแบบกึ่งเต้นรำ กึ่งคูลดาว์น ส่วนตัวเนื้อหาเองก็สื่อความหมายได้เข้ากับทำนองได้ดี แม้กระทั่งการร้องและการแอดลิปของบริตนี่ย์เองก็ทำได้พอดี
(I Can't Get No) Satisfaction : 3/5
ตัวเพลงเป็นโอลด์สคูลพ็อพ เดินบีทแบบอาร์แอนด์บีผสมพ็อพแดนซ์ ช่วงอินโทรมีกลิ่นโซล อคูสติกที่ผสมบนพื้นของงานพ็อพเมนสตีมที่เจือสำเนียงแบบเพลงในยุค80s ฟังๆแล้วนึกถึงงานของMJอยู่เหมือนกัน ต้องบอกว่าเพลงนี้ได้อิทธิพลจากป๋าไมค์มาพอสมควร ส่วนตัวต้นฉบับเพลงนี้เป็นเพลงที่บริตนี่ย์คัฟเวอร์มาจากThe Rolling Stones วงร็อคแบนด์ในตำนานแห่งเกาะอังกฤษ ที่ตัวงานต้นฉบับเอง ทำออกมาในลักษณะRock and Roll ซึ่งแตกต่างจากงานคัฟเวอร์ใหม่ของบริตนี่ย์อย่างสิ้นเชิง ที่ทำได้ร่วมสมัยและออกมาในลักษณะของตนเอง แต่ส่วนไม่ค่อยชอบเพลงนี้ซักเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะอิทธิพลของป๋าไมค์ที่ปกคลุมไปทั่วทุกองศาของเพลง ทำให้บั่นทอนความเป็นบริตนี่ย์ สเปียร์สฺ โดยเฉพาะตอนโชว์เพลงนี้ในงานVMA 2000นี้แบบว่า โคลนนิ่งMJชัดๆ
Don't Let Me Be the Last to Know : 3.5/5
พ็อพบัลลาดเพราะๆ เป็นเพลงช้าอีกเพลงหนึ่งของเธอที่ได้รับความนิยมพอสมควร และยังนำกลับโชว์ในFemme Fatale Tour ทัวร์ล่าสุดของตัวเธอเองด้วย ตัวเพลงเป็นทีนพ็อพช้าๆ ซึ้งๆ ที่พูดถึงการขอให้ผู้ชายเอ่ยคำว่ารัก ภาคดนตรีเพลงนี้ มีกลิ่นอายและอิทธิพลของดนตรีแบบตะวันออกแบบซาวด์ดนตรีจีน ส่วนเทคนิคและการร้องเพลงนี้ของบริตนี่ย์เอง ก็สื่ออินเนอร์และดีไซน์เสียงออกมาได้ดีพอสมควร จะเห็นได้ว่าแม้ท่อนพีค นางก็ร้องเสียงเต็มออกมาได้ดี แม้ว่าหลายคนจะบอกเธอร้องออกมาได้ค่อนข้างอึดอัดไปบ้าง แต่ส่วนตัวชอบแบบนี้นะ เหมือนโชว์ศักยภาพเนื้อเสียงของเธอออกมา ซึ่งก็ทำออกมาได้ไม่เลวเลยทีเดียวสำหรับคนที่ไม่ได้มีเนื้อเสียงหนาๆแบบเธอ
What U See (Is What U Get) : 3.5/5
ถ้าคุณจะรักฉัน ก็ต้องรับกับสิ่งที่ฉันเป็น เป็นที่เพลงนี้ต้องการสื่ออกมา ตัวเพลงเป็นทีนพ็อพธรรมดา มีการเดินบีทกระชับแบบพ็อพแดนซ์ มีฮุคติดหูบวกกับท่อนคอรัสแบบซ้ำๆและเนื้อหาที่เข้าใจง่าย ทำให้เพลงนี้เป็นอีก1เพลงที่หลายคนชอบ ส่วนตัวชอบมากนะ แม้ว่าบีทและซาวด์จะธรรมดาๆ แต่เรื่องการสื่อความหมายนี้ให้เต็มเลย
Lucky : 4.5/5
ฉันรักเพลงนี้มาก และเชื่อว่าBrit-Armyทุกคนก็รักเพลงนี้เช่นกัน ตัวเพลงนี้ก็เคยเป็นเพลงนึงที่ตรงกับช่วงชีวิตของตัวบริตนี่ย์เอง จนถือว่าเป็นเพลงที่ถ้าพูดถึงตัวบริตนี่ย์ก็ต้องนึกถึงเพลงนี้เลยก็ว่าได้ แม้ทุกวันนี้เธอจะผ่าน ณ จุดนั้นมาได้แล้ว แต่บทบาทในแบบLuckyก็เป็นประสบการณ์ที่มีค่าที่สอนให้เรียนรู้อะไรต่างๆมากมาย พูดถึงตัวเพลงก็เป็นทีนพ็อพสวยๆเดินบีทแบบพ้อพแดนซ์ทั่วไป แต่เชื่อเลยว่าคนที่ฟังเพลงกลับให้อารมณ์แดนซ์ปาร์ตี้ไม่ออกแต่นอน ในคราบของเมนสตรีมพ็อพแดนซ์กลับแฝงไปด้วยความเศร้ามากมายผ่านแต่ละคำที่เธอถ่ายทอดออกมา จริงๆอยากให้ทัวร์ต่อๆไปลองโชว์เพลงนี้บ้างนะ ฉันเชื่อว่ามันต้องเป็นเพลงที่คนคาดหวังอยากให้เธอโชว์อีกซักครั้งนึงแน่นอน
One Kiss from You : 3.5/5
บับเบิ้ลกรัมพ็อพน่ารักๆ เนื้อหาก็รักๆใคร่ๆทั่วไป ส่วนตัวก็ชอบนะ ง่ายๆและติดหูดี โดยเฉพาะท่อน I'm dreaming of one kiss from you. A love long and true. เป็นท่อนที่ฮัมตามตลอด
Where Are You Now : 3/5
พ็อพบัลลาดเศร้าๆ แบบdeepมากๆ เพลงนี้เป็นเพลงที่แฟนคลับหลายคนโหวตว่าเป็นเพลงช้าที่บริตนี่ย์ร้องได้ดีที่สุด ส่วนตัวเฉยๆออกแนวไม่ค่อยอินซักเท่าไหร่ด้วย แต่ยอมรับว่าออกมาเพราะดี โดยเฉพาะฮุคสุดท้ายโอเคท่อนคอรัสที่ผสารออกมาในรูปแบบกอสเพลงและการแอดลิปของบริตนี่ย์เองก็เข้ากันดี
Can't Make You Love Me : 3/5
ตัวซาวด์ก็ดีไซน์ออกมาไม่ต่างจากStrongerและ What U See (Is What U Get)เท่าไหร่ จะต่างก็แค่ความหมายตัดพ้อเกี่ยวกับผู้ชายที่กำลังทิ้งไปแค่นั้น ก็เป็นอีกเพลงที่ฟังง่ายและติดหู
When Your Eyes Say It : 5/5
ทีนพ็อพอาร์แอนด์บี เดินบีทมิดเทมโพเบาๆ มีกลิ่นของดนตรีแอมเบี้ยนท์และโซลบางๆ กับเครื่องเสียงออร์เคสตราซ้อนเป็นแบ็กกราวน์อีกที ดูทั้งยิ่งใหญ่และทรงพลัง ตัวเพลงดีไซน์ออกมาได้เบาๆและหวานสมชื่อเพลง ส่วนภาคเนื้อหานี้หวานหยดย้อนเอาให้ตายไปข้างหนึ่งเลยทีเดียว การดีไซน์เสียงของบริตนี่ย์กับเพลงนี้เองก็ออกมาในลักษะเสียงกระซิบเบา ดูจั๊กกะจี้มากๆ แอร๊ยยย เป็นเพลงที่ชอบที่สุดในอัลบั้มนี้แล้วค่ะ
Dear Diary : 3/5
เพียโนบัลลาด แฝงความรู้สึกเศร้าๆ เพ้อเจ้ออยากให้ผู้ชายรักตอบ เพลงนี้บริตนี่ย์เขียนเองด้วยนะค่ะ ส่วนตัวเฉยๆนะ แต่ก็เป็นบัลลาดปิดอัลบั้มได้ดีทีเดียว
Bonus Tracks
Girl in the Mirror(4/5)เป็นอีกงานพ็อพช้าๆซึ้งๆ ที่เปี่ยมไปด้วยคุณภาพของบริตนี่ย์ สเปียร์สฺ เพลงนี้เศร้ามากกก ตอนเลิกกับแฟนเก่านี้อินมากกก ยิ่งฟังเพลงนี้แล้วแบบ ร้องไห้ตาม3วัน3คืนทีเดียว เอาเป็นว่าใครอกหักแล้วฟังอาจอินฆ่าตัวตายได้เลยทีเดียว You Got It All(4/5)เป็นเพลงช้าๆอีกเช่นกัน จะเห็นได้ว่าอัลบั้มนี้เพลงช้าพวกบัลลาดหรือมิดเทมโพเยอะมาก ครึ่งต่อครึ่งทีเดียว เพลงนี้คัฟเวอร์จากThe Jets ซึ่งเวอร์ชั่นก็ทำออกมาได้เข้ากับสมัยนิยมมากขึ้น ส่วนตัวอินมากนะ ตอนนี้อินกับพวก1คน2ผัวอะไรแบบนี้ โดยเฉพาะท่อน You would make everything clear. Make all the clouds disappear. Put all your fears to rest. โดยเฉพาะท่อนฮุคนี้กากีมาก 55 แต่ก็ชอบมากๆ Heart(3.5/5)เป็นเพียโนพ็อพบัลลาด อาร์แอนด์บีเพราะมากๆ เป็นเพลงหวานๆซึ้งๆ อีกเพลงนึง ที่หลายคนต้องชอบแน่นอน Walk on By(3.5/5) Sometimes เวอร์ชั่นOops!! เพราะดีค่ะ เป็นทีนพ็อพสวยๆ ถึงทำออกมาคลาสสิกสู้Sometimesไม่ได้ แต่ดีกรีความเพราะไม่แพ้กันแน่นอน
สรุป
สำหรับตัวรีเอง อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่ประทับมากๆอัลบั้มหนึ่งของบริตนี่ย์ และเป็นอัลบั้มที่มีอิทธิพลความชอบต่อรีมากๆเป็นรองแค่อัลบั้มBritneyเท่านั้น การกลับมาเขียนรีวิวเกี่ยวกับบริตนี่ย์อีกครั้ง มันทำให้รีรู้สึกมีความสุขนะ โดยเฉพาะเขียนในงานที่รีมีศรัทธาต่อบริตมากอย่างอัลบั้มนี้มันยิ่งทำให้รีมีความสุข เพราะเขียนไปก็ได้ย้อนวันวานที่เคยประทับใจและรักผู้หญิงคนนี้ คือก่อนจะจบรีวิวครั้งนี้ อยากบอกว่าไม่เคยเสียใจที่รักผู้หญิงคนนี้และถวายหัวยอมเป็นแฟนคลับ เกือบ7ปีที่รักผู้หญิงคนยังไง ความรู้สึกนั้นก็ยังอยู่เหมือนเดิม แม้ว่าตอนนี้จะมีไอดอลใหม่เข้ามาในใจ แต่ความรู้สึกรักต่องเธอนั้นไม่เคยเปลี่ยนแปลง เพราะเธอคือตำนานมีชีวิตและเป็นผู้เป็นที่รัก บริตนี่ย์ สเปียร์สฺ
แก้ไขล่าสุดโดย nini เมื่อ Sat Oct 06, 2012 5:22 pm, ทั้งหมด 1 ครั้ง
_________________
