Ellie Goulding - Halcyon (3.5/5)
พารา - รีวิวนี้ได้รับการีเควสต์มาจากแฟนคลับของ Ellie Goulding ท่านหนึ่งที่กล่าวว่า "ฟังจนหลอนแล้ว" เลยรีเควสต์มาให้รีวิวให้เสียหน่อยซึ่งบังเอิ๊ญคุณบ.ก.เธอไม่ค่อยถูกจริตกับสาวแหบหวานคนนี้เสียเท่าไหร่ รีวิวจึงตกมาที่ตาพารานั่นเอง
หลังจากที่อัลบั้มแรกEllie Goulding แจ้งเกิดในวงการเพลงได้อย่างสวยงามด้วยแนวเพลงโฟล์คโทรนิก้า ป๊อปแดนซ์ อิเลคโทรนิค มาในอัลบั้มนี้คุณหนูเธอได้ทดลองจับซาวน์ที่ดูฉีกออกไปมากขึ้นซึ่งโดยรวมทั้งหมดจะไม่หนีไปจาก ดรีมป๊อป/อินดี้ป๊อปและงานประเภทซินท์ เรียกได้ว่าแตกต่างไปจากอัลบั้มแรกไปอยู่พอสมควร
แน่นอนด้วยความแตกต่างนี้เองแฟนขาจรที่หวังจะฟังเพลงที่ติดอินดี้ๆแต่ฟังสบายอาจจะรู้สึกว่าอัลบั้มนี้ฟังลำบากขึ้น รวมไปถึงแฟนๆหน้าใหม่ที่อยากจะทำความรู้จักกับเธออาจจะต้องผงะกันเล็กน้อย เพราะฟังยากขึ้นกว่าอัลบั้มแรกอยู่โข ยังไม่รวมถึงเสียงแหบหวานของคุณน้องที่จัดได้ว่ามีเอกลักษณ์ "แต่" พวกนักร้องที่เสียงเอกลักษณ์ๆทั้งหลายเนี่ยถาใครฟังแล้วชอบก็จะชอบเลย แต่ใครฟังแล้วยี้ก็จะยี้แบบเข้าไส้ (ซึ่งในกรณี Ellie น่าดีใจที่ค่อนไปทางกรณีแรกเสียมากกว่า)
มาเริ่มกันที่ซิงเกิ้ลเปิดตัว Anything Could Happen (4/5) คิดถูกที่เลือกมาป็นซิงเกิ้ลเปิดตัวตัวเพลงเป็นดรีมป๊อปหยอดเสียงซินท์กล้อมแกล้มพอเป็นพิธี ซาวน์ดูสว่าง เข้าถึงง่ายที่สุดในอัลบั้ม กระนั้นคุณหยอดประโยคย้ำสัจธรรม "อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด" ย้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ลงตัว และฟังเพลินใช้ได้ (แอบเพิ่มคะแนนให้ 0.5 หลังจากช่วงแรกๆที่ฟัง) ในขณะที่อีกเพลงที่ไม่ใช่ซิงเกิ้ลอย่างเป็นทางการแต่เป็นเพลงโปรโมตภาพยนตร์ที่หนูดาโกต้าเล่น I Know You Care (4/5) บัลลาร์ดโฟล์คเชือดเฉือนอารมณ์กันสุดฤทธิ์ บรรยายได้แค่นี้จริงๆ ต้องลองฟังเองแล้วจะเข้าใจ (ปล.ฟังแล้วอยากดูหนังเรื่องที่ว่า)
Don't Say A Word (4/5) จับเอาอินดี้ป๊อปมาชนกับซาวน์ดาร์คๆ หยอดซินท์พอเป็นพิธี ก่อนจะประโคมกลองในช่วงท่อนฮุคที่ให้อารมณ์ชนเผ่าจ๋า ลงตัวใช้ได้เลยทีเดียว My Blood (3/5) บัลลาร์ดสไตล์ดรีมป๊อปล่องลอยชวนเคลิ้ม ที่หยอดกลองและเสียงแบคอัพอารมณ์ชนเผ่ามาอีกแล้ว (รู้สึกจะชอบเป็นพิเศษ)
เบรคมาเจอเพลงซาวน์ที่คึกคักขึ้นกันบ้าง Only You(3.5/5) อินดี้ซินท์ป๊อปมิดเทมโปเดินเดินบีทแบบเพลงแดนซ์กำกับจังหวะชัดเจนซินท์เฟี้ยวฟ้าวร่อนทั่วเพลง(โดยเฉพาะครึ่งหลัง) ก็ใช้ได้ แต่ถามถึงความสนุกชวนไปเต้นคงไม่เท่า Light กับ Starry Eye ที่สามารถเข้าถึงได้ง่ายกว่า Halcyon (3/5) ซินท์ป๊อปดิสโก้ ถ้าเกลาให้เสียงแบค เสียงตัวเองและเสียงดนตรีสามารถกลืนกันได้มากกว่านี้ก็เพราะอยู่นะอันนี้ฟังแล้วแอบรกๆ บีทหนัก ซาวน์หวาน เสียงแบบลึกลับๆ รวมกันแล้วดูมึนทิศทางไปนิด
Figure 8 (3/5) บัลลาร์ดป๊อปร็อคติดกลิ่นอาร์แอนด์บีใส่ซินท์ยุบยับ(และหนักขึ้นเรื่อยๆในช่วงครึ่งหลัง) ดูรกๆพิกลๆ ข้ามมาที่ Joy (3.5/5) บัลลาร์ดเปียโนป๊อปเจือแจ๊ซมาเบาๆ ก่อนตบดนตรีหนักขึ้นด้วยการสลับมาเล่นลูกเล่นอาร์แอนด์บี เข้าท่ากว่าบัลลาร์ดใส่เสียงยุบยับมาก ให้อารมณ์เหมือนเริ่มฟังคุณนายนอร่าก่อนเฟดมาเป็นเลโอน่า ลูวอิส เสียงเข้ากับเพลงดีด้วย Hanging On (3.5/5) จับดับสเตปมาตบกับบัลลาร์ดอินดี้ป๊อป พาลนึกถึง Come Alive ในอัลบั้มล่าสุดของเลโอน่า (แต่รายนั้นจัดหนักกว่าเยอะ)
มาที่ Explosions (4/5) บัลลาร์ดป๊อปคลอด้วยเสียงนักร้องแบคอัพร้องโอเปร่าคลออยู่ เมโลดี้สวยมาก Atlantis (3.5/5) ป๊อปอาร์แอนด์บีที่โหมเครื่องออเครสต้ามาบรรเลงเสริมทัพ ฟังแล้วอิ่มเอมใจ ปิดอัลบั้มด้วย Dead In The Water (3.5/5) บัลลาร์ดโฟล์คสไตล์ Sympathy (เพลงขบวนส่งศพ/วิญญาณ) แต่หาได้ส่งอัลบั้มนี้เข้าเตาเผาแต่อย่างใด เพราะ...
... โดยรวมแล้วอัลบั้มนี้เข้าขั้น "เพราะ" และ "ประณีต" ค่อนข้างมาก (แม้บางเพลงจะเล่นซินท์เยอะเกินพอดีไปนิดก็ตาม) หยิบฟังได้หลายโอกาส ยกเว้นแต่จะไปเต้นหรือหาอะไรฟังแล้วรู้สึกสดใส เพราะอัลบั้มนี้จะลากคุณดิ่งลงสู่ความหม่นและหลอนได้อย่างช้าๆ ชนิดที่แม้ในอัลบั้มจะมีเพลงบีทหนักๆบ้าง แต่ก็ไม่ได้ทำให้คุณหายหลอนล่องลอยไปกับเธอแต่อย่างใด 3.5/5 สำหรับความประณีตและเอกภาพของงานที่ชัดเจนชิ้นนี้
_________________
April fighting! + angel Sojin�
