เราไปเจอพี่พุชายคนนึงบนรถไฟฟ้าค่ะ ตอนแรกเราไมได้สนใจเค๊าเลยนะคะ
เพราะเราอ่านหนังสือ+ฟังเพลงค่ะ
พอเราลงรถไฟฟ้า เราก็เดินๆจะไปขึ้นรถเมล์ค่ะ พี่คนที่เจอบนรถไฟฟ้าก้อมายืนที่ป้ายรถเมล์ด้วย
เราก็ไม่ได้ใส่ใจมากนะคะ เค๊าอาจจะรอรถเมล์ป้ายเดียวกับเรา
รถเมล์ผ่านไปหลายคันมากๆ เราก็แอบเอะใจว่า เอ๊ะ! คนนี้ที่เจอบนรถไฟฟ้า จะมาขึ้นรถเมล์คันเดียวกันกับเราอีกเหรอ?
ปรากฏว่าใช่ค่ะ! พอรถเมล์คันที่เราจะขึ้นนั้นมา พี่เค๊าก็ขึ้นค่ะ
โอเค บังเอิญมั๊ง
แต่พอเราขึ้นไปนั่ง พี่เค๊าก็มานั่งข้างเราอีกค่ะ เราหันไปดูรอบตัวเลยค่ะทีนี้
แต่ก็เออ รถเมล์ไม่เหลือที่นั่งแล้ว ก็เออ บังเอิญแหละมั๊ง (แต่งงมาก ตอนขึ้นรถเมล์ยังขึ้นประตูเดียวกันเลยอ่ะ)
เราก้ออ่านหนังสือฟังเพลงบนรถเมล์ไปเรื่อยค่ะ จนถึงป้ายที่เราจะลง เค๊าก็ลงป้ายเดียวกับเราอีกค่ะ
เราคิดมากๆเลยค่ะทีนี้ นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่นอน พี่เค๊าต้องการอะไรเราไม่รู้
ตอนคิดๆ เราก็เดินไปจะต่อรถมอไซวินเข้าบ้านนะคะ พี่เค๊าก็เดินตามเรามาอีกค่ะ เรารู้สึกได้
เราเลยรวบรวมความกล้าหันไปหาพี่เค๊าค่ะ เราเห็นพี่เค๊ามองเราแล้วก็ยิ้มๆ แล้วก็เดินทะลุกำแพงไปเลย
เห้อโล่งอก คิดว่าจะมาทำอะไรเราซะอีก
_________________














