การเกิดและเติบโตในพื้นที่อันห่างไกล ยากแค้น ทุรกันดาร ผ่านประสบการณ์ความทุกข์จากการล้มป่วยด้วยไข้มาลาเรีย และเห็นภาพการตายต่อหน้าต่อตา เพราะสถานรักษาพยาบาลอยู่ไกลออกไปจากหมู่บ้านกว่า 2 วัน ทำให้ บุญชวน มูลละ ไม่ลังเลที่จะกลับมาทำงานที่บ้านเกิดทันทีหลังเรียนจบด้านสาธารณสุข ด้วยปณิธานมุ่งมั่นที่จะช่วยเหลือชีวิตผู้คนให้รอดพ้นจากความเจ็บป่วยทุกข์ทรมาน
เมื่อ 40 ปีก่อนในวันที่หมออนามัยหนุ่มเริ่มต้นทำงาน ต.แม่ตื่น อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่ ไม่มีทั้งหมอ โรงพยาบาล หรือแม้ถนนหนทางที่รถเข้าถึง ทางเดียวที่จะเข้าไปตรวจรักษาอาการป่วยไข้ของชาวบ้านได้ ก็คือ การเดินเท้าเท่านั้น แต่ละวันเขาต้องเดินเป็นระยะทางกว่า 40 กิโลเมตรพร้อมด้วยกระเป๋าสัมภาระและเวชภัณฑ์อันหนักอึ้ง เพื่อนำยา วัคซีน และเวชภัณฑ์พื้นฐานไปให้ชาวบ้านให้ได้มากที่สุด หมอบุญชวนเดินขึ้นเขา ลงห้วย ลูกแล้วลูกเล่า จนทั่วทุกหย่อมบ้านที่มีผู้คนอยู่อาศัย เพื่อรักษาอาการเจ็บไข้ ได้ป่วย และการสร้างภูมิคุ้มกันโรคให้กับคนทุกเพศทุกวัย
หมอบุญชวนจึงกลายเป็นผู้ที่ได้รับความไว้วางใจจากชาวบ้านทั่วทุกขุนดอยประดุจเป็นญาติมิตร กว่า 40 ปี สิ่งใดที่เป็นแรงผลักดันให้หมออนามัยผู้นี้ยังคงมุ่งมั่นทำงานในพื้นที่โดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย และการทำงานในวันที่ย่างเข้าสู่วัยเกษียณอายุจะเป็นอย่างไร ติดตามได้ในคนค้นฅน ตอน หมอบุญชวน มูลละ ในวันเสาร์ ที่ 27 เมษายน 2556 เวลา 14.00 น. ทาง โมเดิร์นไนท์ทีวี
_________________
Like กดที่รูป
