
http://hysteriaculture.wordpress.com
hysteria
สุสานนักเรียน ตอนที่3 เรื่องเล่าสยองขวัญจากห้องน้ำนักเรียนชายที่ถูกปิดตาย (3)
บทความ/นิยา่ยในเพจ Hysteria นี้ ถือเป็นลิขสิทธิ์แก่ผู้เขียน นายมัลนร ล้ำสกุลวงศ์ (http://www.facebook.com/ArmandVladJekyllDangouleme8774 และเพจ http://www.facebook.com/hysteriaculture)เท่านั้น ห้ามทำซ้ำ ดัดแปลง คัดลอกส่วนหนึ่งส่วนใด หรือนำไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาติ
เลวรำพึงที่เพิ่งหอบจดหมายและพัสดุพะรุงพะรังกลับมาจากป้อมยามทิ้งตัวลงนั่งอย่างอ่อนล้าในห้องธุรการ แม่งหนักฉิบหาย! ที่นี่แม่งก็กระไรจริงๆเงินก็มีตั้งเยอะตั้งแยะไม่จ้างเด็กเดินเอกสาร สากกะเบือยันเรือไททานิคเหี้ยหีแตดอะไรก็กูหมด เลวรำพึงบ่นลับหลัง วิรภา ซิสเตอร์ฝ่ายธุรการที่เดินไปเข้าห้องน้ำ เธอกำลังขมักเขม้นแยกจดหมายและพัสดุเป็นสัดเป็นส่วน ฮึ! ของอีสากุลวดีส่งมาจากหาดใหญ่ อีเหี้ยเอ๊ย!!! เลวรำพึงหันมองซ้ายมองขวาให้แน่ใจก่อนที่เธอจะค่อยๆแง้มกล่องพัสดุของสากุลวดีออกช้าๆก่อนจะบ้วนเสลดลงไปชนิดเต็มที่ มิสแมวทำอะไรอยู่คะ? ซิสเตอร์วิรภาเดินเข้ามาในห้องพอดีที่เลวรำพึงวางกล่อง อ๋อ เผอิญกล่องพัสดุของซิสเตอร์สากุลวดีเทปมันขาดน่ะค่ะมิสก็เลยว่าจะปิดให้ใหม่ เธอหันมายิ้มก่อนที่จะคว้าเทปกาวมาติดทับปากกล่องอีกชั้นเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เดี๋ยวซิสเตอร์จะรับผิดชอบพัสดุกับจดหมายของหอพักเองค่ะ อ้าว! ใครส่งจดหมายมาให้ซิสเตอร์ขนิษฐาล่ะนี่? วิรภาอุทานด้วยความตกใจ เอ๊ะ! โรงเรียนเรามีซิสเตอร์ชื่อนี้ด้วยเหรอคะ? ตั้งแต่อยู่มาไม่เคยได้ยิน เลวรำพึงเงยหน้าถามด้วยความสงสัย เคยมีค่ะ! ท่านเคยเป็นซิสเตอร์ฝ่ายปกครองแต่เผอิญเสียชีวิตไปเมื่อปีที่แล้วทางเครือซาเลเซียนจึงมีมติส่งซิสเตอร์สากุลวดีมาเป็นแม่ฝ่ายปกครองที่นี่แทน วิรภาก้มหน้าก้มตาตอบ ขอโทษนะคะ ซิสเตอร์ท่านเป็นอะไรตายคะ? เลวรำพึงถามด้วยความสงสัย จริงๆซิสเตอร์ไม่อยากให้มิสรู้เรื่องนี้หรอกนะคะคือท่านผู้คอตายในห้องน้ำนักเรียนชายชั้น5น่ะค่ะ ห้องน้ำนั้นก็เลยต้องปิดตายไป เลวรำพึงแสร้งทำเป็นทำสีหน้าเห็นใจแม้ว่าเธอจะสงสัยเรื่องนี้แต่เธอก็เก็บความอยากรู้อยากเห็นไว้ได้สนิทเพราะเธอรู้ว่ามีวิธีที่ง่ายนิดเดียวที่จะสืบรู้เรื่องนี้โดยไม่ต้องง้างปากซิสเตอร์วิรภาที่ค่อนข้างจะเป็นคนปิดกั้นคำพูด
จำไว้นะวิภาวีว่าลูกจะต้องทำตัวให้เป็นปกติหลังจากนี้ ลูกได้ถวายสัตย์สาบานต่อหน้าองค์พระเป็นเจ้าแล้วว่าจะปิดเรื่องนี้เป็นความลับ ลูกจะต้องอุทิศตัวเพื่อนิกายของเราอันเป็นคริสตจักรที่เป็นความจริงเพียงแห่งเดียวรวมถึงช่วยติดตามลูกแกะขององค์พระผู้เป็นเจ้ากลับสู่รั้วของพระองค์เพื่อที่พวกเขาจะได้ปลอดภัยจากบาปของโลกด้วยการถูกชำระล้างให้บริสุทธิ์ตลอดกาล สากุลวดีบอกเด็กสาวที่กำลังนอนร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดอยู่บนเตียงนอนก่อนที่เธอจะลุกเดินมาหาซิสเตอร์ท่าทางใจดีคนหนึ่งที่กำลังทำความสะอาดแผลให้เด็กสาวอยู่ ดิฉันฝากซิสเตอร์ดูแลเด็กคนนี้อย่างสุดความสามารถด้วยนะคะอย่าให้พระผู้เป็นเจ้าต้องเสียลูกของพระองค์ไปเพราะครั้งที่แล้วเนติอุดมที่โชคร้ายต้องเสียชีวิตเพราะว่าฉันถูกคำสั่งของเครือซาเลเซียนให้ไปเข้าเงียบที่เชียงใหม่ นับว่าดิฉันประมาทเกินไปที่ไว้ใจให้ลูกๆที่อยู้ด้วยกันมานานคอยดูแลเพราะเด็กๆยังไม่รู้วิธีเยียวยาที่ถูกวิธีจนครั้งที่แล้วคริสตจักรของเราเกือบจะเผชิญปัญหา เธอบีบไหล่ซิสเตอร์ก่อนจะเดินออกไปโดยไม่ใยดีร่างของวิภาวีที่กำลังนอนซมบนเตียง
หลินที่กำลังตั้งใจทบทวนทฤษฎีเรื่องเลนส์ของวิชาวิทยาศาสตร์และกำลังรื้อแบบฝึกหัดของฟิสิกส์พื้นฐานตั้งแต่ต้นเทอมมาทำใหม่ เธอรู้สึกมีความสุขทุกครั้งเวลาทบทวนบทเรียนและทำแบบฝึกหัดสิ่งเหล่านี้เหมือนกับไหลเวียนอยู่ในสายเลือดของหลินเธอเป็นคนรักการอ่านหนังสือมาตั้งแต่เด็กๆและทุกวันนี้ที่เธอทุ่มเทให้แก่การเรียนอย่างหนักก็เพื่อที่จะทำให้คุณพ่อและคุณแม่ของเธอภูมิใจ กริ๊งงงงง!!! เสียงออดที่หน้าบ้านดังขึ้นก่อนที่เด็กสาวที่กำลังเฝ้าบ้านอยู่คนเดียวจะวิ่งไปรับพัสดุที่เพิ่งมาส่ง อุ๊ย! ใครส่งอะไรมาให้เรานี่กล่องเบ้อเริ่มเลย ^ ^ หลินอุ้มกล่องเข้ามาในบ้านก่อนจะค่อยๆบรรจงแกะออกอย่างตื่นเต้นเมื่อเด็กสาวเปิดฝากล่องออกเธอถึงกับเบือนหน้าหนีกลิ่นเหม็นเน่าที่พุ่งโชยขึ้นมาปะทะกับจมูกของเธอ กรี๊ดดดดดดด!!!! หลินกรีดร้องพลางผงะไปติดกับกำแพงเมื่อเห็นศพร่างอาบเลือดของ คริสโตเฟอร์ แมวเปอร์เชียสุดที่รักของเธอที่หายออกจากบ้านไปเมื่อสัปดาห์ทีแล้ว โถ่ คริสโตเฟอร์! หลินร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจสลับกับความรู้สึกสับสันงุนงงกับเรื่องที่เกิดขึ้นดูจากสภาพศพของคริสโตเฟอร์แล้วเหมือนกับว่ามันถูกทำร้ายมาอย่างหนักจนตายตั้งแต่เนื้อตัวที่เต็มไปด้วยรอยบุหรี่จี้จนบวมพองน้ำเหลืองไหลเยิ้มและคอของเจ้าแมวสุดที่รักก็เหมือนกับถูกของมีคมเชือดมาจนเป็นแผลเหวอะหวะขนาดใหญ่ หลินสะดุ้งสุดตัวเมื่อเสียงโทรศัพท์ที่ห้องรับแขกดังขึ้นเธอค่อยๆเดินไปรับสาย ฮัลโหล! แต่ปลายสายนั้นยังคงเงียบกริบปราศจากการตอบกลับใดๆ ฮัลโหลนั่นใครพูดอยู่คะ? หลินถามย้ำก่อนที่เสียงหัวเราะทุ้มนุ่มเยือกเย็นของชายคนหนึ่งจะดังขึ้นมา กูลืมส่งหลอดลมของแมวมึงไปให้ กูเห็นว่ามันสวยดีเลยคอตัดมาเก็บไว้ดูเล่น หลินตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวกับคำพูดที่ได้ยิน กูอยากจะรู้จริงๆว่าหลอดลมมึงจะสวยเหมือนแมวมึงมั้ย? กูอยากได้ๆๆๆ หลินรีบกระแทกโทรศัพท์วางสายด้วยความหวาดกลัว เธอทรุดตัวนั่งลงพลางปล่อยโฮออกมาเนื่องจากทำอะไรไม่ถูกก่อนที่จะรีบลุกขึ้นแล้วโทรหาเพื่อนที่เธอไว้ใจที่สุด ฮัลโหล! เสียงหงุดหงิดของเด็กสาวเพื่อนรักของเธอรับสาย ฟารีดา ช่วยด้วย!!!! หลินร้องไห้พลางเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟารีดาฟัง
แอนดี้รีบวิ่งลงมาเปิดประตูรับหลิน,ฟารีดา,คริสมาสต์,ดีไซน์,ฮาเวิร์ดและบรูโน่ที่ทุกคนตกลงกันว่าคืนนี้จะมานอนค้างที่คอนโดของแอนดี้จนกว่าพ่อกับแม่ของหลินจะกลับมาช่วงเย็นๆวันพรุ่งนี้ ขอโทษจริงๆนะแอนดี้ที่เราต้องมารบกวน หลินก้มหน้าบอกกับเด็กหนุ่มด้วยความรู้สึกผิดใบหน้าของเด็กสาวยังดูซีดเซียวและเศร้าโศกกับความหวาดกลัวและขวัญเสียกับเรื่องที่เกิดขึ้นที่สำคัญที่สุดคือการที่เพิ่งจะสูญเสียสัตว์เลี้ยงแสนรักที่อยู่กับเธอมาหลายปีอย่างคริสโตเฟอร์ที่เธอรู้สึกรักและผูกพันกับเจ้าแมวตัวนี้มากเหมือนกับมันเป็นน้องชายแท้ๆ ไม่เอาน่าหลิน รบกงรบกวนอะไรกันเรายินดีมากๆเลยนะ เพื่อนมาติวหนังสือกันเยอะๆสนุกดีออก แอนดี้เปิดประตูห้องด้วยความรู้สึกที่แอบหนักใจไม่น้อยแต่ก็ต้องยิ้มสู้อันที่จริงตัวเขาดีใจที่เพื่อนๆจะมาอยู่ด้วยแต่เขาเกรงใจว่าบางทีคิรินทร์อาจจะรู้สึกอึดอัดแต่แล้วความรู้สึกนั้นก็จางหายไปโดยฉับพลันกับภาพที่เขาและเพื่อนๆที่ตามมากันทั้งขบวนคงไม่คาดคิดเมื่อคิรินทร์กำลังเทน้ำส้มเตรียมต้อนรับเพื่อนๆของเขาในห้องรับแขกอยู่ เอ่อ Good Afternoon Cutie ฮาเวิร์ดหยั่งเชิงด้วยการลองทักทายเป็นคนแรกซึ่งผลลัพธ์ทำเอาฟารีดากับดีไซน์ต้องหันมาสบตาด้วยความประหลาดใจเมื่อคิรินทร์หันมายิ้มให้ฮาเวิร์ด - ซึ่งเป็นยิ้มที่ดูเป็นมิตร สดชื่นและไม่ดูเย็นชาเหมือนการแสยะยิ้มอย่างที่พวกเธอเคยสัมผัส - คริสมาสต์ที่กำลังยืนอ้าปากหวอถึงกับเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มเอ๋อๆทันทีเมื่อเห็นสายตาของฟารีดาและดีไซน์ที่ส่งรังสีพิฆาตไปทางเขา เอ่อ ขอโทษทีครับเผอิญแฮ้งค์ตั้งแต่เมื่อคืนยังไม่ฟื้นเลย เด็กหนุ่มโพล่งออกมาแบบมึนๆงงๆไร้สติโดยที่ไม่มีใครถามทำเอาบรูโน่ถึงกับแกล้งหันหลังไปจัดรองเท้าของเพื่อนๆหน้าประตูห้องก่อนจะหัวเราะสีหน้าของคริสมาสต์จนตัวงอ ผมเสียใจกับเรื่องน้องแมวด้วยนะหลิน แอนดี้เล่าให้ฟังยังตกใจเลย คนสมัยนี้ใจร้ายจัง คำพูดของคิรินทร์สามารถดึงเอารอยยิ้มของหลินกลับมาได้เป็นครั้งแรกในรอบเกือบสองชั่วโมงเธอมองเขาอย่างขอบคุณและรู้สึกตื้นตันใจ ไหนลองเล่าให้พวกเราฟังหน่อยสิว่าเรื่องทั้งหมดมันเป็นยังไง! ดีไซน์พาหลินไปนั่งที่โซฟาก่อนที่เธอจะเริ่มเปิดปากและเล่าเรื่องทั้งหมดให้ทุกคนฟัง
แบบนี้แม่งโรคจิตชัดๆเลยนี่!!!! คริสมาสต์คำรามออกมาด้วยความเดือดดาล ฉันก็ว่ามันน่าจะเป็นโรคจิตแหละนะเพราะดูจากสภาพศพของคริสโตเฟอร์แล้วใจคอก็คงโหดเหี้ยมผิดมนุษย์เลยแหละทำกับแมวตัวเล็กๆได้ขนาดนั้น ฉันช่วยหลินฝังที่สนามหลังบ้านกับมือเลย ฟารีดาส่ายหัวด้วยความรู้สึกเวทนา เอาเป็นว่าดีแล้วล่ะที่คืนนี้หลินมาอยู่ที่นี่กับพวกเราเพราะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเราว่ามันอันตรายนะยิ่งเป็นเด็กผู้หญิงอยู่บ้านคนเดียวด้วย แอนดี้กุมมือเด็กสาวเบาๆในขณะที่ฮาเวิร์ดพยักหน้า ใช่! ดีไซน์เห็นด้วยนะเพราะนี่เราก็ไม่รู้ว่ามันเป็นใครและจับตาดูเธออยู่รึเปล่าและเข้าใกล้ไกลตัวเธอได้ขนาดไหนก็ไม่รู้ ดีไซน์เสริม ขอถามอะไรหน่อยสิครับ! ช่วงนี้หลินมีปัญหากับใครอยู่รึเปล่าอาจจะเป็นเพื่อนบ้านหรือคนรู้จักอะไรแบบนี้? คิรินทร์ถามขึ้นมาแต่เด็กสาวได้แต่ส่ายหน้า เท่าที่จำได้ไม่มีเลยนะคะกับเพื่อนบ้านก็เข้ากันได้ดีกับเพื่อนๆก็มีกันอยู่แค่นี้ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร หลินตอบด้วยความอ่อนใจ แต่จะเป็นคนอื่นก็คงยากเพราะหนึ่งเขาเอาแมวของหลินไปได้ สองเขารู้ที่อยู่ที่แน่นอนและรู้จักเบอร์โทรศัพท์บ้านและที่สำคัญเขาอาจจะรู้เวลาตอนที่หลินอยู่บ้านคนเดียว ถ้าไม่ใช่คนที่อยู่ละแวกใกล้เคียงกันก็คงต้องเป็นคนที่ค่อนข้างจะใกล้ตัวทีเดียว คิรินทร์วิเคราะห์ ผมว่าถ้าเราอยากจะรู้ตัวคนทำไม่ยากเลยฮะ เขาส่งพัสดุมาใช่มั้ยถ้าเราเก็บกล่องไว้ก็ไปถามเอากับที่ทำการไปรษณีย์ก็น่าจะได้ คิรินทร์เสนอแต่บรูโน่ขัดขึ้น เราก็ตามที่อยู่จากกล่องแล้วเอาตำรวจไปลากคอมันก็สิ้นเรื่อง! ก่อนที่ฮาเวิร์ดจะเบิ๊ดที่กะโหลกเพื่อนซี้อย่างแรง ไอ้ควาย! คนที่ทำแบบนี้มันไม่โง่เขียนที่อยู่จริงๆใส่ลงมาหรอก!!! ฟารีดากับดีไซน์นั่งส่ายหน้ามองเด็กหนุ่มสองคนไล่ทุบกันเป็นเด็กๆ แล้วมันส่งมาจากที่ทำการไหนเราจะรู้ได้ยังไงล่ะไปรษณีย์มีเป็นร้อยที่มั้งในกรุงเทพฯ? คริสมาสต์หันมาถามคิรินทร์ เขาก็ระบุมาบนกล่องไงค้า!!!! ฟารีดาแหว แต่บุรุษไปรษณีย์ที่ส่งประจำก็มีอยู่คนเดียวนี่ถ้าเขาไม่ได้รับสินบนมาเราน่าจะรู้แน่ๆว่าพัสดุมาจากที่ทำการไหนและก็ตรวจสอบได้ว่าใครเป็นคนส่งมา คิรินทร์ยักคิ้วตอบคริสมาสต์ หมายความว่ายังไงครับรับสินบน? แอนดี้ถามด้วยความงุนงงแต่เป็นฟารีดาที่ชี้แจง คิรินทร์เขาก็หมายถึงอาจจะเป็นไปได้ที่เจ้าของพัสดุจ้างบุรุษไปรษณีย์โดยที่ไม่ผ่านที่ทำการยังไงล่ะแต่ฉันว่ากรณีแบบนี้น่าจะเกิดได้ยากเพราะถ้ามีการร้องเรียนหรือตรวจสอบขึ้นมานอกจากจะโดนไล่ออกแล้วถ้าของข้างในดันเป็นสิ่งผิดกฏหมายขึ้นมานี่เรื่องถึงตำรวจเลยนะ เอาเป็นว่าวันเสาร์นี้หลินลองดักถามบุรุษไปรษณีย์ดูก่อนแล้วถ้าได้เรื่องยังไงพวกเราลองไปที่ทำการกัน
ร่างสูงตระหง่านภายใต้ชุดคลุมแม่ชีของซิสเตอร์สากุลวดีเดินกระหยิ่มยิ้มย่องลงจากรถแท็กซี่เธอเดินผ่านเพื่อนซิสเตอร์หลายคนที่ยืนทำความสะอาดหน้าบริเวณหอพักโดยปราศจากการแยแสใดๆหรือแม้แต่จะสนใจทักทาย เธอรู้สึกอ่อนล้าและต้องการพักผ่อนเป็นอย่างยิ่งสากุลวดีเดินเชิ่ดหน้าตรงเข้าสู่บริเวณหอพักซิสเตอร์ก่อนจะแสยะยิ้มเมื่อเห็นเลวรำพึงที่กำลังนั่งคุยหัวร่อต่อกระซิกกับมิสมาลินและผกาเธอเดินผ่านทั้งสามคนไปอย่างไม่ใยดีตรงไปสู่ลิฟท์โดยหารู้ไม่ว่าเลวรำพึงได้เดินตามเธอมาติดๆ เมื่อคืนเห็นแอบออกจากหอพักไปดึกๆดื่นๆไม่ทราบว่าซิสเตอร์ไปรับจ๊อบทำอาชีพพิเศษที่ไหนรึเปล่าคะ ถึงได้กลับมาเอาป่านนี้? ฮ่าฮ่าฮ่า เลวรำพึงเริ่มต้นแขวะทันทีเมื่อเดินตามสากุลวดีเข้ามาในลิฟท์ อาชีพพิเศษ? เธอหมายถึงอาชีพของผู้หญิงแถวซอยพัฒน์พงษ์อย่างนั้นล่ะสิใช่มั้ย? สายงานเดียวกับเธอทั้งนั้นนี่ สากุลวดีหันไปประจันหน้ากับเลวรำพึงก่อนจะตอบด้วยรอยยิ้มเย็นยะเยือกชวนขนลุก เลวรำพึงรู้สึกหัวเสียนิดหน่อยเพราะเธอคาดว่าจะสามารถยั่วสากุลวดีให้เต้นแร้งเต้นกาเป็นเจ้าเข้าได้ก่อนที่เธอจะแก้เกมส์อย่างทันควัน ต๊ายย!!! ยังไม่ทันบอกก็รู้ซะแล้วมันมาจากประสบการณ์หรือสายเลือดล่ะคะถึงได้รู้ดีขนาดนี้ เธอเบ้ปากใส่สากุลวดีด้วยสีหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหยาบคาย มันมาจากมันสมองมากกว่าเพราะมองเธอปราดเดียวก็ทะลุปรุโปร่งแล้วว่ายี่ห้อหน้าแบบนี้กิริยามารยาทคำพูดคำจาสันดานสถุนแบบนี้อีแบบเธอคงจะหมายความเป็นอย่างอื่นที่ไกลกำพืดตัวเองไม่ได้หรอก คนเราดูกันที่ชาติตระกูลและผู้หญิงอย่างเธอคงเป็นอย่างอื่นไม่ได้หรอกถ้าไม่เมียน้อยเมียเก็บก็ไม่พ้นต้องไปรับจ๊อบรับอ๊อฟแบบที่เธอว่า! สากุลวดีโต้กลับอย่างเชือดเฉือนทำเอาเลวรำพึงถึงกับของขึ้นตัวสั่นเทิ้มที่ถูกสากุลวดีพูดแทงใจดำเข้าอย่างจังก่อนที่ประตูลิฟท์จะเปิด คนมีชื่อเสียงดังในอินเตอร์เน็ตยังกับดาราอย่างซิสเตอร์ไม่น่าจะคิดอะไรต่ำๆแบบนี้ได้นะคะ บวชเป็นแม่ชีแท้ๆคิดเองเออเองแถมยังคิดอะไรใต้สะดืออีกต่างหากระวังพระเจ้าจะลงโทษนะคะ เอเมน เลวรำพึงเดินออกจากลิฟท์โดยที่มีสากุลวดีเดินตามออกมาช้าๆก่อนที่เธอจะคว้าแขนเลวรำพึงที่ไม่ทันได้ตั้งตัวเหวี่ยงมากระแทกกับกำแพงอย่างแรงจนหญิงสาวทรุดตัวลง มึงอย่าคิดว่ามึงจะมาพูดจาหมาๆแบบนี้กับกูเมื่อไรก็ได้นะ กูไม่ใช่พ่อไม่ใช่แม่ชั้นต่ำของมึงนะที่จะมานั่งทนกับความไพร่สถุนของมึง สากุลวดีขึ้นคร่อมตัวเลวรำพึงพลางบีบคอเธออย่างแรงก่อนกระหน่ำจะเอาศรีษะของเลวรำพึงกระแทกพื้นอย่างไม่ยั้ง มึงอยากลองดีกับกูมากใช่มั้ย? เธอคว้าคอเลวรำพึงขึ้นมาด้วยพละกำลังมหาศาลแล้วลากร่างที่อ่อนปวกเปียกของเธอไปตรงบันไดก่อนที่เธอจะผลักเลวรำพึงให้หงายหลังกลิ้งลงบันไดหินอ่อนกว่า99ขั้นลงไปนอนสลบเหมือดไม่ได้สติอยู่ที่พื้น