ก่อนอื่นก็ขอสวัสดีทุกคนนะคะ วันนี้ก็ไม่มีอะไรมาก นอกจากการเอารีวิวอัลบั้ม Fly ของเจสสิก้า อดีตสมาชิกโซนยอชีแด มาให้อ่านกันเล่นๆ ต้องออกตัวก่อนว่าในซีรีย์ 3 โซโล่ แทยอน ทิฟฟานี่ เจสสิก้านี่ เริ่มเขียนอัลบั้ม fly เป็นอัลบั้มแรกเพราะฉะนั้นถ้ามีอะไรผิดพลาดก็ขออภัยไว้ล่วงหน้านะคะ เนื่องจากไม่ได้เขียนรีวิวมานานมาก ฝุ่นจับ ความรู้ทางด้านดนตรีเท่าหางอึ่งของดิชั้นก็พลอยจะลบเลือนไปด้วย เข้าเรื่องกันดีกว่า หลังจากรีวิว mv แบบไร้สาระไปแล้ว รอบนี้ขอมาแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเพลงกันล้วนๆเลยละกัน
มินิอัลบั้ม ฟลาย เป็นอัลบั้มแรกของ เจสสิก้า จอง ในเกาหลีหลังจากนางหายไปจากวงการเคป๊อปนานถึงสองปี จะด้วยเหตุผลอะไรก็ช่าง และในฐานะติ่งระดับรอยัลของนาง เมื่อเห็นนางได้ออกเพลงและลืมตาอ้าปากพร้อมเกิดใหม่อีกครั้งก็อดดีใจไม่ได้ มาดูกันทางด้านดนตรี ต้องบอกว่าเหตุการณ์วงแตกเมื่อปี 2014 ทำให้แฟนคลับฝ่ายเกาหลี ฝ่ายจีนแตกหักกันไม่มีชิ้นดี เพราะฉะนั้น การที่เจสเองจะกลับมาทำเพลงในบ้านเกิด เผชิญหน้ากับเพื่อนเก่า และแฟนคลับที่ไม่ได้เป็นแฟนคลับอีกต่อไปแล้ว ก็ต้องมีวิธีในการทำเพลงเอาใจคนเกาหลีซักหน่อย เริ่ม!
ภาพรวม อัลบั้มนี้จะเป็นส่วนผสมของเพลงป๊อป ธรรมด๊าธรรมดา และเพลงอาร์แอนด์บีลูกกวาดสดใสสวยหวานสไตล์คุณนายเจสอย่างแท้จริง คือก็อย่างที่พี่รีว่าเลย ว่าอัลบั้มนี้เพลย์เซฟมาก นางคงกลับมาเรียกฐานแฟนคลับคืนบ้าง และหวังว่าเพลงที่เข้าถึงง่ายจะเปลี่ยนใจแอนตี้ให้เกลียดนางน้อยลง อีกแง่นึกก็คือ อัลบั้มนี้นางมีความเป็นตัวของตัวเองสูงมากๆ (ถ้าเทียบกับ stereotype ของนางในฐานะติ่งชาวไทยนะคะ) คือเนิบๆนาบๆ หวานๆ เพราะงั้น เพลงในอัลบั้มจะคลุมโทนไปในทางเดียวกันคือจังหวะกลาง ไปจนถึงเพลงช้าเสียส่วนใหญ่ สำหรับใครที่ไม่ชอบงานเพลงจังหวะกลางๆหรือคาดหวังกับเพลงแดนซ์ซ่องแตกอาจจะยี้เอาได้ แต่ยังไงก็คงไม่สามารถกล่าวหาว่าเสียงหวานๆของนางกับเพลงป๊อปสมองกลวงนั้นเป็นดนตรีขยะได้เต็มปากกระมัง?
จุดเด่น/จุดด้อย จุดเด่นของอัลบั้มนี้สำหรับดิชั้นนั้นคือความฟังง่าย คือตอนแรกที่ได้ยินดนตรีก็คิดไว้อยู่แล้วแหละว่าอย่างอีเจสเองคงไม่ทำเพลงเร็วๆมาร้องเล่นเต้นระบำฆ่าตัวตายในอัลบั้มแนะนำตัวหรอก คือความเข้าถึงง่าย ไม่ต้องรู้อะไร หยิบมาฟังแล้วแบบ เออ มันเพราะดีนะ เป็นเหตุผลที่ทำให้ชั้นชอบวิธเลิฟเจ ทั้งๆที่เป็นคนที่ไม่กินเส้นกับเพลงอาร์แอนด์บีเท่าไหร่ อย่างที่สองคือเพลงรอง ปกติถ้าอยู่ในวงคงจะต้องเจอขบวนพาเรทเพลงสอนเด็กอนุบาลสะกดคำไปแล้ว แต่เพลงรองในอัลบั้มนี้นั้นผิดคาด จะว่า stand-out ก็พูดได้ไม่เต็มปาก เอาเป็นว่ามันไม่โดนกลืนไปแล้วกัน แล้วทั้งอัลบั้มมันก็ส่งรับกันดีมากๆ ทำให้ฟังเพลินดีค่ะ แต่นี่เองที่ทำให้เกิดข้อเสียก็คือ ความลื่น ความสบาย ความเนิบของมันทำให้อัลบั้มนี้ไม่โดดเด่น คือ ในบรรดาเพลงป๊อป 100 เพลง จะเจอเพลงอย่างงี้สักห้าสิบเพลงก็คงไม่แปลก ไปจนถึงจังหวะช้าๆของเพลงที่พอฟังไปนานๆแล้วก็ชวนน่าเบื่อ คือมันอาจจะฟังเพราะในช่วงเวลาหนึง แต่พอเวลาผ่านไปนานๆ ขี้คร้านจะลืมชื่อนักร้องด้วยซ้ำ อีกอย่างคือการใช้เสียงหลบของเจสสิก้าที่จะกลายเป็นดาบสองคมในอนาคต คือ ใช่เสียงหลบนางนั้นหวานถูกใจผู้ฟังมาก แต่นี่มันจะไม่เป็นการลดความสามารถที่อุตส่าห์ฝึกมากว่าเจ็ดปีเหรอ คือนางเอาแต่สบาย เอาในจุดที่ตัวเองทำได้ จนทำให้นางชะงักอยู่กับที่ ขาดแรงผลักดันที่จะพัฒนาขึ้นไปอีกขึ้น อะไรๆกูก็เสียงหลบเข้าใจป้ะ คือเสียงหวานจริง แต่ซักวันก็ต้องเบื่อ น่ากลัวว่าอนาคตนางจะมีแต่ถดถอยลง อินเนอร์ก็ลด แถมฮิตโน้ตเต็มเสียงแบบเมื่อก่อนก็ไม่ได้ มีใครไปบอกนังเจสหรอคะ ว่าการทำเสียงแอ๊บแบ๊วๆเนี่ยคนจะชอบ อายุอานามก็ปาไปจะสามสิบแล้ว แต่เพลงในอัลบั้มยังสัมผัสได้เลยว่าอีนี่แอ๊บเสียง เฮ้อ หวังว่อัลบั้มต่อไปเธอจะพัฒนาให้มันว้าวมากกว่านี้นะ
ปล. อัลบั้มนี้มีเวอร์ชั่นอังกฤษด้วย แต่สอบตกมาก หนึ่งคือ มิ๊กซ์เสียงห่วยแตกสุดๆ เสียงร้องไม่เข้าเนื้อกับดนตรี ฟังไปพาลจะนึกถึเพลง demo มากกว่า สำเนียงนางเองก็ดัดๆพิกล ไม่ธรรมชาติแบบทิฟฟานี่ และสิ่งสุดท้ายคือเนื้อเพลงเหมือนเด็กประถมเพิ่งค้นพบดิกชินนารี่ คือ เสี่ยวมาก ไอๆ ยูๆ เต็มไปหมด เนื้อเพลงก็ไม่เข้ากัน born in sanfran แต่ทำได้แค่นี้หรอคะ อีเจส?
01 Fly (3.5/5)
บอกไว้ก่อนคือตอนแรกจะให้สี่ด้วยแรงสเน่หห์หาและความชอบความฟังบ่อยจนจะจำได้แทบทุกตัวโน๊ตแล้ว แต่ดูจริงๆแล้วมันคงไปไม่ถึง เพลงนี้เป็นเพลงพ๊อพธรรมด๊าธรรมดา แทรกจังหวะหนักเบาหลอกลวงประชาชนเบาๆ แหม เล่นไปลอกงาน blank space ของยัยเทเลอร์มาชนิดโคลนนิ่งเลยนี่ยะ เมินเรื่องบีทกลวงๆไปก่อน เสียงร้องเพลงนี้คือออนพอยท์มาก รู้ว่าตัวเองมีจุดเด่นตรงไหนก็งัดขึ้นมาใช้ อาจจะเป็นข้อดีของอีเจสมั้ง คือมันเป็นคนที่รู้ตัวเองว่าตัวเองทำอะไรได้เท่าไหร่แล้วต้องทำยังไงให้ออกมาไม่ตาย ท่อนพรีคอรัส ท่อนฮุค และโพสต์คอรัส โวะ โว๊ะ โอ๊ะ โอว เนือยมากๆ จนแทบแยกไม่ออกมา เนี่ย ถึงท่อนพีคแล้วนะยะ ว่าแล้วเพลงก็ไหลไปท่อนบริดจ์เสียงหลบสั่นๆของชี ระคนไปกับประโยค กูไม่แพ้ ๆ ตบท้ายด้วยท่อนแร้ปของไอ้มืด fabulous คือ รู้แล้วค่ะ ว่าขุ่นแม่จะไม่แพ้ ย้ำอยู่นันเอง รำคาญ อัลไซเมอร์หรอ? เอาเป็นว่าเพลงนี้ก็โอเคดี ไม่มีพิษมีภัย ถ้าคนร้องเป็นนักร้องเสียงส้นตีนแบบเกิร์ลกรุ๊ปกองขยะสมัยนี้ น่ากลัวเพลงจะเหลือคะแนนแค่สาม
02 Big Mini World (4.5/5)
รอบแรกที่ฟังเพลงนี้ใน V App คือตกหลุมรักเลย เพลงอาร์แอนด์บีจังหวะสบายๆ ถมเต็มด้วยเสียงเคาะเพียโนเพราะๆ ยิ่งรวมกับเสียงหวานๆของตัวนักร้อง ไปจนถึงท่อนฮุคติดหูแล้วใครจะใจร้ายบอกว่าเพลงนี้ไม่เพราะได้ลงคอ จริงๆดนตรีมันก็ไม่มีอะไรมากนะ แต่อีเจสมันเลือกพรีเซ้นได้ถูกที่ถูกทางจริงๆ ยกให้เป็นแทร็คโปรดประจำอัลบั้มเลย แต่ที่ไม่ให้คะแนนเต็มเพราะรำคาญเสียงแอ๊บของอีเจส โดยเฉพาะโพสต์คอรัสสุดท้าย คือเสียงแหบเหมือนคนแก่เชี่ยนหมากมาก แหบๆเพี้ยนๆ น่าจะใช้คอรัสเพราะๆแทนดีกว่าป้ะ
03 Falling Crazy In Love (3.5/5)
ฟังทีแรกนึกว่าไปลอกบมนัล(อัลบั้ม The Boys) ผสมกับ forever (อัลบั้ม Oh) มาจัดเรียงใหม่ คือเสียเพียโนอินโทรมาปุ๊ปก็เห็นหน้าอีเพื่อนๆทั้งแปดลอยมาเลย บัลลาร์ดสไตล์เกาหลีเป๊ะๆ ชนิดที่ว่าในเพลงประกอบซีรี่จักรๆวงๆของเกาหลีต้องใช้ดนตรีไสตล์นี้เป็นเพลงชาติกันไปแล้ว ค่อยๆลากจังหวะไปเรื่อย จนถึงท่อนฮุคที่ใส่ดนตรีมาจัดเจ็ม แต่เสียงอีเจสบางมาก เอาเพลงแบบนี้ไม่อยู่เลย จะว่ารอดก็พูดได้ไม่เต็มปาก กระนั้นก็ไม่ได้ตายห่าจนซากเน่าเละทะแต่ประการใด รวมแล้วให้เสมอตัวแล้วกัน แย่หน่อยตรงฮุคสุดท้ายทั้งที่มันควรจะพีคมากๆ แต่อีนี่คือ ปล่อยไปตามยถากรรมเพลงจะเป็นยังไงก็ช่าง กูจะร้องแค่นี้ กูจะออกจากห้องอัดแล้ว ใครจะทำไม อินเนอร์เหรอ? ดีกว่าอีเพลง Ost. สตึอย่าง Tears Overflow นิดนึง แค่นั้นจริงๆ อีเจสไม่ถนัดแนวนี้เลยจริงๆ เห็นด้วยกับกะเทยว่า เพลงนี้ถ้าให้อีแทร้องคงเพอร์เฟคกว่า ให้วงเต็มร้องก็เข้าท่าไม่หยอก แต่คนเกาหลีคงไม่แฮปปี้นักกับการฟัง How deep is your love รอบที่สาม
04 Love Me The Same (3.5/5)
คือเป็นเพลงช้าที่ชอบน้อยที่สุดในอัลบั้มนี้ ไม่รู้ว่าทำไม ไอ้ดนตรีมันก็เดิมๆนั่นแหละ พวกเปียโนรองพื้นมาสวยๆ แทรกกับเสียงร้องของนาง ฟังๆไปก็เริ่มอัพจังหวะเป็นอาร์แอนด์บีบัลลาร์ด อารมณ์ผู้ใหญ่หน่อย อารมณ์แบบเพลงในคาเฟ่ ในร้านอาหารแบบนั้น ท่อนฮุคเลื่อนลอยมากๆ ไม่มีพีคไปจนนู่นน ท่อนบริดจ์ที่มีโซโล่ดนตรีแบบงงๆโผล่เข้ามา แล้วก็ท่อนร้องที่ถือว่าดีที่สุดในเพลงนี้ จากน้นก็ลงหลุมไปเลย น่าเบื่อมาก ชั้นไม่ชอบจริงๆซาร่า ไม่ใช่สไตล์ชั้นเลย แล้ว mv คือมีการใส่ท่าเต้นมาด้วยนะคะ แล้วท่อนดนตรีอีนักร้องก็ไม่เต้นค่ะ เดินไปนั่งให้ลมเป่าผมสวยๆ อะไร งง และที่สำคัญร้องสดเหี้ยมาก เสียงเหมือนจะตาย
05 Golden Sky (4/5)
ใครที่ฟังมาจนถึงจุดนี้ จะเข้าใจเลยว่า อัลบั้มนี้ของอีเจสแม่ง ใช้ดนตรีเหมือนกันหมดเลย ต่างกันแค่ความเร็ว กับเนื้อเพลงแค่นั้น เพลงนี้ก็เป็นบัลลาร์ดอาร์แอนด์บีอีกเพลง แต่เพลงนี้ซาวน์ค่อนข้างจะอินเตอร์กว่าอีเพลงบนๆซักหน่อย ท่อนโพสต์คอรัส อู้ อ๊า อู้ว อู้ว ก็คือว่าทำได้ดี เพลงนี้ชั้นให้คะแนนในการดึงอินเนอร์ของเพลงออกมาได้มากกว่าเพลงอื่นๆ ฟังไปจะว่าเพลินก็ใช่ จะว่าน่าเบื่อก็ไม่เถียง คาดว่ากะเทยคงจะถูกใจเพราะดนตรีแบบ กามิกาเซ่ เฟย์ฟางแก้วมากมากกกก ต่างกันตรงเสียงอีเจสไม่วิปริศผิดมนุษย์เท่าอีพวกนั้น แต่ในทางกลับกันเสียงอีเจสในเพลงนี้ก็แหลมมากจนเข้าขั้นน่ารำคาญเช่นกัน ส่วนความหมายหรอ เสี่ยวมากกก
06 Dear Diary (2.5/5)
เพลงที่เกลียดที่สุดในอัลบั้ม คือ เป็นคนเกลียดเพลงประเภทนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร อัลบั้มแรกของ GG ก็เพลง 7879 ของอีแทกับคังทา อัลบั้ม Oh ก็เจอเพลง Caramel Coffee อิทิฟ ฟีทอีเจส ซึ่ง อีสองเพลงนี้ กูเกลียดหมด เพลงอาร์แอนด์บีกกกลวงๆ ปัญญาอ่อน สบายๆสไตล์เกาหลี จังหวะยึกๆยังๆแจมบ้างอะไรบ้าง คอรัสฮุ้วฮ้า อารมณ์แบบเพลงเปิดในร้านกาแฟมากๆ เหมือนอีเพลง golden sky ข้างบนเป็นเมฆครึ้มของตุ๊ดเป็นหนี้บัตรเครดิต เพลงนี้ก็ให้อารมณ์เหมือนรุ่งอรุณของกะเทยป้าที่พัทยา เพลงก็ไหลๆไปเรื่อยๆแบบไม่มีพีค ไม่มีอะไรมาก ท่อนฮุคก็เพลินๆ แต่จำไม่ได้ว่าร้องว่าอะไร ฟังเพลินไหม ก็เพลิน แบบเปิดเจอก็ฟัง ไม่โกรธอะร แต่ถ้าอยู่เฉยๆแล้วอยากฟังไหมนี่คิดดูก่อน เสียงอีนักร้องก็นะคะ แผ่วเป็นลมช่องแอร์รถ ปอ.26 ถ้าพี่เจสจะหมดลมหายใจแล้ว น้องอนุญาตให้พี่เจสไปพบยมบาลได้แล้วค่ะ หมดแล้วหกเพลงกับอัลบั้มราคาสี่ร้อยกว่า บัยส์
สรุปแล้ว ตอนแรกคิดว่าจะตัดคะแนนมากกว่านี้ซะอีก แต่มาฟังจริงๆแล้ว รักแค่ไหนก็ให้ได้แค่นี้จริงๆค่ะทูนหัว อัลบั้มหน้าแบบ มีอะไรมากกว่านี้นิดถึงนะคะ ส่วนใครที่เป็นคอเพลงอาร์แอนด์บี หาอะไรสบายๆ light-hearted ฟังระหว่างจิบชาตอนฝนตกก็ อัลบั้มนี้เลยค่ะ
แก้ไขล่าสุดโดย Pussy เมื่อ Wed Jun 08, 2016 6:45 pm, ทั้งหมด 1 ครั้ง
