อีคีช่าออกบั้มใหม่ตั้งแต่ต้นปีแล้วป่ะ หรือบั้มใหม่กว่าอีก หรือยังไง???
นี่ว่าบั้มนี้สู้อีเรนโบว์ไม่ได้นะ อันนั้นเหมือนมาจากสปิริตแอนด์โซลจริงๆ แล้วด้วยข่าวต่างๆนานาด้วย แถมยังรู้สึกเซอร์ไพรส์ บั่บ ไม่มีใครคาดคิดว่าจะได้เห็นงานในระดับนี้กับชื่อนักร้องที่โดนแหกหีประจำว่าทำเพลงส้นตีนอะไรของมึงว่ะ อะไรแบบนั้น (ตอนสมัยยังนูกูแต่งเพลงให้ชาวบ้าน อีนี่ก็เทสต์ไม่แย่นะ แต่พอทำไมมาทำเองแล้วเหมือนเพลงสัตว์นรกชิงหมาเกิด)
รวมๆจากที่กล่าวมา มันเลยทำให้คนฟังรู้สึกอเมซิ่งกับอัลบั้มที่แล้วของอีนี่มาก ซึ่งอัลบั้มนี้ก็ อืมมม ก็ไม่ได้แย่นะ แต่มันไม่รู้สึกว้าวเท่าอัลบั้มที่แล้วอ่ะค่ะ ด้วยความที่อีเรนโบว์เหมือนล้างไพ่เซ็ตสแตนดาร์ดผลงานอีคีช่าใหม่ด้วย ก็เลยมีแอบคาดหวังนิดนึง พอของจริงมาก็แอบเฉยๆ นี่ก็ล่อจะเข้าปลายปีก็ยังไม่ได้หยิบกลับมาฟังซ้ำเลย
ส่วนอัลบั้มแห่งปี ส่วนตัวยังเชียร์อีอเบลมากกว่า ช้านชอบความเป็นเอกภาพของด้านเนื้อหาที่อีอเบลนำเสนอออกมามากกว่า เหมือนอ่านนิยายอะค่ะ แบ่งเป็นบทๆ แต่ทั้งหมดเชื่อมเป็นเรื่องเดียวกัน ส่วนอีเทย์ ภาคเนื้อหาอย่างที่หล่อนเคยบอก ว่ามันอ่อนไปหน่อย ถ้าเนื้อหาแบบอีlover แต่ดนตรีแบบอัลบั้มนี้ อีเทย์คือแดกขาดแน่นอน อันนี้คือทุกอย่างผ่านหมดนะ แต่ติดตรงเนื้อหาอย่างเดียว แบบยังไม่พออะค่ะ เทย์ขา
แล้วถ้าเทียบด้านcommercial success อีอเบลก็ไม่ได้น้อยหน้าอีเทย์ตรงไหนเลย ไม่ว่าจะเป็นยอดphysicalหรือdownload โดยเฉพาะblinding lightนี่คือก้าวเท้าเตรียมฉลองเพลงแห่งปีไปข้างนึงแล้ว (หลังๆเพลงแห่งปีคือวัดที่ความป็อปปูล่าอย่างเดียวไปล่ะ) คือซึ่งพิจารณาจากสถานการณ์ทั้งหมดแล้ว ถ้าอีเทย์จะได้บั้มแห่งปีเป็นรอบที่3 คือต้องแบ่งเค้กกันเหมือนสมัยอีเฟียร์เลสกับอีซาช่าเฟียส อีบีได้เพลงแห่งปีไป อีเทย์ได้ในส่วนของอัลบั้ม อะไรแบบนั้น
แต่ก็เดาอะไรไม่ได้มากหรอก เพราะอัลบั้มขี้หีแบบอีบิลหรี่ยังได้แกรมมี่เลย เอาจริงๆต่อให้ไม่เป็นอีแคระหรืออีล้านนา ให้อีลิซโซ่ก็ยังสมมงซะกว่า พอเป็นอีบิลหรี่ ช้านก็บั่บ duh เอาไปเลยค่ะ /พับไมค์
แต่นี่จะว่าไป มงบั้มออฟเดอะเยียร์ไม่ลงอินดี้มานานแล้วนะ เหมือนจำได้ล่าสุดจะลงลุงเบ็คมอร์นิ่งเฟสตอนช้านอยู่ปี3-4นี่ล่ะ ซึ่งนานมากล่ะ (ปีอีเดรคบั้มสกอเปี้ยนเข้าชิงนี่ใครได้นะ ขี้เกียจเช็ค ไม่ใช่อีเดรคได้นี่บั่บ หืมมมมรัวๆ) อีมงAOTY มันเหมือนลูปอ่ะ ซัก3-4ปีจะวนกลับมาแจกพวกอินดี้ซักทีนึง ซึ่งก็ถือเป็นปีซวยของอีพวกนักร้องเมนสตรีม ถ้าเป็นเหมือนที่ช้านบอกว่ามอร์นิ่งเฟสเป็นอัลบั้มล่าสุดของนักร้องที่ไม่ใช่ดังในตลาดเมนสตรีมได้ ปีนี้ก็อาจจะถึงเวลาที่ต้องวนกลับมาแจกนักร้องอินดี้อีกรอบก็ได้มั้ง
ส่วนอัลบั้มฝั่งเมนสตรีมผู้หญิงปีนี้(2020) ที่ส่วนตัวชอบมากที่สุด ยังคงยกให้อีแมนดี้มัวร์ เป็นอัลบั้มที่less is moreจริงๆ ฟังแล้วรู้สึกอิ่มเอม ฮีลสปิริตแอนด์โซลมากๆ ด้วยความที่ไม่คาดหวังแต่แรกด้วยมั้ง เลยค่อนข้างเซอร์ไพรส์พอสมควร อารมณ์ประมาณตอนฟังอีเรนโบว์ของอีคีช่าที่ฟังจนเทปยืดแล้วยืดอีก แล้วด้วยความที่โตมาพร้อมกระแสทีนดิช่ายุคมิลเลนเนียมด้วย ก็เลยเอาใจช่วยอีนี่เป็นพิเศษ
ส่วนบรรดาอัลบั้มที่แอบคาดหวังไว้ ไล่มาตั้งแต่ป้าๆดิ๊กซี่ชิกส์ก็ชอบนะ แต่ไปๆมาๆคือกลับไปฟังบั้มเก่าแทนซะงั้น ป้านอร่าก็เฉยๆ ก็เซมๆฟังได้เรื่อยๆ ส่วนกระแสอวยก็น็อตเซอร์ไพรส์ตามเดิม ที่รอมากที่สุดจริงๆคือขุ่นแม่คีย์ที่ตอนนี้ไม่รู้เลื่อนหายหีไปไหนแล้วก็ไม่รู้ จนหาอะไรฟังไม่ได้ต้องกลับไปฟังอีช้างลิซโซ่แทนล่ะ ส่วนอีเทย์ ก็อย่างที่บอกไปว่าก็ชอบมากนะ ตอนนี้ก็ยังเปิดฟังอยู่เรื่อยๆ แต่ถ้าเอาความชอบส่วนตัวเป็นที่ตั้ง ไม่แคร์เรื่องคุณภาพหรือคุณงามความดีใดๆ อัลบั้มนี้ยังบีทสมัยเฟียร์เลสกับอีแบดรีพูเทเชิ่นไม่ได้อะค่ะ โดยเฉพาะเฟียร์เลสคือขึ้นหิ้งเรื่องความเพราะมากๆ แม้ภาคเนื้อหาจะชิงหมาเกิดก็ตาม
_________________