เอาจริงๆ พวกคริติกนางอคติด้วยล่ะ คือต้องเข้าใจก่อนว่าอีบี๋เบ้อนางมาสายแมสมากๆ คือถ้าจะฟังเพลงเอาคุณค่า หรือเนื้อเพลงผ่านกระบวนการกลั่นกรองทางความคิด ก็ข้ามนางไปได้เลย
โอเค ตัวช้านเองก็เป็นแหล่ะ เวลาเจอเพลงเหี้ยมากๆ ก็มาเม้นท์ด่า แต่อีกมุมนึงก็เข้าใจได้ว่าทำไม เพราะนางก็ไม่ได้ขายtalent หรือความศิลปินตั้งแต่แรก อาจจะผิดที่เราคาดหวังมากเกินไป
แต่ทีนี้ อีเช้นจ์เอง อีบี๋เบ้อก็เสือกโอเวอร์เคลมเกิน เรื่องฮิพฮอพกับผิวเผือกดั้งขอก็เป็นประเด็นนึง
https://youtu.be/V7prxvu_GiQ
(มีreferenceให้ เผื่อกะเทยอยากฟัง)
แต่หลักๆ คือมือไม่ถึง แต่กระเสือกกระสนอยากจะทำนี่ล่ะ ทำให้ผลตอบรับด้านคำวิจารณ์กลายเป็นลงเหวไปแทน เรียกได้ว่าหนักพอๆกับสมัยอีมายเวิลด์คงจะได้
ส่วนกระแสตอบรับในแง่commercial ก็ต้องยอมรับว่านางเป็นพอพสตาร์เบอร์ต้นๆของโลกอะนะ แถมคติการเลือกรับงานของอีบี๋เบ้อเอง จะเรียกว่าใช้สโลแกน ไม่เลือกงาน ไม่ยากจน ก็คงได้ โดยเฉพาะการหาแดกกับพวกตาตี่และอีละตินเมกัน
ด้วยความที่ฐานแฟนของนาง คือเน้นเจาะกลุ่มแมส หรือกลุ่มคนที่ฟังเพลงสากลผิวเผิน (เปรียบเทียบง่ายๆ คือฟังเพลงสากลผ่านjooxอะค่ะ) เช่นนี้ ก็ไม่แปลก ที่เพลงนางจะขายได้ และขายได้ดีด้วย
กลับกัน นักร้องที่ทำเพลงแมสมากๆหลายคนก็ทำไม่ได้ เช่น อีนิก หรือแข แต่ไม่สามารถยืนระยะได้เท่านาง ทั้งๆที่จุดพีคสูงกว่าด้วยซ้ำ
แต่ที่ตลกกว่าอีบี๋เบ้อ คืออีอดัมกับอีบรู๋โหนมากกว่า ทุกวันนี้ยังมีติ่งสะกดจิตตัวเอง ว่าอี2ตัวนี้เป็นนักร้องคุณภาพอยู่เลย ทั้งๆที่ความจริง คุณภาพอัลบั้มของอี2ตัวนี้ เผลอๆแย่กว่าอีบี๋เบ้อสมัยpurposeด้วยซ้ำ
โดยเฉพาะอีอดัมคืองงมาก มาตรฐานหลายๆเพลง เผลอๆเพลงไทยยังทำได้ดีเสียกว่า ทั้งดนตรี ทั้งlyricsคืองงมาก ว่าออกมาจากปาก จากมือของนักร้องระดับนี้ได้ยังไง ไม่ต้องไปเทียบกับนักร้องฝั่งร็อคเทพๆนะ เอาแค่งานวงแบนด์เด็กรุ่นใหม่ๆ ยังทำเพลงดีกว่ามากกก
_________________