นายสุภาพ พิมพ์ว่า:

RedKingdom พิมพ์ว่า:

นายสุภาพ พิมพ์ว่า:

pan's labyrith

หดหู่+โหด+ภาพสวยมาก+เพลงหลอน

ผมชอบมากก

สงสารโอฟิเรียอ่า ฮ่าๆๆ

ตอนมันออกใหม่ๆ บ้าโหลดซาวแทร็กมาฟังพักนึง เหอะๆๆ

งง อ่า ตกลงโอฟิเรีย คิดไปเองเรื่องภูต เพราะประสาทเรื่องสงคราม หรือ มันเกิดขึ้นจริงกับ โอฟิเรียย -*-

คิดไปเองครับ ประมาณว่าเด็กอยากจะหนีความจริงที่โหดร้ายเลยสร้างโลกจินตนาการของตัว

เองขึ้นมา

ลองอ่านดูนะครับเขาตีความได้ดีทีเดียว

เรื่องนี้มีฉากโหดหลายฉากอ่า แต่ส่วนตัวแล้วนะ รำคาญโอฟีเลียมากกว่าจะสงสาร ดูแล้วรู้สึกอึดอัด

MeleeRocks พิมพ์ว่า:

นายสุภาพ พิมพ์ว่า:

RedKingdom พิมพ์ว่า:

นายสุภาพ พิมพ์ว่า:

pan's labyrith

หดหู่+โหด+ภาพสวยมาก+เพลงหลอน

ผมชอบมากก

สงสารโอฟิเรียอ่า ฮ่าๆๆ

ตอนมันออกใหม่ๆ บ้าโหลดซาวแทร็กมาฟังพักนึง เหอะๆๆ

งง อ่า ตกลงโอฟิเรีย คิดไปเองเรื่องภูต เพราะประสาทเรื่องสงคราม หรือ มันเกิดขึ้นจริงกับ โอฟิเรียย -*-

คิดไปเองครับ ประมาณว่าเด็กอยากจะหนีความจริงที่โหดร้ายเลยสร้างโลกจินตนาการของตัว

เองขึ้นมา

ลองอ่านดูนะครับเขาตีความได้ดีทีเดียว

เรื่องนี้มีฉากโหดหลายฉากอ่า แต่ส่วนตัวแล้วนะ รำคาญโอฟีเลียมากกว่าจะสงสาร ดูแล้วรู้สึกอึดอัด

โหดตอนพ่อเลี้ยงเอาด้ามปืนทุบหน้าอ่า

สงสารโอฟีเรีย โดนยิงท้อง


_________________
* Y o u...B e l o n g t o m e ..... t h e S n o w....W h i t e Q u e e n

The Boy in the Striped Pyjamas

แบบไม่ชอบหนังที่มีเด็กตายเลยอะ เรื่องนี้ตายตอนจบ แล้วแบบ อารมณ์ประมาณไรเดียงสา ไม่รู้ว่าตะต้องตายมากๆ ดูแบบว่า เฮ้ย ไรวะเศร้าอะ สงสาร เห่อๆ
ภายน้อกโลกของเราจะโหดร้ายยังไง แต่โลกของเด็กมันมักสะสวยงามเสมอ แต่โลกของผู้ใหญ่เนี่ยแหละที่ทำร้ายเด็ก

the note book - rachel mcadams คร่ะ ใครดูแล้วไม่ร้องไห้ไม่ใช่คนที่มีความรักในหัวใจคร่ะ!


_________________
ฝากกระทู้ขายของด้วยคร่ะ http://www.forwardmag.com/webboard/topic-1118459.html

The Shawshank Redemption (1994)

ของผมคงเป็นเรื่องนี้มั้งครับ

เศร้ามาก

และสุขมาก ใน 1 เรื่อง


_________________
คุยหนังภาษาหมา

เท่าที่เราดูแล้วตรึงใจชนิดอารมณ์ค้างมาจนถึงทุกวันนี้ ฟีเวอร์และต้องการหาคำตอบ ก็เป็น 3 เรื่องนี้ค่ะ








_________________

พรล่า เทเลอร์ พิมพ์ว่า:

The Boy in the Striped Pyjamas

แบบไม่ชอบหนังที่มีเด็กตายเลยอะ เรื่องนี้ตายตอนจบ แล้วแบบ อารมณ์ประมาณไรเดียงสา ไม่รู้ว่าตะต้องตายมากๆ ดูแบบว่า เฮ้ย ไรวะเศร้าอะ สงสาร เห่อๆ
ภายน้อกโลกของเราจะโหดร้ายยังไง แต่โลกของเด็กมันมักสะสวยงามเสมอ แต่โลกของผู้ใหญ่เนี่ยแหละที่ทำร้ายเด็ก

ใจตรงกันเลยค่ะ ยอมรับว่าดูเรื่องนี้แล้วร้องไห้จริงๆ เด็กสองคนนี้แสดงได้เข้าถึงอารมณ์ ความรู้สึกนึกคิดที่ไร้เดียงสามากๆ โดยเฉพาะน้อง Asa Butterfield มัน Real อ่ะค่ะ แล้วมิตรภาพของ Bruno กับ Shmuel ดูแล้วทำให้อิ่มเอมใจอย่างบอกไม่ ตอนจบที่เข้าเตาแก๊สพิษ เด็กก็เข้าไปโดยที่ไม่รู้ แต่คนดูอย่างเรารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเค้า ยิ่งตอนที่แม่ Bruno ร้องไห้เหมือนใจแตกสลาย ทำให้ยิ่งสะท้อนความรู้สึกเจ็บปวดของคนเป็นแม่มากๆ


_________________