Main :: อ่าน - สรุปว่าพวกแกจะสนับสนุนใคร

ร่านท้านรกRe.2 พิมพ์ว่า:
ขอเรื่องย่อด่วนๆค่ะ

大奥ถ้าให้พูดง่าย ๆ ก็คือเป็นเหมือนกับวังหลัง (หรือเปล่า?)คือเป็นสถานที่ที่ทั้งภรรยา สนม ลูกเมีย นางกำนัล ข้ารับใช้ของโชกุนอยู่ร่วมกัน โดยจะห้ามไม่ให้ผู้ชายที่นอกเหนือจาก โชกุนหรือบุตรชายเข้าำไปอย่างเด็ดขาด และเนื้อเรื่องในบทที่หนึ่งมีตัวเอกคือ คาสึกะโนะสึโบเนะ (นามเดิม โอฟุคุ) ซึ่งเป็นแม่นมของ โตคุกาว่า อิเอมิตซึ (นามเดิม ทาเคจิโยะ) โชกุนรุ่นที่ 3 หลานชายของ โตคุกาว่า อิเอยาสึ

โดยช่วงแรกของเรื่องเล่าถึงประวัติความเป็นมาของโอฟุคุ ตั้งแต่สมัยยังเป็นภรรยาของขุนนางบ้านนอก และโดนสามีหย่า โดนไล่ออกจากบ้าน ต้องฝืนใจทิ้งลูก 3 คนไว้ มาตกระกำลำบากจนไปสมัครเป็นแม่นม และในที่สุดขึ้นไปถึงตำแหน่ง โอโอะคุโซโทริชิมาริ (ซึ่งตำแหน่งนี้ในประวัติศาสตร์ไม่มีอยู่จริง แต่คนที่เขาวิจัยเรื่องนี้เรียกคนที่ทำหน้าที่ดูแลทุกอย่างในโอโอะคุด้วยคำนี้ค่ะ) หรือเรียกว่าเป็นจักรพรรดิหญิงของโอโอะคุเลยทีเดียว เนื้อเรื่องก็จะประมาณสงครามของผู้หญิงแหล่ะค่ะ แต่ในช่วงแรกเป็นระหว่างแม่และแม่นมในการแข่งกันที่จะดันลูกให้ขึ้นเป็นโชกุนคนต่อไป

โดนคาสึกะโนะสึโบเนะหรือโอฟุคุซึ่งเป็นแม่นมของลูกชายคนโต ก็พยายามจะดันให้ทาเคจิโยะขึ้นเป็นทายาทที่สืบตำแหน่งโชกุน ส่วนโอเอโยะที่เป็นแม่แท้ ๆ ของทาเคจิโยะ แต่เมื่อครั้งที่คลอดลูกออกมากลับไม่ได้เลี้ยงลูกด้วยตัวเอง จึงแค้นโอฟุคุที่เหมือนกับมาแย่งลูกของตัวเองไป ความแค้นนั้นก็เลยตกไปถึงทาเคจิโยะด้วย และเมื่อโอเอโยะให้กำเนิดบุตรคนที่สองคือคุนิมิตซึ ก็ให้ความรักกับลูกชายคนที่สองโดยที่ไม่สนใจในตัวลูกชายคนแรกเลยแม้แต่น้อย ทั้งยังส่งเสริมให้ลูกชายคนที่สองอยู่เหนือลูกชายคนแรกที่เป็นพี่อีกต่างหาก

ต้องขอบอกว่าโดนปกติแล้วข้าพเจ้าไม่ค่อยชอบดูหนังญี่ปุ่นเท่าไหร่ แต่ดูเรื่องนี้แล้วต้องบอกว่าติดนะคนที่แสดงก็แสดงได้ดีมากด้วย เวลาน่ากลัวก็น่ากลัวมาก ๆ
อย่างในช่วงแรกที่กล่าวถึงสาเหตุที่โอฟุคุต้องถูกไล่ออกจากบ้านเนี่ย ข้าพเจ้าก็รู้สึกประมาณว่า "เฮ้อ ผู้ชายเนี่ยนะ" แต่พอดูไป ๆ แล้วผู้ชายยังไม่เท่าไหร่ ผู้หญิงเนี่ยโคตรน่ากลัวชะมัดเลย (งั่ก งั่ก)

.........แต่ก็เท่ห์มากนะคะ อย่างชอบเวลาที่ผู้หญิงในเรื่องที่ใส่เป็นเสื้อนอกยาว ๆ เนี่ย เวลาหันหรือเวลานั่งแล้วเขาจะจับเสื้อนอกแล้วคล้าย ๆ กับสะบัดหรือหันเนี่ย ดูแล้วข้าพเจ้าว่าเท่ห์ดีนะ หรือท่าตีพัดเวลาโกรธก็ดี แต่ละคนทำได้ดูดีมากค่ะ โดยเฉพาะคุณมัตสึชิตะ ยูกิ (โอฟุคุ)กับ คุณทาคาชิม่า เรย์โกะ (โอเอโยะ) ดูแล้วสง่ามีอำนาจและดุดันมากค่ะ

แต่ปัญหาในการดูเรื่องนี้ของข้าพเจ้าก็ไม่พ้นเรื่องภาษา..... ซึ่งข้าพเจ้าจะฟังออกเพียงแค่ประโยคที่ง่ายๆ แต่ถ้ายิ่งใช้ภาษาโบราณมาก หรือเป็นคนสูงอายุพูดข้าพเจ้าจะฟังได้ยากมาก...แต่ชอบพวกภาษาญี่ปุ่นโบราณแฮะ เวลาอ่านการ์ตูนก็รู้สึกชอบนะคะ แต่พอได้มายินเป็นเสียงว่า อ้อ เวลาอารมณ์แบบนี้เขาออกเสียงอย่างนี้นะ ฟังแล้วแสบดีอะไรทำนองนั้น แล้วที่ลำบากอีกเรื่องก็เรื่องยศตำแหน่ง ที่เวลาเขาเรียกกัน เพราะไม่รู้ว่ามันเป็นชื่อจริง ๆ หรือเป็นยศกันแน่ บางทีฟังแล้วก็ไม่รู้หรอกว่าใหญ่เล็กแค่ไหนอ่ะคะ (^^;
แล้วก็อีกอย่างประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นไม่กระดิก พูดตามตรงว่าตอนที่เรียนคอร์สภาษาเขาก็มีสอนนะ แต่ไม่รู้เรื่องเลยค่ะ ใครตาย ใครทำอะไรจำได้แค่พอรู้จักเฉพาะที่ดังสุดๆ อย่างโอดะ โนบุนากะหรือโตคุกาว่า อิเอยาสึเท่านั้นเอง นอกนั้นก็สะเปะสะปะไปเรื่อย.....

--------------------------------------------------------------------------------

ง่า ไม่รู้ว่าเอนทรี่ก่อนจะทำให้หลายๆ ท่านตกใจหรือเปล่า ถ้าทำให้รู้สึกไม่ดีก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ (^^;
จริง ๆ แล้วปัญหายังไม่ได้หนักหนาอะไรหรอกค่ะ เพียงแต่อยากจะขอกันไว้ก่อน เพราะก็เริ่มเห็นขึ้นมาปละปลายแล้วและขออนุญาตว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นจะขอลบคอมเม้นต์ออก ซึ่งต้องขอบคุณทุก ๆ ท่านมากค่ะ ที่เข้าใจและให้ความร่วมมือ m(_ _)m

_________________

HalO_Of_AngelS พิมพ์ว่า:

Lil' Mai พิมพ์ว่า:

ร่านท้านรกRe.2 พิมพ์ว่า:

จักรพรรดินี โบอา แฮนค็อก พิมพ์ว่า: