เจ๊อยากให้น้องหยก คิดแค่ว่า คิดเห็นเหมือนเขาคนนั้นเป็นพี่น้อง เพื่อนเราอะไรแบบนั้น แต่เคยไหมบางทีคนในสายเลือดคนใกล้ตัว คนที่เรารักก็ทำให้เราอยากตะโกนและจัดการ "บางอย่าง" ให้เขาได้รุ้ตัว จะด้วยวิธีค่อยๆบอก ขาดการติดต่อ หรือแยกกันซักพัก ทุกวิธีมันมีลิมิตค่ะ และมีการทำอย่างค่อยเป็นค่อยไป แต่อย่างีท่บอกต้องเด้ดขาด
เจ๊ก้อยากให้คิดดีๆ และเลือกช่วงเวลาที่หมาะสมค่ะ ค่อยๆแยกตัว ค่อยๆทำเป้นเหมือนเรายุ่งๆก่อนในระยะแรก เรามีอะไรต้องทำ อยู่กับเพื่อน เรียน งาน เที่ยวบ้าง เอาให้ธรรมชาต ไม่ดูตีตัวออกห่างจนน่าเกลีด แล้วพอสักระยะก็ค่อยเด็ดขาดไปเลย หายไปนานๆ ไม่ต้องโทรไปก่อน ถ้าเขาโทรมา ห้ามหนีนะคะ คุย แต่ให้บอกไปเลย ว่า "เออ เรามีอะไรจะคุยด้วย" แล้วทีนี้ก็พูดเลย แต่ต้องให้ละเอียดอ่อนและนุ่มนวลนะคะ
ส่วนฝ่ายนู้นเค้าจะรีแอคชั่นกลับมายังไงก็ถือว่าเป็นเวรกรรมนะคะ เค้าดีมา เข้าใจเรารับได้ เราก้รุ้สึกบาปน้อยหน่อย ถ้าเค้าดราม่าและวีนหรือเงียบ ทิ้งทวนความเจ็บปวดผ่านความสงบให้เรารุ้สึกโคตรบาป อันนี้ก็ถือว่าเราใช้กรรมมาแบบนี้
เอาใจช่วยทั้งเค้าคนนั้นและน้องหยกค่ะ
_________________
