นาโอ พิมพ์ว่า:

อีกไม่นาน สิ่งสร้างแรงบันดาลใจขั้นสุดยอด จะออกมา

สวยเลือกได้

คุณหญิงเจมส์ พิมพ์ว่า:

เคยเป็นแบบนี้ ณ ช่วงเวลาหนึ่ง(เมื่อนานมาแล้ว) เหมือนกันค่ะ ตอนนั้นติดบอร์ดมาก ต้องเข้าเช้า กลางวัน เย็น หรือตอนไหนที่มีเวลาว่างก็จะเข้ามาเล่นในบอร์ดตลอดค่ะ เคยคิดสงสัยเหมือนกันค่ะว่า สมาชิกเก่าๆหายไปไหนกันหมด หรือทำไมเค้าถึงไม่เข้าบอร์ดหรือรีพลายแบบเราบ้าง หรือบางคนก็หายหน้าหายตาไปเลยซักพักนึง ... ทำไมเค้าหายไป เค้าไม่คิดถึงบอร์ดบ้างหรือ บลาบลาบลา

จนตอนนี้เข้าใจแล้วค่ะ มันเหมือนกับจุดอิ่มตัว ให้ความรู้สึกที่แบบ พอแล้ว ไม่ต้องการแล้ว ะฉะนั้นอารมณ์แบบนี้จะมีไปซักพักนึง จนกระทั่งเรารู้สึกพอแล้ว เราจะเข้าใจว่าทำไมเราถึงไม่รู้สึกอยากรีพลายอะไรเลย รวมถึงหลายๆอย่างด้วยนะคะ ไม่ว่าจะเป็นสมาชิกบอร์ด คำรีพลายต่างๆทั้ดีและไม่ดี แต่ยังไงก็ยังรู้สึกว่าบอร์ดนี้ยังคงเป็นบ้านอยู่เสมอๆค่ะ

ไม่ได้เข้าบอร์ดมานาน อยากทำความรู้จักกับเพื่อนๆใหม่จังค่ะ

พระนางแมรียา พิมพ์ว่า:

คุณหญิงเจมส์ พิมพ์ว่า:

เคยเป็นแบบนี้ ณ ช่วงเวลาหนึ่ง(เมื่อนานมาแล้ว) เหมือนกันค่ะ ตอนนั้นติดบอร์ดมาก ต้องเข้าเช้า กลางวัน เย็น หรือตอนไหนที่มีเวลาว่างก็จะเข้ามาเล่นในบอร์ดตลอดค่ะ เคยคิดสงสัยเหมือนกันค่ะว่า สมาชิกเก่าๆหายไปไหนกันหมด หรือทำไมเค้าถึงไม่เข้าบอร์ดหรือรีพลายแบบเราบ้าง หรือบางคนก็หายหน้าหายตาไปเลยซักพักนึง ... ทำไมเค้าหายไป เค้าไม่คิดถึงบอร์ดบ้างหรือ บลาบลาบลา

จนตอนนี้เข้าใจแล้วค่ะ มันเหมือนกับจุดอิ่มตัว ให้ความรู้สึกที่แบบ พอแล้ว ไม่ต้องการแล้ว ะฉะนั้นอารมณ์แบบนี้จะมีไปซักพักนึง จนกระทั่งเรารู้สึกพอแล้ว เราจะเข้าใจว่าทำไมเราถึงไม่รู้สึกอยากรีพลายอะไรเลย รวมถึงหลายๆอย่างด้วยนะคะ ไม่ว่าจะเป็นสมาชิกบอร์ด คำรีพลายต่างๆทั้ดีและไม่ดี แต่ยังไงก็ยังรู้สึกว่าบอร์ดนี้ยังคงเป็นบ้านอยู่เสมอๆค่ะ

ไม่ได้เข้าบอร์ดมานาน อยากทำความรู้จักกับเพื่อนๆใหม่จังค่ะ

สวัสดีค่ะ เราเพิ่งมาใหม่ได้ไม่ถึงสัปดาห์

คุณหญิงเจมส์ พิมพ์ว่า:

เคยเป็นแบบนี้ ณ ช่วงเวลาหนึ่ง(เมื่อนานมาแล้ว) เหมือนกันค่ะ ตอนนั้นติดบอร์ดมาก ต้องเข้าเช้า กลางวัน เย็น หรือตอนไหนที่มีเวลาว่างก็จะเข้ามาเล่นในบอร์ดตลอดค่ะ เคยคิดสงสัยเหมือนกันค่ะว่า สมาชิกเก่าๆหายไปไหนกันหมด หรือทำไมเค้าถึงไม่เข้าบอร์ดหรือรีพลายแบบเราบ้าง หรือบางคนก็หายหน้าหายตาไปเลยซักพักนึง ... ทำไมเค้าหายไป เค้าไม่คิดถึงบอร์ดบ้างหรือ บลาบลาบลา

จนตอนนี้เข้าใจแล้วค่ะ มันเหมือนกับจุดอิ่มตัว ให้ความรู้สึกที่แบบ พอแล้ว ไม่ต้องการแล้ว ะฉะนั้นอารมณ์แบบนี้จะมีไปซักพักนึง จนกระทั่งเรารู้สึกพอแล้ว เราจะเข้าใจว่าทำไมเราถึงไม่รู้สึกอยากรีพลายอะไรเลย รวมถึงหลายๆอย่างด้วยนะคะ ไม่ว่าจะเป็นสมาชิกบอร์ด คำรีพลายต่างๆทั้ดีและไม่ดี แต่ยังไงก็ยังรู้สึกว่าบอร์ดนี้ยังคงเป็นบ้านอยู่เสมอๆค่ะ

ไม่ได้เข้าบอร์ดมานาน อยากทำความรู้จักกับเพื่อนๆใหม่จังค่ะ

MC พิมพ์ว่า:

ประมาณ 2005-2006 พีคจริงๆ สนิทกันเยอะมาก คือทุกคนในบอร์ดรู้จักกันหมด โทรคุยกัน มีตติ้งกัน
เหมือนกะเทยได้เจอเพื่อนกะเทยด้วยกันอ่ะแหละ เราเองก็เพิ่งปล่อยสาวแตกก็ตอนนั้น
แชร์ความรู้สึกกันได้ ไรงี้ รู้สึกสะบายใจมากๆอ้าช่วงนั้น