มาดามจ๊อกกาโล่ พิมพ์ว่า:

อันนี้มันเป็นเรื่องปัจเจกนะค่ะ ถ้าจะถามว่าชอบเพราะอะไร หลายๆคนคงมีเหตุผลส่วนตัวจะตอบร้อยแปดพันเก้า

แต่หากจะถามว่าทำไมกลุ่มเพศที่สาม นับไปจนชะนีมากมายและเด็กเกือบทั่วโลกถึงได้ยึดและชอบอีมารายห์และมาดอนน่ามากๆ อันนี้จะตอบง่ายกว่า การประสบความสำเร็จระดับตำนานของทั้ง 2 นางนี้ไม่ใช่เรื่องตลกและต่อให้ใครข่มกันระหว่างแฟนคลับทั่งสองนางด้วยสถิติประสาทและการยอมรับในความเป้นศิลปินของพวกนางอย่างไร ระดับของพวกนางก้ไม่ตกหายไปไหนอยุ่ดี

อย่างแรกก็คือพวกนางเป็นกระบอกเสียงแห่งยุคสมัยที่การแบ่งแยกเรื่องสีผิว ศาสนา เชื้อชาติเพศและระดับสังคม อย่างชัดเจน ตลอดมาเรื่อยๆในสังคมที่ผู้ชายและคนขาวเป็นใหญ่ ฉะนั้นการที่ผู้หญิง ทั้งมารายห์ที่เป็นลูกผสมไอริชและแอฟริกันเมกัน และมาดอนน่าที่เป็นอิตาเลี่ยนและเมกัน ซึ่งเป้นชายขอบสังคมในเมกันยุค 90 มาร้องเพลงถึงเรื่องเพศเสรีและการประกาศจุดยืนของเพศแห่งศิลปินพลังหญิงเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่และน่านับถือมากๆนะคะ ไม่ว่าจะในแง่วันธรรมพ๊อพที่ส่งผลให้เกิดแรงบันดาลใจหลากหลายและการเปิดทางมิติใหม่ๆใหวงการดนตรีที่ยุคนั้นมีแต่ดนตรี ร็อคแอนด์โรลและบับับเบิลกัม พ๊อพ เกริ์ลกรุ๊ปบอยแบนด์กับดนตรีนิวเวฟที่ยังไม่นิยมในทุกวันนี้ เจ๊แม่เป็นหนึ่งในตำนานที่ยังมีชีวิตอยุ่ในโลกแห่งศิลปะ มีหลายมหาลัยทั่วโลกเปิดสอนเกีย่วกับแขนงการตีความนัยยะแห่งบทบาทที่มาดอนน่ามีต่อประชาธิปไตย การมองโลกทัศนคติต่อสังคม ศิลปินหลายๆท่านก้ได้เจ๊แม่เนี่ยแหล่ะเป็นต้นแบบบในงานมากมาย

คิดดูสิค่ะ ศิลปินอย่างเจ๊แม่ร้องเพลงก้ไม่ได้ดี เต้นก้ไม่เก่ง หน้าตาก้ธรรมดา ทำเพลงก้ไม่ได้เก่งกาจหาตัวจับได้ยากอะไร แต่ทำไมถึงส้รางสรรค์ผลงานระดับขึ้นหิ้งให้คนทั่วโลกยอมรับและสรางการจดจำยาวนานมาตลอดเกือบ 30ปีได้

ไม่ใช่อัจฉริยะแล้วจะเรียกว่าอะไร ???
แค่นี้ก้น่าจะพอแล้วสำหรับการที่จะเป็นแรงดึงดูดให้คนหันมาหลงรักและชอบในตัวเจ๊ ยังมีอีกหลายร้อยเหตุผลอะนะ

เด๋วมาต่ออีมารายห์

=[B]luEDoGu[T]= พิมพ์ว่า:

หืม