วันนี้เราไปสอบฝึกงานที่เกษตรมา เห็นคนมาสอบเยอะแยะมาก
มันก็กดดันอ่ะนะ คนสอบ 3000 กว่า รับแค่ประมาณ 200
แต่เราก็ชิวๆนะ เราำไม่ได้มีอาการตื่นเต้นเลยด้วยซ้ำ (อาการก่อนเข้าห้องอ่ะนะ)
พอบ่ายโมงเข้าไปในห้องสอบ กรอกนู่นนี่นั่นเสร็จเรียบร้อย
เค๊าให้เริ่มทำตอนบ่ายครึ่ง แต่มันยังไม่ถึงเวลา
เราก็นั่งเฉยๆไม่ได้ทำไร พอสัก บ่าย 20 เรารู้สึกว่าเราปวดหัวอะ
ก็เลย ทำสมาธิหำหนดลมหายใจ ไปเรื่อยๆ เผื่อจะหาย
พอถึงบ่ายครึ่งมันก็ยังไม่หายอะ แต่เราก็ต้องทำข้อสอบแล้ว
ตอนเริ่มทำข้อสอบ เปิดดู โหย ยากมาก ข้อสอบเอเนตชิดซ้ายไปเลย
พวกหนังสือข้อสอบย้อนหลัง อังกฤษ วิทย์ เลข สู้ไมไ่ด้สักข้อ
ยากจริงๆ เราก็พอทำได้บางข้อ ได้บ้างไม่ได้บ้าง
แต่ประเด็นคือ เราปวดหัวมากขึ้นๆๆๆ เราฝืนทำอ่ะ ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว
เราฝืนมาได้ 1 ชม. ทรมานมากๆ พอเข้า ชม.ที่ 2 เราจะอ้วกเลยอ่ะ
ทรมานมากๆ น้ำตาเราจะไหล ตาแบบเบลอๆด้วยน้ำตาแล้ว เราเสียใจมากเลยอ่ะ
เราไม่ได้ตื่นเต้น หรือเคร่งอะไรก่อนสอบเลยนะ แต่เราไม่เข้าใจ
ทำไมต้องมาเป็นตอนนี้
เราทนไม่ไหว เราเลยกามั่วไป 50 กว่าข้อได้ ข้อที่เราทำไปแล้วก็ไม่ได้ตรวจทาน
เพราะปวดหัวมากๆ เราจะอ้วกให้ได้เลย เค๊าก็ไม่ให้ออกจากห้องสอบ
พอกามั่วเสร็จ ก็ส่งข้อสอบแล้วออกจากห้อง แล้วก็กลับบ้านเลย
ตอนอยู่บนรถ เอาพารากินไปแค่เม็ดเดียว แล้วก็หลับประมาณ 15 นาทีได้
เชื่อมะ อาการปวดหัวหายเป็นปลิดทิ้ง
โหย ไม่อยากจะเชื่อ เราไม่เข้าใจ เราเป็นอะไรเนี่ย เกิดอะไรขึ้นนะ
เรางงมาก เฮ้ออออ เสียใจอ่ะ
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
ตอนสอบควรจะแดกพาราเข้าไป จบ...
_________________










สู้ๆ

