Dhoom_girls พิมพ์ว่า:

ศักยภาพอัลบั้มนี้สูงมากเลยนะค่ะ ขอยกให้เปนอัลบั้มที่ดีที่สุดของติ๊เลย ติ๊สื่อถึงอารมหม่นๆ ของด้านมืดของชีวิตเธอ เธอนำประสบการณ์เหล่านี้มาเรียบเรียง เสียงประสาน เปนบทเพลงที่ทำให้ทุกคนต้องหันมามองเธออีกครั้ง อัลบั้มนี้ชีมีทุกแขนงนะค่ะ อาร์แอนด์บี ฮิปฮอป อันเดอกราว บลู โซล หรือแม้กระทั้งฮาร์ดร็อค ชีก้อฝาดหมดทุกหย่อมหญ้าค่ะ แต่ทั้งหมดกลับอยู่บนพื้นฐานเอกภาพเดียวกันทั้งหมด น้อยคนที่จะทำได้นะค่ะ และที่สำคัญที่ต้องพูดถึงเลยคือเสียงร้องค่ะ อีติ๊ใช้เสียงควายๆ ของเธอได้เปนประโยชน์มากค่ะ ทั้งแหก ทั้งบีบ ทั้งเค้น สุดๆ ไปเลย อัลบั้มนี้อาจไม่ลงตัวเท่าที่ควรนะค่ะ แต่ก้อปฎิเสธไม่ได้เลยว่ามันคือ 1 ในอัลบั้มที่ดีที่สุดในประวิติศาสตร์เพลงพ็อพ

ป.ล.อีติ๊เหมือนกิ้งก่าลอกคราบเลยนะค่ะ ชีจะเปลี่ยนลุคไปเปนอะไรอีก สักวันหล่อนตันแน่นอนเสร็จแล้วหล่อนจะมามุกกลับไปสู่จุดเริ่มต้น ไปทำเพลงพ็อพแบบมาดอนน่าแน่นอนค่ะ ฟันธง

ในแง่ของภาคดนตรีอาจจะไม่ใช่อัลบั้มที่ดีที่สุดของคริสทิน่าน่ะค่ะแต่เรื่องภาพรวมศักยภาพอะไรหลายๆอย่างเจ๊เห็นด้วยว่าอัลบั้มนี้เนี่ยแหละสมควรที่สุดที่จะเป็นตัวแทนที่ตอบความเป็นคริสทิน่าในระยะยาวได้มากที่สุด เจ๊ก็ทึ่งนะคะที่ภาคดนตรีในอัลบั้มนี้หลากหลายแนวมากๆแต่เอกลับทำออกมาได้ลงตัวและกลายเป็นเอกภาพเดียวกันอย่างถึงขีดสุด น้อยคนจริงๆแหละค่ะที่จะทำได้แบบนี้ไม่เชื่อดูอย่างบริทนีย์ใน อิน เดอะ โซน หรือไม่ก็ที่แย่ๆไปเลยอย่างเจสซิก้าในพับบลิค แอฟแฟร์น่ะค่ะ หึหึหึหึ ส่วนตัวเจ๊ว่าอัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มเพลงพ็อพที่ดีมากๆค่ะแต่ถ้าให้มาจัดอันดับอัลบั้มที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์เพลงพ็อพนี่ก็ เอ่อ มันกต้องลองค่ะอีติ๊ติดแน่ๆค่ะแต่ไม่รู้ว่าจะติดอยู่ที่เท่าไรแค่นั้นเองสำหรับเจ๊นะ

ป.ล. เจ๊ว่าในเรื่องของภาพลักษณืนี่มีสิทธิ์สูงค่ะที่จะตันเช่นเดียวกับภาคดนตรีไงคะ ถ้าอัลบั้มหน้าเอย้อนกลับมาทำพ็อพจริงๆก้เป็นสัญญาณบอกเหตุแล้วล่ะค่ะอาจจะหมดมุขชั่วคราว แต่ก็อีกแหละค่ะพ็อพของอีติ๊มันก็ไม่บอกมาให้กระจ่างว่าจะเป็นพ็อพแบบไหนเพราะทุกอัลบั้มของอีติ๊มันก็จัดอยู่ในหมวดพ็อพหมดนั่นแหละค่ะ ส่วนตัวเจ๊อยากให้อีติ๊ทำเพลงแนวคลาสสิค ดิสโก้หรือไม่ก็ทำแนวแบบฮิพฮอพคลับแดนซ์แรงๆไปเลยน่ะค่ะ หึหึหึหึ


_________________

พระนางแมรียา พิมพ์ว่า:

อัลบัมนี้สามารถฟังได้ทุกเพลงจริงๆ
แต่ลุคกะหรี่อีติ๊มันดูฉาบฉวย เฟคๆ และไม่คลาสสิคเลย
ก๊อปภาพลักษณ์นางแบบ penthouse มาชัดๆ

ต่อๆค่ะ ชอบที่สุดคงเป็น The Voice Within' กะ Walk Away
อีติ๊เป็นเซียนเรื่องการให้อารมณ์จริงๆ

Keep Singing My Song เป็นเพลงที่อีติ๊เบลท์เสียงเต็มได้สูงที่สุดของชีรึป่าว ไม่แน่ใจ

ในเรื่องลุคของอีติ๊นี่ส่วนตัวเจีเห็นด้วยค่ะว่าเฟคมากๆๆๆๆ คือดูแล้วรู้เลยว่าฉาบน่ะค่ะแต่อย่างไรก็ตามต้องนับถือความสามารถในการสวมบทบาทของอีติ๊นะคะว่าฉาบได้เนียนพอดู อย่างไรก็ตามคงจะปฏิเสธไม่ได้น่ะค่ะว่ามันเป็นลุคที่สร้างความสำเร็จในระยะยาวให้แก่อีติ๊อย่างมากส่วนตัวเจ๊ว่าคลาสสิคกว่าลุคมาริลีน มอนโรในอัลบั้มล่าสุดอีกน่ะค่ะ หึหึหึหึ ในแง่ของการเป็นที่พูดถึงโจษจันและก่นด่าในระยะยาวนี่อีติ๊ลุคนี้กินขาดที่สุดในชีวิตการทำงานของเธอน่ะค่ะ แต่ก็ไม่แน่นะคะในอนาคตอาจจะมีลุคอื่นมาทำลายสถิติก็ได้

เรื่องKeep On....นี่เจ๊ก็ไม่แน่ใจอ่ะค่ะ แต่ถ้าเต็มที่ที่สุดในอัลบั้มล่ะก็มีสิทธิ์


_________________

มาดามจ๊อกกาโล่ พิมพ์ว่า:

กรี๊ดดดดดดดดด นังหนูของเจ๊รีวิวได้เด็ดและถึงมากๆ
ขอปรบมือดังๆให้แล้วก็กอดงามๆแน่นๆให้อีกหนึ่งฟอดกับหอมหวานๆจากเจ๊คนสวยคนนี้ย์

ส่วนตัวอัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่เหมือน Blackout ของบริทนี่ย์ในแง่ที่คนฟังเพลงคาดไม่ถึงเลยว่าอัลบั้มของดิว่าเด็กๆ(ที่กำลังจะโต)จะทำออกมาได้ดีขนาดนี้

แต่ถ้าวัดในแง่การนำเสนอ ธีมอัลบั้ม ผู้ร่วมงานเนื้อหาแล้วก็แนวดนตรี อีตี๊ดูจะกินขาดยริทนี่ย์อยู่มาก แล้วด้วยภาพลักษณ์กับการตลาดของต้นสังกัดเองก็ปรุงจนอีตี๊เหมือนนางแบบนิตยสารเพลย์บอยที่เอามาร้องคาบาเร่ห์ อัลกาซ่าร์โชว์ยังไงนยังงั้งน เริ่ดถูกใจกระเทยและเกย์เป้นที่สุด

เพลงที่โดดเด่นและโดนมากๆสำหรับนักฟังเพลงกูรูทั้งหลายคงหนีไม่พ้น 3 คาราวานโซลทรงพลัง Keepin' on singin' my song เพียวโซลบัลลาดเน้นดนตรีสดผสานคีย์บอร์ดคอร์ทดิบๆเข้ากับเสียงประสานไสตล์ดนตรีเออร์บันแบบโมทาวน์ ดูจงใจจะคารวะ เจมส์ บรานว์ และ สตีวี่ วอนเดอร์อย่างมีระดับ ด้วยเนื้อหาและการวางเสียง ส่วน Soar ก็เป็นพ็อพชั้นเยี่ยมที่มีส่วนผสมของกอสเพล บลูส์ โซล ปลายยุค 60 - 70 อย่างที่เอาไปเปิดประกอบเป็นสกอร์หนัง ดราม่าคลาสสิคๆของพวก All about eve หรือ Yours mines & Ours เนียนๆ ได้สบายๆ และสุดท้ายที่ยกให้เป็น"อไลท์ของอัลบั้มเลยก็คงหนีไม่พ้น I'm Okay ที่เหมือนถอดวิญญาณร้องใส่อารมณ์สุดเด้วยริฟสำเนียงกีต้าร์บลูส์ดิบๆประกอบกับเสียงสังเคราะห์หลอนๆและการมิกซ์เสียงร้องให้ดูด้านๆไสตล์แอมเบี้ยนอย่างพวกเพลง กอธิค ร็อค เป็นหนึ่งในเพลงที่ดีที่สุดตลอดชีวิตการเป็นศิลปินของเธอเลยทีเดียวน่ะค่ะ

ส่วนเพลงอื่นๆก็จัดอยู่ในขั้น "ดี" เกือบยกอัลบั้ม ทั้งพ็อพละตินสนุกในInfatuation หรืออาร์แอนด์บีสตรีท กลิ่นฮิพฮอพเท่ห์ๆเนื้อหาเชิดชูเพศแม่และกว้างถึงขนาดว่าเป็นเพลงที่บอกให้ทุกดคนอย่าไปยอมให้ใครมากดหัวเราตำกว่ามัน อย่าไปยอมให้ใครมาทำอะไรเราได้ ถึงเราจะอ่อนแอหรือฐานะทางสังคมด้อยกว่า เรื่องศักดิ์ศรีมันวัดกันไม่ได้แค่ชื่อนามสกุลหรือยศฐาบรรดาศักดิ์ใน Can't hold us down และ Make Over

Dirrty กับ Get Mines Get Yours ก็เนื้อหาสกปรกได้ใจสาวก๋ากั๋นกร้านโลกอย่างมาก ตีวดนตรีก็เข้าไปกับเดนื้อหาอย่างกลมกลืนจวบไปจนส้รางภาพรวมอัลบั้มหใขงเเรงหลากหลายมากขึ้น ทั้งสรรพสำเนียงอันเดอร์กรานด์ฮิพฮอพ ฟังก์ ไปจนถึง ดิสโก้แบบโมทาวน์ในเพลงหลังที่ติดกลิ่นโอลด์ สคูล พ็อพเรโทร อย่างฉาบๆ แต่ก็ถือเป็นการพยายามที่ไม่น่าเกลียด

Fighter กับ Lovin me 4 me และ Impossible ถือเป็นสามเพลงที่"ดำ" รองลงมาจาก 3 เพลงคาราวานตัวแม่ของอัลบั้ม แต่มีการเรียบเรียงและท่อนคอรัสที่เป็นพ็อพมากว่า และไพเราะติดหูถูกใจคอพ็อพมากกว่า ในเพลงเเรกเป็นโซลร็อคแอนด์โรลย้อนยุค ไสตล์ ณอน เจ็ท ปนๆ เลท ซัปเปลลิ่ง ส่วน 2เพลงหลัง เป็นโซลอาร์แอนด์บี บลูส์เข้มข้นที่ต้องยอมรับว่าอิทธิพลดนตรีของหนู กุญแจเข้ามาครอบงำอย่าเงี่ลยงไม่ได้จริงๆ ที่จพะดีกว่าหนูคีย์ก็คือ การถ่ายทอดของอีตี๊ที่ดูธรรมชาติ แอสระ และถึงกว่า ไม่มานั่งตะเบ็งเเตะโน้ตเป๊ะๆ แอดลิปตรงนั้นตรงนี้ ออกแบบมาจนประดิษฐ?จนเกินไปเท่านะน

ในส่วนบัลลาด Beautiful ถือเป็นพ็อพบัลลาดที่มีลูกดเล่นของดนตรีหลายแนวเข้ามามีส่วนผสมค่อนข้างมากแต่ให้ผลที่ตรงกันข้ามนั้นคือไม่รกแต่กลับกลายเป้นลื่นไหลไปกับ เคืร่องปรุงแต่งทั้ง โซล บลูส์ ร็อค และ ครันทรี่ย์ ปรับเข้ากันจนเป้นเมนสสรียมบัลลาดทรงพลัง เนื้อหาบาดใจและชาญฉลาดที่สุดในรอบหลายๆปีของโลกเพลงพ็อพ

Walkawy ก็เป็นอีกหนึ่งในแทร็คที่กล้าหาญมากๆกับ โซลบัลลาดเข้มข้นเนิบนาบกระชากอารมณ์กับการร้องที่โดดเด่นไม่แพ้ดนตรี ทั้งการซิอยโน้ต 3 - 4 ตัวในท่อนเดียว การอิมโพรไวซ์แอดลิปอย่างมืออาชีพ การวางเสียง เอื้อนคำต่อโน้ตไปจนถึงลูกล่อลูกชนในการกรีดร้องและเเค้นเสียงเฮดโทนไปเชทและกลับมากลับไปแบบที่ฟังแล้วต้องปรบมือให้

นางมาลัยฟังเพลงนี้ของอีตี๊คงอารมณ์เสียและหงุดหงิดเป้นเเน่แท้ที่ตัวแม่อย่างหร่อนเจอท้าชนซะขนาดนี้

ส่วน The voice within นี่เป็นพ็อพบัลลาดอลังการไสตล์ดิว่ากะขาย ทั้งเนื้อหาทำนองและท่อนคอรัสโดดเด่นมากๆ จนไม่แปลกใจที่มันจะเป็นซิงเกิ้ลได้ซักวันในอัลบั้มนี้

ส่วน Underappeciated เป็นหนึ่งในแทร็คที่เจ๊ชฃอบเกือบมากที่สุดในอัลบั้ม รองๆจาก 3 คาราวาน เพราะมันเป็นโอลโ สคูล อาร์แอนด์บี ติดฟังก์โซลอ่อนๆ เท่ห์ๆ เนื้อหาก็ฉลาดและโดดเด้งออกมาจากเพลงอื่นๆดี เป็นเพลงที่เรื่อยๆแต่มาสะกิดตรงรายละเอียดของดนตรีที่เรียบๆนี่เองนั่นแหล่ะ

สรุปก้คืออัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มเพลงพ็อพ ที่มีศักยภาพสูงค่อนข้างมาก ถ้ามีการถกถึงศิลปินหญิงที่มีอัลบั้มที่น่าสนใจตลอดช่วงยุค 2000 อัลบ้มนี้จะต้องติดอันดับอย่างแน่นอน

ต๊ายยยย เจ๊รีพลายได้เริ่ดมากค่ะชนิดที่หนูอ่านแล้วหายใจหายคอไม่ทันรวบรวมสติตอบไมถูกเลยทีเดียว งั้นก่อนอื่นขอรับกอดและหอมจากพี่สาวคนสวยก่อนที่น้องสาวคนนี้จะมอบเฟรนซ์คิสประกบปากแบบที่มาดอนน่ากับบริทนีย์ทำกันเป็นที่ฮือฮาในงานเอ็มทีวีเมื่อหลายปีก่อนนะคะ

ส่วนตัวแล้วเห็นด้วยกับเจ๊มากๆนะคะว่างานของทั้งคริสทิน่าและบริทนีย์มีพัฒนาการขึ้นอย่างมากจนฟังแล้วแอบตกใจว่าตายแล้วนังสองคนน้มันใช่อีสองคนที่ร้องเพลงพ็อพกล่อมเด็กสมัยเดี๊ยนแตกเนื้อสาวรึเปล่าเนี่ย ส่วนตัวแอบปลื้มสองนางนี้มากๆที่พวกเธอมีแต่ก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆและออกมากี่งานก้ไม่เคยทำให้ผิดหวังค่ะได้งานดนตรีที่สูงเกินมาตรฐานจากสองนางนี้ตลอด แม้แต่อัลบั้มล่าสุดที่อีบริททำออกมาตอนยังไม่หายบ้าก้ถือว่าดีเข้าขั้นจนกลายเป็นงานที่ดีที่สุดจากหล่อนไปอีกคิดดูแล้วกัน หึหึหึ ส่วนเพื่อนร่วมสังเวียนที่เหลือในยุคแรกอย่างเจสซิก้านี่ก็รอลุ้นอัลบั้มล่าสุดอยู่ค่ะแต่แหมเท่าที่ติดตามงานเพลงของวเธอมีลุ่มๆดอนๆไม่สม่ำเสมอเลยเนอะ ส่วนแมนดี้ก็ดันมาเปล่งประกายเจิดจรัสแสบตาต้องใจเอาอีตอนอัลบั้มล่าสุดอีก เฮ้อ

กรี๊ดๆๆๆๆๆๆ เจ๊ขาเราคิดตรงกันเลยอ่ะค่ะว่าส่วนตัวเรื่ององค์ประกอบในการนำเสนองานดนตรีคิดว่านี่ส่วนตัวเองก็คิดว่าคริสทิน่าแข็งกว่าบริทนีย์อยู่มากในหลายๆด้านเลยทีเดียว แม้ว่าเครดิตความเป้นซูเปอร์สตาร์อาจจะไม่แรงเท่าแต่ถ้าตัดสินด้วยหูด้วยตาและใจที่ไม่ได้ถูกปิดกั้นแล้วก็คงต้องซูฮกอีติ๊ล่ะค่ะว่าตอนนี้เธอดำรงอยุ่ในสถานภาพแนวหน้าของแถวจริงๆ อันนี้คงเกี่ยวกับศักยภาพในน้ำเสียงและแนวเพลงของอีติ๊เองที่สามารถฉีกอะไรออ กไปเล่นในระยะยาวได้มากกว่าน่ะค่ะ แล้วจากโพลส่วนตัวที่ไปสำรวจจากพวกเกย์ เก้ง กะเทยและบรรดาสารพัดชนิดชาวสีม่วงแถวซอยสอง ซอยสี่ ยันอะโกโก้บาร์น้ำแถวสุรวงศืระหว่างบริทนีย์กับคริสทิน่าในฐานะเทพีชาวสีม่วงนี่ รู้สึกคำตอบที่ได้รับกลับมากว่าร้อยละ98ดูท่าทางจะปลื้มอีคริสทิน่าออกนอกหน้านอกตากว่าน่ะค่ะ นี่ประสบการณ์ตรงตัดสินค่ะไม่ได้เมคไม่ได้กุสาบานได้ เด่วหนุจะลองขยายโพลไปสำรวจแถวๆทองหล่อ ข้าวสาร และก็แคลิฟอร์เนียดูค่ะ หึหึหึหึ แต่แหมคำตอบแรกที่ส่วนใหญ่จะหลุดจากปากทุกคนนี่ไม่มาดอนน่าก็ไคย์ลีย์นะคะอีเจ๊สองคนนี้ไปทำอะไรกับชาวเกยืเอาไว้ในชาติที่แล้วคะเนี่ย

ส่วนตัวในเรื่องเพลงเห็นด้วยนะคะว่าเพลงที่โดดเด่นเอามากๆในอัลบั้มนี้คงหนีไม่พ้นKeep On Singin' My song กับ Soar ฟังครั้งแรกก็เห็นทีเด็ดเลยค่ะ แต่ตอนฟังครั้งแรกออกจะงงๆนะคะเจ๊เพราะหนูไม่คาดคิดว่าอีติ๊จะหาญกล้าทำเพลงดิบๆสไตล์เออร์บันแบบพวกโซล กอสเพล บลูส์อะไรพวกนี้เอาจริงๆน่ะค่ะ แต่อย่างไรก้ตามถอว่าผลลัพธ์ที่ได้ออกมาเหนือชั้นนะคะรองรับกับศักยภาพของอีติ๊ได้อย่างดี แต่ส่วนตัวเสียดายที่น้ำเสียงของติ๊เป็นโซลที่ยังไม่สามารถหลุดจากกลุ่มพ็อพโซลหรือพวกบลูส์อายส์โซลไปได้ถ้าเสียงเธอเป็นโซลที่สามารถดิบได้แบบจอส สโทนนี่คิดว่าจะพาตัวเพลงให้ไปได้ถึงฝั่งสวยกว่านี้มาก อย่างน้อยก็ไม่ต้องเผชิญกับข้อครหาในการใช้น้ำเสียงหลายๆด้าน แต่อย่างไรก็ตามถือว่าเธอทำออกมาได้ดีจริงๆค่ะสำหรับเดี๊ยน ส่วนอีกเพลงที่ชอบมากๆก็คือInfatuation อย่างที่ได้กล่าวไปค่ะว่ามีความพิเศษเป็นการส่วนตัวกับความรู้สึกของเดี๊ยน มาที่Beautifulนี่เห็นด้วยค่ะว่าเป็นบัลลาดที่มีอัจฉริยภาพทางการนำเสนอรอบด้านที่สุดเพลงหนึ่งในทศวรรษสองพัน ส่วนตัวเห็นว่าเป็นแทร็คบัลลาดที่ดีที่สุดของเธอเลยทีเดียวค่ะ

สุดท้ายขอบคุณเจ๊มากๆเลยค่ะสำหรับรีพลายเริ่ดๆและการเสริมความรู้ทางดนตรีหลายๆให้แก่เดี๊ยน ที่สำคัญที่สุดขอบคุณสำหรับรีพลายดีๆที่เสริมให้รีวิวชิ้นน้สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้นนะคะ


_________________

ทำไมไม่เห็นกระทู้นี้ว่ะ

ก็ดีคร่ะ โป๊อล่างฉ่าง น่าจะจัดไปอยู่กระหรี่กลับตัวเหมือนมาดอนน่าอัลบั้ม Erotica นะคร๊ะ

เดี๊ยนชอบ Infatuation คร่ะ Beautiful ก็ดีนะคร๊ะ

อีสามเพลงหลังไพร่มากคร่ะ ฟังไม่เคยชอบซักที

อย่าทำแบบนี้ จ๋าขอ พิมพ์ว่า:

ก็ดีคร่ะ โป๊อล่างฉ่าง น่าจะจัดไปอยู่กระหรี่กลับตัวเหมือนมาดอนน่าอัลบั้ม Erotica นะคร๊ะ

เดี๊ยนชอบ Infatuation คร่ะ Beautiful ก็ดีนะคร๊ะ

อีสามเพลงหลังไพร่มากคร่ะ ฟังไม่เคยชอบซักที

ค่ะ เช่นเดียวกับมารายห์ในหลายๆอัลบั้มหลังด้วยนะคะ เดี๊ยนก็ชอบค่ะInfatuationกับBeautifulจัดว่าเป็นเพลงที่ดีมากๆเลยทีเดียว ส่วนสามเพลงหลังนั้นเดี๊ยนว่าดีมากๆนะคะโดยส่วนตัวแล้วจัดว่าเป็นเพลงอันดับต้นๆเลยที่ชอบ แต่ในเรื่องความเคยชินและรสนิยมอาจจะไม่ถูกใจใครบางคนก็ได้เช่นพวกผู้ฟังประเภทที่เอามารายห์ แครีย์ไว้เป็นมาตรฐานที่สูงที่สุดแล้วของตน แล้วคอยเที่ยวมาแขวะศิลปินคนอื่นอะไรแบบนี้อ่ะค่ะ อันนี้ก็พอเข้าใจทัศนคติและค่านิยมในการบริโภครวมถึงระดับในการประเมินค่าตัวเพลงอยู่ ว่าหล่อนมันระดับไหนน่ะค่ะ


_________________

McQueen พิมพ์ว่า:

อัลบั้มนี้ฟังแรกๆหงายหลังไปเลยน่ะคร่ะ

อีติ๊ฉีกลุคส์เมื่อวันวานเขวี้ยงทิ้งอย่างไม่แยแส[

สทริพส์นี่ชอบยู่หลายแทรก โดยส่วนตัวแล้วชอบ Loving me 4 me

อันนี้เจ๊เห็นด้วยค่ะ ฟังCan't Hold Us Downแทร้คแรกของอัลบั้มครั้งแรกแล้วแบบ แอร๊ยยยยย อะไรเกิดขึ้นกับอีติ๊อ่ะคะ ฟังจนจบอัลบั้มช่วงแรกๆรู้สึกไม่ถูกหูเอามากๆค่ะปรับตัวตามไม่ทันแต่พอเรียนรู้อะไรหลายๆอย่างมากขึ้นฟังเพลงมากขึ้นให้เวลามากขึ้นพอย้อนกลับไปฟังมันแล้วแบบ เออ ดีจัง


_________________

พิม (ลุงนีล) พิมพ์ว่า:

ทำไมไม่เห็นกระทู้นี้ว่ะ

ค่ะ เห็นแล้วชิมิคะ เห็นแล้วก็ถ้ามีอารมณืก็แสดงความเห็นมาได้นะคะ เดี๊ยนไม่กัดหรอกค่ะ น่ะค่ะ


_________________

ตายแล้ว งั้นแสดงว่าเดี๊ยนตั้งมาตรฐานสูงไปสิคร๊ะ ของอีกระหรี่ตัวนี้ต้องเอาไปเทียบกับ กามิกาเซ่ แต่อีติ๊มีข้อต่างก้ตรงที่ว่าร้องเพลงได้น่ารำคาญกว่า