อ้างอิงจาก:
ป.ล.รีวิวชิ้นนี้จะมุ่งการนำเสนอไปที่ผลงานเพลงนะ
หลังจากที่ตอนแรก ได้กล่าวถึงคำว่า The Next... ซึ่งหลายๆคนในโลกนี้มักจะยกคำนั้นคำนี้มาให้อีเด็กดิสนี่ย์ทั้งหลายแหล่ ซึ่งส่วนใหญ่ก็เด็กๆดิสนี่ย์ด้วยกันนี่แหละที่โดนยกมาเป็น The Next (โดยเฉพาะบริท) แต่เชื่อว่าหลายๆคนคงอยากจะฉีกออกจากกรอบ The Next เต็มที แม้ว่าจะออกมาได้ไม่หมดก็เถอะ แต่พวกเขาก็มีแนวทางการเดินของตัวเอง(ที่อาจเป็นทางเดียวกันกับศิลปินรุ่นพี่มาก่อน)
มหกรรมยำนักร้องดิสนี่ย์วันนี้ ขอนำเสนอ มหกรรมยำนักร้องดิสนี่ย์ !!!(+เด็กนอก)
ขอเริ่มจากรุ่น 4 ดรุณีนาง (แต่เป็น DC ไม่หมด) กับรุ่น
Teen Diva
สมาชิก Britney Spears/Christina Aguilera/Jessica Simpson/Mandy Moore
อัลบั้มแรกในชีวิต!!!
ถือว่าเป็นยุครุ่งเรืองของวงการเพลง Bubble Gum POP เลยก็ว่าได้อันเนื่องมาจากอีหนูศิลปินโนเนมนามว่า บริทนี่ย์ ได้สร้างปรากฏการณ์ ออกมาร้องรำทำเพลง Baby One More Time ให้กระหึ่มดังทั่วโลก และกลายเป็น Celeb คนใหม่อย่างไม่ยากเย็น ด้วยผลงานเพลงป๊อป ลูกกวาดๆน่ารักๆนี่แหละทำให้ BOMT เป็นเพลงแรกและเพลงเดียวของบริทที่ได้ No.1 BB มาประดับบารมีไว้
สักประมาณครึ่งปีซิงเกิ้ลที่สองอย่าง Sometime ก็ปล่อยออกมา สูตรสำเร็จจาก BOMT พึ่งหายไป เพลงนี้ขึ้นไปถึงอันดับที่ 21 BB หลังจากนั้นประมาณ2 เดือน ก็มีตัวสกัดดาวรุ่งของบริทย์ออกมา อันได้แก่ อีติ๊ Chistina นั่นเอง
โดยเพลงแรกที่อิติ๊แหกปากคร่ำครวญออกมาเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนชื่อดังอย่าง Mulan นั่นคือเพลง Reflection ซึ่งทะยานเข้าไปสู่อันดับที่ 19 ของ BB แต่ถ้าจะนับให้เป็นซิงเกิ้ลแรกไม่มีเอี่ยวๆจริงๆ ติ๊ก็พาซิงเกิ้ลแรกอย่างเป็นทางการที่ชื่อว่า Genie In The Bottle ขึ้น 1 BB ได้เหมือนกัน
ไม่นานนัก Jessica Simpson ก็ออกอัลบั้มแรกอย่างเป็นทางการ (หลังจากตอนที่ อายุ14 เคยออกอัลบั้มกอสเพลไปหนึ่งอัลบั้มกับค่ายเล็กๆ) I Wanna Love You Forever ซิงเกิ้ลแรกจากอัลบั้ม Swweet Kiss ป๊อปบัลลาร์ดหวานๆ เสียงอลังการณ์เมื่อเทียบกับสองนางด้านบน (ในขณะนั้น เน้น ในขณะนั้น) สร้างอีกหนึ่งปรากฏการณ์แย่งฐานแฟนเพลงบริท (แม้จะไม่มากก็ตาม) แต่ที่แน่ๆเธอได้ฐานแฟนเพลงระดับคนโตจากบัลลาร์ดนี้มาด้วย ตัวเพลงเลยทะยานสู่ 3 BB ได้อย่างไม่ยากเย็น หลังจากนั้นเธอก็หากินกับเพลงนีเพลงเดียว
แน่นอนว่าอีกหนึ่ง Teen DIva ก็ได้ผุดขึ้นมาด้วย Mandy Moore สาวปลาบู่ที่ใครเรียก แม้ว่าเธอจะไม่สร้างปรากฏการณ์อะไรมากมาย ซิงเกิ้ลแรกมาในอันดับที่ 41 BB อย่าง Candy แต่เธอก็ถูกยกให้เป็น Pop Princess กับสามนางด้านบนเมื่อเพลง Candy ถูกปล่อยออกมา
แอบสงสาร Mandy นิดๆ ที่มาหลังสุด มิฉะนั้นเธอจะเกิดกว่านี้ เพราะด้านตัวเพลงเธอเข้าใกล้บริทมากกว่าสองคนที่เหลือเยอะเลย
ซิงเกิ้ลแรก/BB
BS - Baby One More TIme #1
CA - Reflection # 19/Genie In The Bottle # 1
JS - I Wanna Love You Forever #3
MM - Candy#41
และมาดูกันที่ซิงเกิ้ลปิดท้ายอลบั้มแรกของพวกเธอๆทั้งหลาย แน่นอนว่า บริทย์ออกก่อนหลังจากตัดไปแล้ว 4 เพลง เพลงที่ 5 เธฮตัดเพลงป๊อปบัลลาร์ดช้าๆซึ้งๆ "จากก้นบึ้งของหฤทัยที่แตกสลาย" From The Bottom Of My Broken Heart ขึ้นไปในอันดับที่ 14 ตามมาด้วยน้องปลาบู่ที่ตัดไตเติ้ลแทรคอย่าง So Real แต่เป็นอันว่าน้องบู่แมนดี้ ไปเฉิดฉายที่ชาร์ตตต่างประเทศ (ออสเตรเลีย) ซะงั้น ไม่มาตัดที่อเมริกา ก็ได้อันดับที่ 21 ของ ARIA มาประดับไว้ เดือนนึงผ่านไป เจสก็ตัดหน้าอีติ๊ปล่อยเพลง I Think I'm in Love with You ออกมาขยับโยกย้ายกันนิดๆในอับดับที่ 21 ก่อนอีติ๊จะเห็นสำคัญว่าควรจะตัดซิงเกิ้ลสุดท้าย Come on Over Baby (All I Want Is You) มาตะกุยอันดับที่ 1 BB ไปครอง (แรง!!!)
ซิงเกิ้ลสุดท้าย อัลบั้มแรก/BB
BS - From The Bottom Of My Broken Heart #14
CA - Come on Over Baby (All I Want Is You) # 1
JS - I Think I'm in Love with You #21
MM - So Real (-)
อัลบั้มล่าสุด
เวลาก็ผ่านมาเนิ่นนานแสนนาน แต่ละนางก็ได้สร้างวีรกรรม สร้างชื่อเสียง มามากมาย บริท ออกอัลบั้มเก็บเงินกระจายเอาใจขาแดนซ์เต้นไปเต้นมา จนออกมาโกนหัวก่อนออกอัลบั้ม ทำให้แฟนเพลงหวดหวั่นวิตกกังวลว่า "ผมเธอจะยาวทันออกอัลบั้มเปล่าวะ"
ส่วนอีติ๊ก็ใช่ว่าจะน้อยหน้า แปลงร่างไปมายังกะขบวนการเรนเจอร์ 5 สี จนเอ็มวี Dirrty คุณเธอถูกแบนในประเทศไทยเพราะมีคำว่า "การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย"
มาทางด้านเจส นางนี้ก็ออกอัลบั้มถี่ยิบ แหกปากไปมาจนเสียงเสีย เสียงเน่าไปหมด และสุดท้ายที่น้องบู่แมนดี้ที่เรียบง่าย เดี๋ยวเล่นหนัง เดี๋ยวออกเพลง ค่อยๆดังแบบไม่โฉ่งฉ่างซักเท่าไหร่ ยกเว้นเรื่องแฟนที่น้องบู่เคยไปคบหากับตา Andy Roddick อยู่นานถึงสองปี แต่สุดท้ายก็ไปคว้าของเก่าของคู่หูไฮโว ปา-นิโคล มากินซะงั้น
อัลบั้มล่าสุดของแต่ละดรุณีนางแปรเปลี่ยนไปจากอัลบั้มแรกมากมายนัก (ยกเว้นบริทย์ ที่ยังคงป๊อป) อีติ๊มาในมาดคุณนายสาวไฮโซในอัลบั้ม Back To The Basic ส่วนเจสก็พาเสียงเน่าๆมาแอ๊บแบ๊วในเพลงแรกของอัลบั้ม A Public Affair และน้องบู่แมนดี้ที่มาในมาดสาสโฟล์คอัลเทอร์
ติ๊ชิงออกอัลบั้มและตัดซิงเกิ้ลแรกมาก่อนในเพลงที่ชื่อว่า Ain't No Other Man ที่เหล่านักวิจารณืต่างวิจารณืกันว่า "แป้ก" แต่อีติ๊ก็เชิ่ดใส่พุ่งไปถึงอันดับที่ 6 ได้อย่างภาคภูมิใจซะไม่มี แน่นอนว่าอีเจสเห็นดังนั้นเลยตัด A Public Affair กิงก่องแก้ว (จริงๆแล้วเป็นซิงเกิ้ลที่สอง แต่ซิงเกิ้ลแรกมันตัดมาประกอบภาพยนตร์) แต่ก็น่ารักสดใสแอ๊บแบ๊วไปมาบนลานสเก็ต ขึ้นไปอันดับที่ 14
แต่ทั้งสองนางก็น่าสงสารที่ โดนนางแท้นางเทียมบ้านเราก๊อปมา แถมเปิดเป็นซิงเกิ้ลแรก หรือแม้กระทั่งเอ็มวีก็ก๊อบพวกนางมา น่าดีใจซะไม่มี
น้องบู่แมนดพาร่างอวบๆมาในเพลง Extraordinary (อ่านว่า เอ็กซ์ทรอดินารี่) มาก็เกือบจะตะกาย Hot 100 แล้วมาในอันดับที่ 102
และแล้วแม่นางที่น่ากลัวที่สุด (ทั้งด้านผลตอบรับของเพลงและภาพลักษณ์) อย่างเจ๊บริทย์ ก็ปล่อยเพลง กินหมี่หมอย เอ๊ย Gimme More ออกมา พุ่งมาที่อันดับที่ 3 ปล่อยให้แฟรลุ้นเก้อว่าจะได้ BB 1 รึเปล่าเล่นๆ
ซิงเกิ้ลแรก/BB
BS - Gimme More #3
CA - Ain't No Other Man # 6
JS - A Public Affair #14
MM - Extraordinary #102
มาที่ซิงเกิ้ลล่าสุด
แล้วเพลงที่แรงและเข้าท่าน่าจะพุ่งถึง 1 BB ได้อย่าง Break The Ice ก็ต้องมาล่มไม่เป็นท่า เพราะ ไม่โปรโมตเชี้ยอะไรเลย และ เอ็มวีสุดแสนจะเห่ยเกินคำบรรยาย ทำให้ได้แค่ อันดับที่ 43 แต่อย่าว่าไปอีเจ๊ครอบครองแชมป์ฮอตแดนซ์ดังเคย
ส่วนอีติ๊ก็ Oh Mother สมใจอยาก แต่ไม่ได้ตัดที่บ้านเกิด ทำให้ไม่ขึ้น BB นั่นเอง ส่วนเจส I Belong TO Me ตามมาที่อันดับที่ 110 แต่หารู้ไม่ นี่ไม่ใช่ซิงเกิ้ลล่าสุดที่แท้จริง เพราะอีเจสได้ปล่อยเพลงใหม่มาให้ดาวน์โหลดบน Itunes และก็ปล่อยซิงเกิ้ลไปแล้วด้วย (มีใครได้ยินข่าวบ้างไหม - -") กับเพลง COme On Over ส่วนน้องบู่ All Good Thing ปล่ยอย่างเงียบๆ ไม่มีกระแสอะไรเลย
ซิงเกิ้ลล่าสุด/BB
BS - ฺBreak The Ice #43
CA - Oh Mother (-)
JS - Come On Over (-)
MM - All Good Thing (-)
เปรียบเทียบตามกาลเวลา การพัฒนาที่เปลี่ยนแปลง
เริ่มจากเจ๊บริทย์พุงหมูก่อนเลย ในอัลบั้มแรก 2 และ สาม เจ๊ยังคงยืนพื้นด้วยเพลงพ๊อพบับบเบิ้ลกัม พ๊อพ ซึ่งทำออกมาได้ดีกว่าเพลงป๊อปดาดๆในสมัยนั้น แต่เนื่องด้วยว่าจะทำซ้ำซากมากๆมันก็น่าเบื่อใช่ไหมละ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดในแง่ของศิลปิน เธอได้แสดงออกมาได้ชัดเจนในความก้าวหน้าทางด้านดนตรี และเทคนิคการร้องที่ดีขึ้น (แม้เวลาขึ้นคอนเธอจะลิปก็เถอะ)
จาก oops i did it again ที่ พัฒนาขึ้นจาก Baby One More Time ไม่มากนัก สู่ I'm Slave 4 U ที่กล้าหยิบดนตรีประเภทอื่นๆมาเจอ แต่ก็อย่างว่าแหละมันยังไม่แสดงการพัฒนาที่เด่นชัด จนกระทั่งในอัลบั้ม In The Zone ที่กล้าที่จะเล่นกับแนวดนตรีที่หลากหลายมากขึ้น
จนอัลบั้มล่าสุด แม้ว่าภาพลักษณ์ของเธอจะเน่า จะแย่อย่างไร แต่เรื่องการพัฒนาผลงาน เธอพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ ดนตรีที่สื่ออกมาได้ชัดเจน และการร้องของเธอ
ส่วนทางด้านติ๊นา ที่ใครๆก็ให้ฉายาเธอว่า กิ้งก่า อันเนื่องมาจากแนวดนตรีที่เธอเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา แต่ยังไง เธอก็ไม่ได้ทิ้งแนวดนตรีป๊อปต้นกำเนิดของเธอ (แว่วๆมาว่าอัลบั้มใหม่จะทไเป็นป๊อปนิ)
จากแม่สาวใสบับเบิ้ลกัมที่ออกมา จินนี่ในขวด พัฒนาสู้สาวโสโครกโสมม ที่เสนอภาพลักษณ์ดิบ กระชากได้ถึงใจ และกลายเป็นคุณนายไฮโซในอัลบั้ม กลับสู่สามัญ (เหมือนเป็นลางบอกว่าอัลบั้มล่าสุดเธอจะเปลี่ยนเป็นป๊อป) แน่นอนว่าแม้ว่าจะเปลี่ยนไปมากเพียงใด จะเว้นช่วงระยะเวลาการออกอัลบั้มนานเพียงใด แต่เรื่องการพัฒนาฝีมือทางด้านการร้อง และ กล้าที่จะฉีกตัวเองออกจากเงาเพื่อน นั่นแหละ แสดงถึงความพัฒนาของเธอได้อย่างชัดเจน
ด้าน เจสซิ้ม เอ่อ ไม่รู้จะพูดอย่างไรดี เสียงร้องของเธอที่เคยอลังได้อย่างในอัลบั้มแรก ก็ลดลงมาเรื่อยๆ มีแต่เทคนิคการร้องที่เพิ่มขึ้น ดีขึ้น ด้านดนตรี แม้ว่าจะกล้าฉ๊กตัวเองไปหลายๆแนว แต่เธอไม่สามารถดึงจุดเด่นของตนเองเพื่อปรับเข้ากับแนวดนตรีของเธอได้เลย สุดท้าย งานที่ออกมาก็ไม่มี Concept ที่ชัดเจน (เป็นวาไรตี้นั่นแหละ)
สุดท้ายกับทีนดิว่าส์ที่ถูกหลงลืมไปแล้วจากใครบางคน ปลาบู่แมนดี้มัวร์ ผลงานในอัลบั้มแรกที่เสนอออกมาเป็นป๊อปใสๆบับเบิ้ลกัม มาในลักษณะเดียวกับบริทนี่ย์ แต่ว่ามาช้าไปรึเปล่า บริทย์ทำไปตั้งนานแล้ว พึ่งมาทำตอนนี้เนี่ยนะ ยาก!!!
ไม่ว่าจะกี่อัลบั้มแมนดี้ก็ยังคงยืนพื้นด้วยป๊อป ป๊อป และ ป๊อป ที่เรียกได้ว่า ซ้ำซาก จำเจ แม้ว่าเพลงจะเพราะมากมาย แต่ถ้ามันจำเจมากๆ ก็ไม่มีใครทนฟังหรอกนะ
แต่ในอัลบั้มล่าสุด ที่เธอเปลี่ยนแนวไปจากป๊อปธรรมดาๆ มาเป็นสาวโฟล์คอัลเทอร์ในแบบเรียบง่ายๆ แต่ผลงานที่ออกมาแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาอย่างชัดเจนมากกว่าสามนางที่เหลืออย่างเห็นได้ชัด น่าภูมิใจจริงๆ ทั้งดนตรี และ เทคนิคการร้อง เห็นติ๋มๆอย่างนี้ แมนดี้ก็มีดีนะ
Teen Queen
สมาชิก Hilary Duff/Lindsay Lohan/Ashlee Simpson/Joanna Levesque
ก่อนอื่นขอกล่าวๆไว้ก่อนว่า รุ่น Teenqueen ที่เห็นได้ชัดกว่าแม่หนูโจโจ้ก็มี อแมนด้า ไบนส์ แต่เธอไม่เคยออกอัลบั้มเดี่ยว เคยแต่แจมๆกับชาวบ้านเค้าเท่านั้น เลยเลือกอีหนูโจ้มาแทนนะครับ ส่วนอีกตัวเลือกในตอนอรกคือวีน แต่ถ้าเปรียบเทียบกันจะยากไปนิดส์นึง ในแง่ที่ว่าแนวเพลงและลักษณะการทำงานเพลงค่อนข้างต่างกันเกินไป
มาเริ่มว่ากันด้วยงานแจ้งเกิดของแต่ละแม่นางกันดีกว่า ซึ่งส่วนใหญ่ก็มาจากซี่รี่ย์ดิสนี่ย์ งานจากดิสนี่ย์ (ยกเว้นแม่หนูโจ้) แล้วผลงานเพลงส่วนใหญ่ก็เริ่มจากเพลงประกอบด้วยแหละ ไม่ว่าจะ I Can't Wait ของอีหนูฮิล หรือ อีหนูลินด์ก็เช่นกัน เรียกได้ว่าดิสนี่ย์เป็นธุรกิจที่ทำมาหากินกับเด็กๆในสังกัดได้คุ้มค่าจริง (ซีรี่ย์ หนัง ออกอัลบั้ม พรีเซนเตอร์ เดินแบบ คุ้มจริงจริ๊ง)
ผลงานเพลงที่นางแรก ฮิลลารี่ ดัฟฟ์ (ฮิล) ที่ลงมือทำในช่วงแรกถืออยู่ในจำพวก บับเบิ้ลกัมป๊อป เหมือนเด็กดิสนี่ย์ทั่วไปนั่นแหละ แต่พิเศษกว่าตรงที่มีความเป็นร๊อคเจือมา ในสตูดิโออัลบั้มแรก Metamorphosis (พูดง่ายๆมาในมาดสาวเกิร์ลแคนร๊อค ซึ่งในแน่ว่าในรุ่นเดียวกันก็มาดเดียวกัน) ผลงานสร้างชื่อ จนเป็นเพลงโด่งดังอมตะที่บ้านเราเคยเปิดทุก 30 นาที อย่าง SO Yesterday ปรากฏการณ์สาวซ่าทิ้งแฟนไม่เหลือเยื่อใยอุบัติขึ้น หลังจากซีรี่ย์ ลิซซี่ย์ แมคไกวร์ (ซึ่งเธอบกว่าแสดงความเติบโตขึ้น) ก็จริงอย่างที่เธอว่า แต่มันก็ไม่ได้ทิ้งมาดแม่หนูเฉิ่มลิซซี่มากเท่าไหร่หรอกเพลงที่เหลือ หรือว่าจะไม่จริง แต่อย่างน้อยอัลบั้มนี้ก็ฮิตข้ามปี เพลงดังทั่วโลก ช่างสามารถจริงๆ
นางที่สองแม้ว่าผลงานการแสดงเธอจะเคยได้รับรางวัลสูงสุดวัยทีน และต่ำสุดของชาวโลก แต่ผลงานเพลงของเธอก็ทำออกมาได้ในระดับเสมอตัวเช่นกันกับนาางแรก อย่าง หลิน ลินเซ่ โลฮาน แม่นางหลินโผล่มาเด้งนม (ก่อนเกิร์ลลี่ เบอร์รี่อีก แถมโดนก๊อปไปอีกต่างหาก น่าภูมิใจจริงๆ) อย่างเพลง รูเบอเร่อ เอ๊ย Rumors (ซึ่งคิดว่าเป็นผลงานเพลงที่เข้าท่าที่สุดที่เธอทำมา ณ วันที่ 15 มิ.ย 51) แล้วก็มาแหกปากกับ Over (จะว่าไปชแบเพลงนี้มากกว่าเพลงแรกนะ ฮุฮู)
นางที่สาม ย้อมหัวดำกลางรายการ บอก "ฉันไม่ใช่เจสสิก้าค่ะ" รุ้แล้วจ้า ก็ชื่อก็บอกโ?นโท่ว่าชื่อ แอช แอชลี่ ซิมพ์สัน กับอัลบั้ม ชีวประวัติอัติโนมัติ (Autobiography oั่นแหละ - -) แต่ก็ต้องยกความดีความชอบที่เธอร้องเพลงเข้าถึงอารมณ์พาเพลง ส่วนหนึ่งของฉัน Pieces Of Me กับ Shadow ขึ้นชาร์ตบ้านเกิด แถมทะลึ่งพาเพลง ลาลาลา มาขึ้นที่เมืองไทยอีก
ส่วนนางสุดท้ายที่เรียกได้ว่าพัฒนาการและผลงานออกมาดูดีมีระดับกว่าสามนางแรก แถมอายุก็น้อยที่สุดในรุ่นนี้ด้วยอย่างแม่หนูโจ้ ที่ครั้งแรกออกมาเปิดตัวด้วยเพลงออกแนวฮิพนิดๆ ก็เป็นอันถูกออกถูกใจ หลังจากที่ตอนเด็กเคยไปแผลงฤทธิ์โชว์เพลงต่างๆด้วยน้ำเสียงทรงพลังเกินเด็ก
อัลบั้มแรกในชีวิต!!!
็Hilary Duff ถ้าไม่นับ ซานต้าคลอสเวอร์ชั่นสาวฟันม้าหน้ารักหน้าหยิกแล้ว ก็ต้องเป็น Metamorphosis อันมีเพลงฮิตอย่าง So Yesterday (42 BB) แล้วก็ Come Clean (38 BB ใช่เปล่าหว่า) เสียงเพลงอื่นๆที่ไปตีชาร์ตต่างประเทศบ้างก็มีพวก Anywher But Here / Little Voice อ้อ เพลง The Math เคยได้รับเลือกเป็นเพลงที่เหมาะสมที่สุดในการฟังระหว่างทำการบ้านด้วย (จริงหรอเนี่ย - - อย่าคิดไปทำตามที่มันบอกเด็ดขาดนะ )
Lindsay Lohan อัลบั้มแรก Speak ที่ตามแม่สาวฟันม้าเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดมาไม่นานมากนัก แต่มาทีหลังก็คือมาทีหลัง ทำให้ผลงานไม่เปรี้ยงมากนัก (ถ้าจำไม่ผิด Rumor นี่ที่ 100กว่าๆ BB แอบน่าเสียดายนิดๆ) แต่ว่าจะไม่ค่อยตีตลาดบ้านตัวเองได้นัก แต่ก็พอมีเพลงฮิตๆอย่าง Rumor / Over /First
Ashlee Simpson กับอัลบั้ม Autobiography นางนี้ไม่ต้องพูดถึงเพลงตีตลาดบ้านตัวเองทะยานอันดับต้นๆ BB ทั้งนั้น Pieces Of Me (5 BB) Shadow (57 BB) (เพลงนี้ทำให้เจสชมน้องตัวเองด้วยว่า เป็นเพลงที่ดีที่สู้ดดดดด ช่างรักกันจริงๆ พี่น้องคู่นี้) LaLa (86 BB)
สุดท้ายที่ Jojo ออกอัลบั้มแรกก็ใช้ชื ่อตัวเองมันซะเลย :eave (Get Out) เพลงน่ารักๆ ฮิพนิดๆ มาในอันดับที่ 12 BB Baby It's You ก็ดังใช่เล่น (22 BB)
ถ้าเทียบกันตามระดับมาตรฐาน อีหนูโจ้กินขาดตั้งแต่เริ่มฟังเลยทีเดียว แต่ในแง่ผลตอบรับจากกลุ่มวัยรุ่นในสมัยใน ฮิลกับแอชจะมากกว่า ส่วนลินด์... จะมุ่งไปผลงานด้านอื่นมากกว่า
ซิงเกิ้ลแรก/BB
HD - So Yesterday #42
LL - Rumors # 106
AS - Pieces Of Me #5
JL - Leave #12
จากวันนั้นสู่วันนี้ อีหนูฮิลก็ขัยนออกอัลบั้มมาให้ทั้งด่าทั้งชมเรื่อยๆ แม้กระทั่งรวมฮิตก็ออก อีหนูลินด์ปล่อยอัลบั้มที่สองออกมาก็ดังแค่เพลงเดียว (เพลงปัญหาครอบครัวนั่นแหละครับ - - แต่สื่อารมณ์ดีจริงๆเพลงนี้) แอชที่อัลบั้มล่าสุดพึ่งปล่อยไม่นานก็มีข่าวท้อง อัลบั้มเอยทัวร์เอยไม่ได้โปรโมต ผลตอบรับเน่าลงมากๆ และสุดท้ายแม้หนูโจ้ที่ยังคงรักษามาตรฐานและพัฒนาการได้ดีขึ้น (มีโ๙ว์หวีดเสียงใสกิ๊งให้ฟังในเพลงเก่งเธอด้วย)
อัลบั้มล่าสุด
ฮิลปล่อย Play With Fire มาบ่งบอกว่า อีหนูฮิลเกิร์ลแคนร๊อค จะหายไปแล้วนะคะ ก็ได้ใจขาแดนซ์ไปนิดๆ จนกระทั่ง With Love เท่านั้นแหละ ตีกรุงขาเต้นได้สำเร็จ (ประกอบกับช่วงนั้นไม่ค่อยมีคู่แข่ง) ตามมาด้วย Stranger ก็มาตีกรุงขาเต้นอีกติดต่อกัน แถมอัลบั้มนี้พิเศษที่ ทำลายสถิติบิลบอร์ดตัวเองจากสูงสุดที่ 28 (Wake Up ทำไว้) มาที่ 24 โดย With Love แล้วเพลงอันดับต่ำสุดใน Billboard ก็เช่นกัน มาเป็นเพลง Stranger ในอันดับที่ 97
ลินด์อัลบั้มล่าสุด (ยังไม่มีชื่อัลบั้มหลุดมาคอนเฟิร์ม) แต่เพลง Bossy ที่ดูเหมือนจะดี (มันมาเน่าเพราะ Beat เดียวเดินทั้งเพลงนี่แหละ) อย่าง Bossy ก็ขึ้น Canadian Billboard ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว (และคิดว่าคงแป้กใน US ตามเคย)
อัญชลี แอชลี่ กับอัลบั้มใหม่แม้ว่างานดูพัฒนาไปมาก แต่ขอโทษที เพลงชีหลุดก่อนอัลบั้มเปิดซะตั้งนานใครจะยังไปสน ก็ได้รับผลตอบรับมาบ้างพอหยิบมือ อย่าง Outta My Head นี่ใช้ได้เลยนะที่ต่างบ้าน แต่บ้านตัวเองกลับทำไว้ที่ 121 แค่นั้น ส่วน Little Miss Obsessive ที่อุตส่าห์ไปดึงคนอื่นมาร้องด้วยก็มิได้ช่วยอะไร มาในอันดับที่ 90 กว่าอาทิตย์เดียวแล้วก็หายไปจากวงโคจร
ส่วนแม่หนูโจ้ อัลบั้มนี้ก็ออกมาแนว One Hit Wonder มากไปนิด เลยหากินได้กับเพลง Too Little Too Late ที่มาหวีดเสียงใสๆอย่างกะแก้วให้เราได้ฟังกันในอันดับที่ 3 BB แบบมาเร็วไปเร็ว ส่วนเพลงอื่นๆก็แป้กไปตามระเบียบ
ซิงเกิ้ลล่าสุด/BB
HD - Stranger #97
LL - Bossy # -
AS - Little Miss Obsessive #96
JL - Anything # -
ขอแอบแซวลินด์นิดนึง ราชินีชาร์ต BB Bubbling Under Hot 100 ชัดๆ พอๆกับแมนดี้เลย
เปรียบเทียบตามกาลเวลา การพัฒนาที่เปลี่ยนแปลง
ขิฃอเริ่มจากผู้นำกระแสเกิร์ลแคนร๊อคก่อนเลยอย่างหนูฮิล เรียกได้ว่าพัฒนาอย่างต่อเนื่อง แต่ทีละน้อยนิดมากๆ เริ่มต้นที่อัลบั้มแรกอย่าง Metamorphosis ป๊อปร๊อคสบายหู แม้ว่าจะมีพวกบับเบิ้ลกัมแทรกๆมาบ้างก็ตาม โดยรวมถือว่าเปิดตัวดีเลยทีเดียว ยกเว้นแต่ว่าเสียงอันแหลมของเธอนั่นแหละ บางเพลงฟังแล้วเลยรู้สึกรำคาญ
จนกระทั่งอัลบั้มที่สองที่ภาคดนตรีพัฒนาดูดีขึ้น แน่นขึ้น การมีส่วนร่วมในการแต่งเพลงมากขึ้น (อัลบั้มที่แล้วโชว์ไปเพลงนึง) ผลการตอบรับออกมาไม่ค่อยดีนัก เป็นอัลบั้มแบบว่า ถ้าใครชอบก็ชอบ แต่ถ้าใครเกลียดนี่อย่าเอามาเปิดให้แยงรูหูเด็ดขาด ด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะแผด จะหวีด จะโหนอันไม่น่าฟังในเพลงที่เป็นร๊อคหลายๆเพลงในอัลบั้ม แต่เรื่องของเพลงช้าและเพลงป๊อปก็ยังคงอยู่ในมาตรฐานเดิมๆ
การพัฒนาในภาคดนตรีป๊อปร๊อคให้ดูน่าโยกมากขึ้นมาในอัลบั้ม Most Wanted ในเพลงพิเศษ 3 เพลง ซึ่งมีผลพ่วงมาจากตัวโจเอลด้วย และในที่สุดในอัลบั้มล่าสุดที่เรียกได้ว่าเห็นการพัฒนาได้อย่างชัดเจน Dignity คุณค่าที่คุณคู่ควร ภาคดนตรีที่ดูดี น่าโยกน่าโจ๊ะภาคเนื้อหาที่มีส่วนร่วมในการแต่งเองดูโตขึ้นมาก ไม่ไร้สาระแบบอัลบั้มที่ 2 รวมถึงเสียงร้องของเธอด้วย เธอขจัดเสียงแหลมๆออกไปได้เยอะ เพียงแต่เธอยังกล้าๆกลัวๆที่จะร้องออกมาให้เต็มที่ เลยทำให้อัลบั้มนี้ที่ฟังแค่30วิแล้วดูเหมือนจะอิ่มจะดีเลิศเพอร์เฟค กลับมาตกม้าตายเพราะเสียงร้องของตัวเอง
ทางด้านสาวซ่าลินด์เซ่ โลฮาน ก็มาในแนวเดียวกันนั่นคือ ป๊อปร๊อคที่ภาคดนตรีดูแน่นกว่า รวมถึงภาคเนื้อหาด้วย (ในอัลบั้มแรกอ่ะนะ) เสียงของเธอจะออกแหบห้าว เพราะฉะนั้นจุดที่น่าจะต้องระวังคือเสียงสูง ซึ่งในอัลบั้มแรก น่ารำคาญเสียงสูงของเธอมากๆ
อัลบั้มที่สองภาคดนตรีที่จะหนักไปทางร๊อคมากขึ้น(เหมือนเพื่อนสาวอีกครั้ง) ดนตรีที่ออกมาแน่น เนื้อหาที่เธอตั้งใจระบายให้ชาวบ้านได้รับรู้ออกมาดูดี (แม้หลายคนจะค่อนแคะว่าขายเรื่องตัวเอง) เธอยังคงร้องเหมือนเดิมไม่ได้ต่างอะไรไปจากอัลบั้มแรก เพียงแต่เลือกแนวดนตรีได้เข้ากับเสียงของตนเอง และในซิงเดิ้ลล่สุดเปิดอัลบั้มที่ 3 ขอด่าภาคดนตรีหน่อยเถอะ ว่าทำเหี้ยอะไรมิทราบ ไม่มิกซ์ ไม่ทำห่าอะไรเลย เล่นเดินบีทเดียวตลอดทั้งเพลง แต่ลินด์ทำออกมาได้ดีเรื่องเสียงนะ เสียงสูงๆที่จะแตกห้าวหายไปแล้ว
แอชซิม ในอัลบั้มแรกก็มาในรูปแบบสาวป๊อปร๊อคเช่นเดียวกัน (ยุคสาว เกิ ร์ลแคนร๊อค) ที่ดนตรีและเสียงร้องเสมอตัวไปด้วยกัน แต่ที่น่าติก็เสียงเธออีกนั่นแหละ คือฟังดูมีพลัง แหบห้าวคล้ายกับด้านบน แต่คนละปัญหา ปัญหาคือ แอชร้องเพลงปิดท้ายพยางค์ไม่ชัด ทำให้บางคำฟังแล้วมันน่ารำคาญว่า "อีนี่ร้องคำว่าอะไรวะ"
ในอัลบั้มที่สองภาคดนตรีที่ดูดีขึ้นมานิดส์นึง แต่เสียงร้องของเธอก็ยังคง... ปัญหาเดิมๆ ไม่พูดมาก แม้ว่าจะมาในอัลบั้มที่สามที่ภาคดนตรี "ดี" จนน่าเหลือเชื่อ แต่แม่คู้น แม่คุณ แก้เรื่องปิดเสียงท้ายพยางค์ไม่หมดสักที จากอารมณ์เพลงที่น่าจะเต็มที่เลยน่ารำคาญ (หรือมีใครจะเถียงว่าตอนฟัง Outta My Head ครั้งแรกไม่รู้สึกแปลก หรือรำคาญหู แต่ก็นะฟังหลายๆรอบก็โอเค สงสัยชินไปเองโดยปริยาย)
และสาวสุดท้ายที่ฉีกกระแสเกิร์ลแคนร๊อคอย่าง โจโจ้ ซึ่งมาในมาดสาว ป๊อป อาร์แอนด์บี และ ฮิพฮอพ!!! ช่างกล้าฉีกตลาดเด็กสาวในสมัยนั้นอย่างแรง แต่อย่างว่า เธอมีดีซะอย่าง ด้วยน้ำเสียงและเทคนิคอันลีลาเหลือร้าย คือ แม้ว่าเธอจะไม่ปรับอะไรมันก็แทบจะสมบูรณ์อยู่แล้ว แต่อย่างว่าคนเรามันต้องมีการพัฒนา
ในอัลบั้มที่สอง หนูโจ้เลยมาโชว์หวีดเสียงใส (ขอพูดอีกรอบ แบบว่าติดใจมากๆ) คือเสียงหวีดน้องโจ้มันออกมาคล้ายเครื่องดนตรีไปเลย แบบว่าฟังครั้งแรกนี้แบบ เฮ้ย เจ๋งหวะ การพัฒนามาลองหวีดเสียงใสๆนี่ได้ผลชะงัด และเชื่อว่าเป็นหนึ่งเหตุผลที่ทำให้เพลงนี้ของอีหนูโจ้ ตีตลาดได้ทั่วโลกด้วย แม้ว่าภาคดนตรีจะลดบทบาทของฮิพฮอพลงมาเป็น ป๊อปอาร์แอนด์บีที่ชัดเจนมากยิ่งขึ้นก็ตาม เรียกได้ว่า สมน้ำสมเนื้อจริงๆ
Teen Series
สมาชิก Ashley Tisdale/Vanessa Hudgens/Miley Cyrus
อัลบั้มแรกในชีวิต!!!
เริ่มจากสองสาวจาก HSM ก่อนแล้วกัน โดยขอเริ่มที่....
แอชลี่ย์ ทิสเดล จากมาดสาวเปรี้ยว เลิศ เชิ่ด หยิ่ง ในบทของ ชารเพย์ นี่แหละแจ้งเกิดเธอได้ดีนัก แต่หารู้ไม่ ก่อนหน้านั้นอีหนูก็พาเพลงขึ้น BB มาก่อนแล้ว อย่างเพลง Kiss The Girl ที่เป็เพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง Little Mermaid นั่นแหละ และกระทั่งโอกาสออกอัลบั้มแรกก็มาถึง Headstrong ซึ่งซาวน์ในอัลบั้มออกแนว ป๊อปบับเบิ้ลกัม ผสมผสานลูกเล่นของฮิพฮอพอาร์แอนด์บีลงไป ผลที่ได้คือดนตรีที่จะฟังว่าล้ำสมัยก็ล้ำ แต่จะฟังว่าเชยก็เชยละ ฮึฮึ
แม่สาวคนต่อมา วาเนซซ่า ฮัดเจ้นส์ หรือแม่นาง V (ไม่ใช่ AF นะจ๊ะ) กับผลงานอัลบั้มแรก V (หากินง่ายมากนะชื่อนี้ - -) กับแนวดตรีป๊อป ผสานอาร์แอนด์บีแสมชฮิตสนุกๆ และความเป็นฮิพฮอพลงไปนิดๆแบบเหยาะปรุงรส ดูน่าฟังไปอีกแบบ
และนางสุดท้ายที่โดนค่อนแคะกล่าวหาว่าเป็น Avril Wannabe (ก็แอบจริงๆ) อย่างไมลี่ย์ ไซรัส ในอัลบั้ม Meet Miley Cyrus (จริงแล้งเธอเคยออกก่อนหน้านี้แต่ในฐานะ Hanna Montana) ที่ดนตรีออกแนวป๊อปพั้งค์ พั้งค์ และซอฟต์ร๊อคพั้งค์ ที่ดูสนุกสนานไปอีกแบบ
ซิงเกิ้ลแรก/BB ป.ล.เนื่องจากรุ่นนี้มีทั้งตัดลง Disney Radio ด้วย แต่ขอลงที่ตัด World นะ
AT - He Said She Said #58
VH - COme Back To Me # -
MC - G.N.O #91
เริ่มจาก แม่นางแอชลี่ย์ ทิสเดล ที่ตัด He Said She Said ที่เด้งเข้าเด้งออกชาร์ตเป็นว่าเล่น ฮึฮึ กับ เธอพูดเขาพูด ตัวเพลงเป็น ป๊อป ผสานลูกเล่นของอาร์แอนด์บีฮิพฮอพ และแร็พลงไป ก็สนุกดี ทำได้ดีกว่าที่คิดไว้นะ V กับ Come Back 2 Me ป๊อป เบบี้ฮิพฮอพ น่ารักๆ นอกนั้นไม่มีอะไรเลย จบข่าว Miley Cyrus กับ G.N.O. Girl Not Out ป๊อปร๊อคผสานพั้งค์เสียงร้องโหวกเหวกน่ารำคาญ ก็ขึ้นไปถึงที่ 91 BB ได้อย่างไม่ยากเย็นอะไรนัก
ป.ล.ทำไมรุ่นนี้มาตรฐานที่ดูเหมือนดี กลับไม่มีอะไรให้น่ากล่าวถึง แปลกจริงๆ!!!
อัลบั้มล่าสุด
เริ่มที่จากแอชที่ยังไม่มีข่าวคราวอัลบั้มล่าสุดออกมา แต่ออก EP กับ Degree Girl Deoderant หรือที่ทาเต่านั่นเอง ที่คัฟเวอร์เพลงเก่าๆ 5 เพลง ไม่ว่าจะ Time After Time / Heaven Is The Place On Earth และอื่นๆ เพราะฉะนั้นอัลบั้มล่าสุดของเธอก็คือชุดแรกนั่นแหละ ถูกมั้ย
ส่วน V กับอัลบั้มใหม่ Identified ที่ปกและ Tracklist หลุดมาแล้ว พร้อมกับ Premiere Sneakernight ซิงเกิ้ลล่าสุดแล้วด้วย
ส่วนหนูไมลี่ย์ก็ไม่น้อนหน้า เพราะตอนนี้ชีพาเพลงใหม่ 7 thing ที่เธอกับโปรดิวซ์แต่งถึงแฟนเก่าเธอ ว่าฉันไม่ชอบเธอที่ 7 อย่างนี้นะ ขึ้น BB ไปแล้ว กับอัลบั้ม Breakout
จะพูดอะไรมากก็ไม่ได้เพราะเพลงพึ่งปล่อยๆกันมา ต้องรอดูภาพรวมอัลบั้มกันอีกที แต่คาดว่าคงไม่ต่างอะไรกันนักหรอกกับอัลบั้มที่ผ่านมา
ซิงเกิ้ลล่าสุด/BB
AT - Suddenly #-
VH - Sneakernight # -
MC - 7 thing # 84
แอชมาในเพลง ป๊อปบัลลาร์ด ผสานออเครสต้า เล่นซะหรู อีกทั้งเนื้อเพลงที่หยิบเอาเทคนิคชื่อเพลงตัวเองมาใส่ในเนื้อเพลงนี่ก็น่าสนใจดีนะ ก็ฟังได้เรื่อยๆ แม้ว่าเสียงเธอจะแหลมไปมากก็เถอะ
วี กับเพลง สนีกเกอร์กลางคืน นี่สิดูพัฒนาข้นเยอะมากจากอัลบั้มที่แล้ว ทั้งดนตรีที่รู้สึกว่าจะลดทอนบทบาทความเป็นป๊อปลงไป แล้วไปใส่กับอาร์แอนด์บี ฮิพฮอพแทน ดูดีมาก การรอ้งที่ใช้เทคนิคต่างๆเข้ามาช่วยนี่ถือว่าสวยหรูเลยเพลงนี้ ยอดเยี่ยม
ส่วนแม่หนูเอวริลวอนน่าบี ไม่ลี่ ไซรัส ก็มาแนวเดิม ป๊อปพั้งค์ดาดๆที่ไม่มีอะไรให้น่าชื่นชมมากนัก อ้อ เรื่องเสียงพัฒนาขึ้น สามารถร้องได้เข้ากับเพลงได้ดีขึ้น ไม่ใช่แค่สักแต่ตวาดแบบที่ๆผ่านมา
เปรียบเทียบตามกาลเวลา การพัฒนาที่เปลี่ยนแปลง
เรื่องอารมณ์เพลงของแม่หนูแอชนี่ไม่ต้องพูดถึงเลย เพราะการร้องเพลงด้วยฟิลลิ่งก็ไม่ต่างอะไรกับการแสดง เพราะฉะนั้นฟีลลิ่งหนูเลิศมากๆ แต่สิ่งที่หนูนางนี้ต้องแก้และพัฒนาต่อไปคือเรื่องเสียง เพราะเสียงเธอแหลมมากๆ แหลมที่สุดตั้งแต่เจอเด็กดิสนี่ย์มา ถ้าไม่พัฒนาตรงนี้ รับรองว่าเธอได้ตันแน่ๆ อ้อ แล้วก็เพลงที่แต่งเองมันก็ดี แต่อย่ามาแบบ ชีวประวัติอีกนะ เบื่อ
มาทางด้านวี คิดว่าเธอมีศักยภาพและน่าจับตามองมากๆการพัฒนาด้านเสียงและฟีลลิ่งที่ชัดเจนขึ้นมากมาย สามารถหาจุดน่าสนใจของเสียงตัวเองได้เจอ ต่างจากอัลบั้มแรกอยู่มากมาย ด้วยที่ว่าเธอมีพื้นฐานเสียงที่ดี (เมื่อเทียบกับนักร้องคนอื่นๆของดิสนี่ย์) ถ้าสามารถพัฒนาและขยับตัวเองให้มีมิติ มีภาพลักษณ์ที่เด่นแบบยัยแอช รับรองเธอเกิด ตอนนีกลับไปทำการบ้านมานะ
สุดท้ายที่ไมลี่ย์ แม้เสียงจะมีพลังเพียงใด แต่ถ้าหนูยังอยากจะก้าวหน้าไปในวงการเพลง (เมื่อหมดยุคซีรี่ย์ของหนู) หนูต้องก้าวพ้นเงาของแม่นางเอวริลให้ได้ซะก่อน เพราะตอนนี้ ฟังยังไงๆหนูก็ เอวริลวอนน่าบีจริงๆ และที่สำคัญคือเรื่องเสียง ต่อให้พาวเวอร์ฟูลยังไง แต่สักแต่แหกปากออกมา ไม่รู้จักควบคุมเสียงให้พอดี มันน่ารำคาญมากๆ เหมือนมีใครมาตะโกนข้างหู เอาให้พอดีๆ ควบคุมเสียงให้ดีๆหน่อย
บทสรุป DC Part 2
ถ้าเทียบระหว่างสามรุ่นนี้ ขอบอกว่า ความชัดเขนในการนำเสนอที่เด่นชัดและภาพลักษณ์ต่างๆ รุ่นแรกจะชัดกว่ามาก บริทนี่ย์ในมาดสาวแดนซ์ เจ้าหญิงเพลงป๊อป อีติ๊ในมาดสาวกิ้งก่าเปลี่ยนสิกี่แนวดนตรีก็เลิศ เชิ่ด ไว้ก่อน เจสที่มาในมาดสาวทรงพลัง (แม้ว่าหลังๆจะ...) และแมนดี้ที่มาดสาวเรียง่ายกับเพลงชิลๆ ฟังสบายๆ แต่สองรุ่นหัลงนี่แบบว่าอะไรกัน รุ่นสุดท้ายไม่ค่อยเท่าไหร่ เพราะพึ่งจะมีผลงานในวงการเพลง แต่รุ่นที่สองนี่ เอ่อ ณป่านนี้ยังจับจุดตัวเองไม่ได้ อีหนูฮิล พึ่งกล้าๆกลัวมาลองแดนซ์ หลินก็กลับมาลองแดนซ์ แอชก็มาออกกกลิ่นตนตรีตาทิมแบบ ป๊อป ฮิพฮอพ อาร์แอนด์บี และฟังกี้ ตกลงพวกหล่อนทั้ง3จะเอายังไงกับชีวิต (ยกเว้นอีหนูโจ้ที่ผ่าน กับมาดสาวป๊อป อาร์แอนด์บีฮิพฮอพตามประสาวัยรุ่น ที่ออกมาชัดเจน)
จุดสังเกตุของแต่รุ่นของ DC (มีใครสังเกตุไหม?) รุ่นแรกจะยืนพื้นด้วยแนว บับเบิ้ลกัมป๊อป พอมารุ่นสองเป็น ป๊อปร๊อค และรุ่นสุดท้ายที่เป็น ป๊อป อาร์แอนด์บีฮิพฮอพ เป็นจุดดีจุดหนึ่งที่สามารถเรียกได้เลยว่าเป็นจุดขายของค่ายนี้ไปเสียแล้ว
หลายๆคนอาจจะคิดว่า เด็กดิสนี่ย์ก็แค่ศิลปินเกลื่อนกล่านมากมายที่ออกมาตามกระแส แต่หากลองมองย้อนดู อีนักร้องตามกระแสป๊อปจ๋า ลัลล้า เนี่ย ก็เป็นแนวดนตรีพื้นฐานของพวกที่ว่า ฉัน อีโมจ๊ะ ฉันร๊อคจ๊ะ ไม่ถูกหรอ ไม่ว่าจะเป็น DC รุ่นตายายก่อนหน้านี้ ก็ตีกรุง Billboard กระเจิงมาแล้ว แถมกล้าให้ลองย้อนไปฟังเลยนักร้องรุ่นนี้แอบๆไปเอาดนตรี ไปเอาเทคนิคพวกแกมาใช้ทั้งนั้น แล้วยังจะมาบอกว่า ป๊อปเป็นเพลงขยะอีก อี๋ย์ งั้นศิลปินที่พวก วอนน่าบี ชอบทั้งหลายก็ขยะเหมือนกันแหละ ไปเอาดนตรีชาวบ้านมาใส่
ป๊อปก็คือ ป๊อปอยู่วันยังค่ำ ไม่มีวันตายหรอกดนตรีแนวนี้ ลองเปิดใจดู ว่าป๊อปมันก๋ดนตรีพื้นฐานที่นักแต่งเพลงนักร้องทุกคนพึงเริ่มนั่นแหละ ลองๆฟังดูมันก็ไม่ได้เสียหายอะไรหรอกน่า เชื่อสิ
และสุดท้ายบทสรุปในตอนที่2นี้ เชื่อว่าเด็กดิสนี่ย์ คงจะออกมาสร้างปรากฏการณ์อะไร แปลกๆให้วงการเพลงอีก คงจะผลิตศิลปินในสาขาต่างๆออกมาให้เราได้ดูกันอีกอย่างแน่นอน เชื่อสิครับผม!!!
แก้ไขล่าสุดโดย paradizer เมื่อ Tue Jun 17, 2008 1:15 pm, ทั้งหมด 5 ครั้ง
_________________
April fighting! + angel Sojin�
